Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya

و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كُلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَاءَ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُمْسَ

مون کي ٻڌايو ويو آهي [علي بن حجر السعدي] اسان کي ٻڌايو آهي [علي بن مُشير] اسان کي [عبيدالله] [نافع] کان [ابن عمر] تائين ٻڌايو آهي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم خيبر جي ماڻهن کي انهن جي پيدا ڪيل ٻوٽن يا فصلن مان هڪ حصو اجرت ڏيندا هئا. پوءِ هر سال پنهنجي زالن کي هڪ سو وسق، يعني اسي وسق ۽ ويهه ڪڻڪ ورهائيندا هئا. جڏهن عمر بن خطاب اقتدار ۾ آيو، ته خيبر جي زمين ورهائڻ شروع ٿي. عمر نبي صلي الله عليه وسلم جي زالن کي اختيار ڏنو ته اهي زمين ۽ پاڻي حاصل ڪرڻ چاهين يا هر سال معمول مطابق ڪيترن ئي وسقن جو کاڌو راشن حاصل ڪندي رهندي. انهن مان ڪجهه زمين ۽ پاڻي جي ورهاست کي چونڊيو، جڏهن ته ٻين هر سال معمول راشن کي چونڊيو. هن صورت ۾، عائشه ۽ حفصه زمين ۽ پاڻي جي ورهاست کي چونڊيو.' اسان کي ٻڌايو آهي [ابن نمير] اسان کي ٻڌايو آهي [منهنجي پيءُ] اسان کي ٻڌايو آهي [عبيدالله] مون کي [نافع] [عبدالله بن عمر] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيري خيبر جي ماڻهن کي انهن جي پوکيل فصلن يا انهن جي پوکيل ميوي مان اجرت تي ملازمت ڏني هئي... 'پوءِ هن حديث کي علي بن مشير جي حديث وانگر جاري رکيو، ۽ لفاظي جو ذڪر نه ڪيو؛ ساڳئي وقت، 'عيسيٰ ۽ حفشه انهن مان هئا جن زمين ۽ پاڻي جي ورڇ جي حق ۾ ووٽ ڏنو. ۽ مون کي ٻڌايو آهي [ابو ظهير] اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالله بن وهب] مون کي [اسامه بن زيد الليثي] [نافع] کان [عبدالله بن عمر] کان ٻڌايو آهي ته: 'جڏهن خيبر فتح ٿيو، يهودين رسول الله صلي الله عليه وسلم کان درخواست ڪئي ته انهن کي اتي رهڻ جي اجازت ڏني وڃي ته جيئن اهي فصلن يا ميوي جي اڌ جي اجرت تي چانورن جي پوک ۽ زمينن تي ڪم ڪن.' رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'اسين توهان کي اجازت ڏيون ٿا ته جيستائين اسان مقرر ڪريون ٿا'. پوءِ هن حديث کي جاري رکيو جيئن ابن نمير ۽ ابن مُشير جي حديث عبيدالله کان اضافي لفاظي سان؛ ۽ خيبر غنيمه جي فصل مان اڌ ميوو ورهايو ويو، الله جي رسول صلي الله عليه وسلم پنجون حصو ورتو.'