Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya

و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كُلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَاءَ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُمْسَ

دا خبره ما [علي بن حجر السعدي] له موږ سره نقل کړې ده [علي بن مُشیر] له [عبیدالله] له [نافع] له [ابن عمر] څخه روایت کړې ده چې هغه وویل: 'رسول الله صلی الله علیه وسلم به د خیبر خلکو ته د هغو بوټو یا فصلونو یوه برخه ورکوله چې دوی یې تولیدول. بیا به یې هر کال خپلو میرمنو ته سل وسقونه ورکول، چې اتیا وسقونه او شل غنم وو. کله چې عمر بن خطاب واک ته ورسېد، د خیبر ځمکه ویشل پیل شوه. عمر د رسول الله صلی الله علیه وسلم میرمنو ته دا انتخاب ورکړ چې ایا دوی غواړي ځمکه او اوبه ترلاسه کړي یا به هر کال د معمول په څیر د څو وسقونو خوراکي راشن ترلاسه کولو ته دوام ورکړي. د دوی له ډلې څخه ځینو د ځمکې او اوبو ویش غوره کړ، پداسې حال کې چې نورو هر کال معمول راشن غوره کړ. پدې حالت کې، عایشه او حفشه د ځمکې او اوبو ویش غوره کړ'. ابن نمیر موږ ته ویلي دي [زما پلار] موږ ته ویلي دي [عبیدالله] ما ته [نافع] له [عبدالله بن عمر] څخه ویلي دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځل د خیبر خلک د هغو فصلونو یا میوو څخه چې دوی یې کرلي وو په اجرت سره استخدام کړل ... بیا یې حدیث ته دوام ورکړ لکه څنګه چې د علي بن مشیر په حدیث کې دی، او د لفاظۍ یادونه یې ونه کړه؛ په عین حال کې، عایشه او حفشه د هغو کسانو څخه وو چې د ځمکې او اوبو ویش ته یې رایه ورکړه. او ما ته یې ویلي دي [ابو ظهیر] موږ ته ویلي دي [عبدالله بن وهب] ما ته [اسامه بن زید اللیثي] له [نافع] څخه [عبدالله بن عمر] څخه ویلي دي چې هغه وویل: 'کله چې خیبر فتح شو، یهودیانو له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه وغوښتل چې دوی ته اجازه ورکړي چې هلته پاتې شي ترڅو په وریجو او کروندو کې د حاصلاتو یا میوو نیمایي اجرت سره کار وکړي'. رسول الله صلی الله علیه وسلم ځواب ورکړ: "موږ به تاسو ته اجازه درکړو چې تر هغه وخته پورې پاتې شئ چې موږ یې ټاکلی دی". بیا یې حدیث ته دوام ورکړ لکه څنګه چې د ابن نمیر او ابن مُشیر حدیث د عبیدالله څخه د اضافي لفاظۍ سره؛ او د خیبر غنيمې د حاصلاتو نیمایي میوې وویشل شوې، رسول الله صلی الله علیه وسلم پنځمه برخه واخیسته.