Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa

و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }

Eta esan digute [Abu Kuraib Muhammad bin al-'Alak] esan digula [Abu Usamahk] [al-A'masy-tik] [Amru bin Murrah-etik] [Sa'id bin Jubair-etik] [Ibn Abbas-etik] esan duela: 'Bertsoa agerian utzi zenean: '-Eman abisu bat zure senide hurbilenei, hau da, benetan zintzoak diren zure senideei-' -Galdera Asy Syu'ara`: 214-. Beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam atera eta Soffa muinora igo zen eta oihu egin zuen, dei egiten ariko balitz bezala: 'Ene lagunak'. Batzuek galdetu zioten nor ari zen oihuka. Batzuek erantzun zuten: 'Muhammad'. Beraz, harengana biltzen hasi ziren. Orduan esan zuen: 'Oi Bani Fulan! Bani Fulan! Bani Fulan! Oi Banu Abdul Manaf! Oi Bani Abdul Muttalib!'. Beraz, denak hurbildu zitzaizkion. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: «Zer pentsatuko zenuke zaldizko talde bat muino honen magaletik aterako dela zuei erasotzeko esango banizue? Sinetsiko al didazue?». Haiek erantzun zuten: «Inoiz ez zaituztegu gezurrik aurkitu». Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallamek berriro esan zuen: «Egia esan, zigor mingarri baten berri mehatxagarria dakarkizuet». Ibn Abbasek esan zuen: «Abu Lahabek errieta egin zuen: «Ai zuei! Gai hau entzuteko bakarrik biltzeko eskatzen ari zarete - hots, patuaren mehatxuaren berri emateko -». Orduan, Abu Lahab joan zen. Beraz, gutuna jaitsi zen: «-Abu Lahaben bi eskuak hilko dira, eta ziur aski kalteak jasango ditu-». Horrela irakurri zuen al-A'masyk gutunaren amaierara arte. Eta esan zigun [Abu Bakr bin Abu Syaibah] eta [Abu Kuraib], esan zuen, esan zigun [Abu Muawiyah]-tik [al-A'masy] sanad honekin. Esan zuen: «Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, Safa mendiaren gailurrera igo zen egun batean eta esan zuen: 'Ene lagunak', Abu Usamah-ren haditharen arabera, eta ez zuen aipatu '-Eman abisu bat zuen senide hurbilenei-' bertsoaren errebelazioa».