Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa

و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }

Kaj estis dirite al ni [Abu Kuraib Muhammad bin al-'Ala] diris al ni [Abu Usamah] de [al-A'masy] de [Amru bin Murrah] de [Sa'id bin Jubair] de [Ibn Abbas] li diris, 'Kiam la verso estis revelaciita: '-Avertu viajn plej proksimajn parencojn, nome viajn parencojn, kiuj estas vere sinceraj-' -Qs. Asy Syu'ara`: 214-. Do la Profeto de Paco kaj Sankta Maria eliris kaj grimpis la Monteton Soffa kaj kriis kvazaŭ vokante: 'Ho miaj amikoj'. Kelkaj el ili scivolis, kiu kriis. Kelkaj el ili respondis: 'Mohamedo'. Do ili komencis kolektiĝi al li. Tiam li diris: 'Ho Banu Fulan! Bani Fulan! Bani Fulan! Ho Bani Abdul Manaf! Ho Bani Abdul Muttalib!' Do ili ĉiuj alproksimiĝis al li. Tiam Rasulullah, sallallahu 'alaihi wasallam, diris: 'Kion vi pensus, se mi dirus al vi, ke trupo da rajdantoj eliros tra la piedo de ĉi tiu monteto por ataki vin. Ĉu vi kredos min?' Ili respondis: 'Ni neniam trovis vin mensoganta.' Rasulullah, sallallahu 'alaihi wasallam, diris denove: "Vere, mi alportas minacajn novaĵojn pri dolora puno." Ibn Abbas diris: 'Abu Lahab riproĉis: 'Ve al vi! Ĉu vi petas, ke ni kunvenu nur por aŭdi ĉi tiun aferon - nome por rakonti la novaĵojn pri la minaco de pereo -'. Tiam Abu Lahab foriris. Do la letero malsupreniris: '-La du manoj de Abu Lahab pereos, kaj certe li suferos damaĝon-' Tiel al-A'masy legis ĝis la fino de la letero. Kaj li rakontis al ni [Abu Bakr bin Abu Syaibah] kaj [Abu Kuraib], li diris, rakontis al ni [Abu Muawiyah] de [al-A'masy] kun ĉi tiu sanad. Li diris, 'La Mesaĝisto de Alaho, sallallaahu 'alaihi wasallam, grimpis al la supro de la Safa unu tagon kaj diris, 'Ho miaj amikoj', laŭ la hadito de Abu Usamah, kaj li ne menciis la revelacion de la verso, '-Donu averton al viaj plej proksimaj parencoj-'.