Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya

و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كُلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَاءَ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُمْسَ

מסופר לי [עלי בן חוג'ר אל-סעדי] שסיפר לנו [עלי, כלומר אבן מושיר] שדיווח לנו ['עוביידאללה] מ[נאפי'] מ[אבן עומר] שאמר: "שליח אללה, صلى الله عليه وسلم, נהג לתת (שכר) לאנשי ח'יבר עם חלק מהצמחים או היבולים שהם ייצרו. לאחר מכן חילק מדי שנה לנשותיו מאה וסאק, כלומר שמונים וסאק ועשרים חיטה. כאשר עומר בן ח'ת'אב עלה לשלטון, החלו לחלק את אדמת ח'יבר. עומר נתן לנשות הנביא صلى الله عليه وسلم את הבחירה האם הן רוצות לקבל אדמה ומים או להמשיך לקבל מנות מזון של מספר וסאק כרגיל מדי שנה. ביניהן, חלקן בחרו בחלוקת אדמה ומים, בעוד שאחרות בחרו במנה הרגילה מדי שנה. במקרה זה, עאישה וחאפסה בחרו בחלוקת אדמה ומים." "אבן נומיר סיפר לנו [אבן נומיר] סיפר לנו [אבי] סיפר לנו [עוביידאללה] סיפר לי [נאפי'] מ[עבדאללה בן עומר] שרסולאללה שׁלֹא הוּא עַלַיְהִי וְסָלְלָם העסיק פעם את אנשי ח'יבר עם שכר מחלק מהגידולים ששתלו או מהפירות שגידלו..." לאחר מכן המשיך את החדית' כמו בחדית' של עלי בן מושיר, ולא הזכיר את הלַפָּאז'; בינתיים עַיְשַׁה וחַפָּשַׁה היו בין אלה שבחרו לחלק את האדמה והמים. ונאמר לי [אבו תַחַר] סיפר לנו [עבדאללה בן ווהב] סיפר לי [אוסמה בן זייד אל-לַאיצִי] מ[נאפי'] מ[עבדאללה בן עומר] הוא אמר; "כאשר ח'יבר נכבשה, ביקשו היהודים משליח אללה (עליו השלום וברכת אללה) לאפשר להם להישאר שם ולעבוד בשדות האורז ובשדות עם שכר עבור מחצית מהגידולים או הפרי שהיא מייצרת." רסולאללה صلى الله عليه وسلم ענה: "נרשה לכם להישאר עד לזמן שנקבע." לאחר מכן המשיך את החדית' כמו החדית' של אבן נומיר ואבן מושיר מעוביידאללה עם לפאז' נוסף; וחצי מהפירות מקציר ח'יבר ע'נימה חולקו, שליח אללה صلى الله عليه وسلم לקח חמישית."