Rasulullah menyerahkan kebun Khaibar kepada penduduknya untuk digarap dengan biaya mereka sendiri, dengan bagian separuh dari hasilnya

و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْ ثَمَرٍ أَوْ زَرْعٍ فَكَانَ يُعْطِي أَزْوَاجَهُ كُلَّ سَنَةٍ مِائَةَ وَسْقٍ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ قَسَمَ خَيْبَرَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ أَوْ يَضْمَنَ لَهُنَّ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَاخْتَلَفْنَ فَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَمِنْهُنَّ مَنْ اخْتَارَ الْأَوْسَاقَ كُلَّ عَامٍ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ زَرْعٍ أَوْ ثَمَرٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَتْ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ مِمَّنْ اخْتَارَتَا الْأَرْضَ وَالْمَاءَ وَقَالَ خَيَّرَ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقْطِعَ لَهُنَّ الْأَرْضَ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَاءَ و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ اللَّيْثِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا افْتُتِحَتْ خَيْبَرُ سَأَلَتْ يَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِرَّهُمْ فِيهَا عَلَى أَنْ يَعْمَلُوا عَلَى نِصْفِ مَا خَرَجَ مِنْهَا مِنْ الثَّمَرِ وَالزَّرْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُقِرُّكُمْ فِيهَا عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَابْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَزَادَ فِيهِ وَكَانَ الثَّمَرُ يُقْسَمُ عَلَى السُّهْمَانِ مِنْ نِصْفِ خَيْبَرَ فَيَأْخُذُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُمْسَ

यो कुरा मलाई [अली इब्न हुजर अस सादी] ले हामीसँग बयान गरेका छन् [अली इब्न मुशिर] ले हामीलाई [उबैदुल्लाह] ले [नाफी] बाट [इब्न उमर] बाट बताउँछन्, उनले भने: 'अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले खैबरका मानिसहरूलाई उनीहरूले उत्पादन गरेको बिरुवा वा बालीबाट ज्याला दिन्थे। त्यसपछि उहाँले प्रत्येक वर्ष आफ्ना पत्नीहरूलाई एक सय वसाक, अर्थात् अस्सी वसाक र बीस गहुँ बाँड्नुहुन्थ्यो। जब उमर इब्न खत्थब सत्तामा आए, खैबरको जग्गा बाँड्न थाल्यो। उमरले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका पत्नीहरूलाई जमिन र पानी प्राप्त गर्न चाहन्छन् वा हरेक वर्ष सामान्य रूपमा धेरै वसाकको खाद्य राशन प्राप्त गर्न जारी राख्ने छनौट दिए। तिनीहरूमध्ये केहीले जमिन र पानीको वितरण रोजे, जबकि अरूले प्रत्येक वर्ष सामान्य राशन रोजे। यस अवस्थामा, ऐस्या र हफशाहले जमिन र पानीको विभाजन रोजे'। हामीलाई [इब्न नुमैर] ले हामीलाई [मेरो बुबा] ले हामीलाई [उबैदुल्लाह] ले मलाई [नाफी] ले [अब्दुल्लाह बिन उमर] बाट भन्नुभएको छ कि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एक पटक खैबरका मानिसहरूलाई उनीहरूले लगाएको केही बाली वा उब्जाएको फलबाट ज्याला दिएर काममा लगाउनुभएको थियो...' त्यसपछि उनले अली बिन मुशीरको हदीस जस्तै हदीसलाई जारी राखे, र लफजको उल्लेख गरेनन्; यसैबीच, 'ऐस्या र हफशा ती व्यक्तिहरूमध्ये थिए जसले जमिन र पानीको बाँडफाँडको पक्षमा मतदान गरे। र मलाई [अबु तहीर] ले हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन वाहब] ले मलाई [उसामाह बिन जैद अल लैत्सी] ले [नाफी] बाट [अब्दुल्लाह बिन उमर] बाट भन्नुभएको छ, उनले भने; 'जब खैबर जितियो, यहूदीहरूले रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग धान खेत र खेतहरूमा काम गर्न त्यहाँ रहन अनुमति दिन बिन्ती गरे।' रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले जवाफ दिनुभयो: 'हामीले निर्धारण गरेको समय सीमासम्म तपाईंलाई बस्न अनुमति दिनेछौं'। त्यसपछि उहाँले उबैदुल्लाहबाट इब्न नुमैर र इब्न मुशीरको हदीस जस्तै थप लफजह सहित हदीसलाई निरन्तरता दिनुभयो; र खैबर गनीमाको फसलबाट आधा फल बाँडियो, अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले पाँचौं भाग लिनुभयो।