Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa

و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }

Va bizga [Abu Kuraib Muhammad bin al-Alo] bizga [Abu Usoma]dan [al-A'masidan] [Amru bin Murradan] [Sa'id bin Jubayrdan] [Ibn Abbos]dan rivoyat qildi: "(Eng yaqin qarindoshlaringizni, ya'ni chinakam sodiq qarindoshlaringizni ogohlantiring)" (Asy Syuara: 214-oyat) oyat nozil bo'lganida, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam chiqib, Soffa tog'iga chiqdi va go'yo: "Ey do'stlarim", deb baqirdi. Ba'zilari kim baqirayotganiga hayron bo'lishdi. Ba'zilari: "Muhammad", deb javob berishdi. Bani Fulon! Bani Fulon! Ey Bani Abdul Manaf! Ey Bani Abdul Muttalib!" Shunday qilib, ularning barchasi unga yaqinlashishdi. Keyin Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Agar men sizga bu tepalikning etagidan otliqlar qo'shinining sizga hujum qilish uchun chiqishini aytsam, nima deb o'ylaysizlar? Ishonasizmi?" dedilar. Ular: "Biz seni hech qachon yolg'on gapirganini ko'rmadik", deb javob berishdi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam yana: "Albatta, men senga alamli azob haqida ogohlantiruvchi xabar keltiraman", dedilar. Ibn Abbos: "Abu Lahab: "Voy bo'lsin! Bizni bu ishni eshitish (ya'ni, halokat haqidagi xabarni aytish) uchun yig'ilishga chaqirdingmi?" deb tanbeh berdi. Keyin Abu Lahab ketib qoldi. Shunday qilib, xat keldi: "(Abu Lahabning qo'llari halok bo'ladi va u azob chekadi)". Shunday qilib, al-A'masi xatning oxirigacha o'qidi. Va u bizga [Abu Bakr ibn Abu Shayba] va [Abu Kuraib], uning so'zlariga ko'ra, bizga [Abu Muoviya]ga [al-A'masi]dan shu sanad bilan aytib berdi. U shunday dedi: "Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir kuni Shafoga chiqib, Abu Usomaning hadisiga ko'ra: "Ey do'stlarim", dedilar va u "(Eng yaqin qarindoshlaringizga ogohlantiring)" oyatining nozil bo'lganini tilga olmadi.