Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya
Imam Muslim : 2897و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كُلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَاءَ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُمْسَ
Миңә әйтте [Әли бин Хөжр Әс Сәғди] беҙгә әйтте [Ғәли йәғни Ибн Мөшир] беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ] [Нәфи] [Ибн Ғүмәрҙән] әйтте, ул әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм бер ваҡыт Хәйбәр халҡын үҙҙәре етештергән үлән йәки иген культураларының ҡайһы берҙәре менән бүләкләгән. Шунан һуң ҡатындарына йыл һайын йөҙ вәсәк, йәғни һикһән вәсәк һәм егерме бойҙай тарата. Ғүмәр бин Хатсхаб власҡа килгәс, Хәйбәр ерҙәре бүленә башлай. Ғүмәр Пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарына, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, ер һәм һыу алырға теләйҙәрме, әллә йыл һайын ғәҙәти ваҡ өлөшөн ризыҡ алыуҙы дауам итергәме, тип һайларға мөмкинлек бирә. Улар араһында ер-һыу бүлеүҙе һайлаусылар булһа, йыл да ғәҙәти бүленеште һайлаусылар ҙа бар. Был осраҡта Ғәйсә менән Хәфшәх ер һәм һыу бүленешен һайлаған». Һөйләне [Ибн Нумайр] беҙгә [атайым] һөйләне беҙгә [Ғөбәйҙулла] миңә [Нәфи] [Ғабдулла бин Ғүмәрҙән] һөйләне, тип Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм ҡасандыр Хәйбәр халҡын эш хаҡы менән эшкә урынлаштырҙы, улар ултыртҡан ҡайһы бер культураларҙан йәки улар үҫтергән емештәрҙән. бин Мөшир, һәм лафаж тураһында телгә алмаған; Шул арала Ғәйсиә менән Хафшаһ та ер-һыуҙы бүлеү өсөн тауыш биреүселәрҙән була. Һәм миңә әйтте [Әбү Саһир] беҙгә әйтте [Ғабдулла бин Вахб] миңә [Усамах бин Зәид Әл-Ләйци] [Нафиғтан] [Ғабдулла бин Ғүмәрҙән] әйтте; — Хәйбәрҙе яулап алғас, йәһүдтәр Рәсүлуллаһтан ялбарып, унда ҡалып, етештерелгән уңыштың йәки емеш-еләктең яртыһы эш хаҡы менән ашлыҡ баҫыуҙарында һәм баҫыуҙарҙа эшләргә рөхсәт итһен, тип ялбарған. Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм яуап бирә: «Беҙ һиңә үҙебеҙ билдәләгән ваҡытҡа тиклем ҡалырға рөхсәт итәбеҙ». Артабан ул хәҙисте Ибн Нумайр һәм Өбәйҙуллаһтан Ибн Мөширҙең хәҙистәре кеүек өҫтәмә лафаж менән дауам итә; Һәм Хәйбәр ғәнимә уңышынан алынған емештәрҙең яртыһы таратылды, Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үсәллам биштән бер өлөшөн алды.