Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa

و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }

Agus dúradh linn [Abu Kuraib Muhammad bin al-'Ala] gur inis sé dúinn [Abu Usamah] ó [al-A'masy] ó [Amru bin Murrah] ó [Sa'id bin Jubair] ó [Ibn Abbas] dúirt sé, 'Nuair a nochtadh an véarsa: '-Tabhair rabhadh do do ghaolta is gaire, eadhon do ghaolta atá fíor-ó chroí-' -Qs. Asy Syu'ara`: 214-. Mar sin tháinig Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam amach agus dhreap sé Cnoc Soffa agus scairt sé amhail is dá mba rud é go raibh sé ag glaoch: 'A chairde'. Bhí cuid acu ag smaoineamh cé a bhí ag béicíl. D'fhreagair cuid acu, 'Muhammad'. Mar sin thosaigh siad ag bailiú i dtreo dó. Ansin dúirt sé: 'O Bani Fulan! Bani Fulan! Bani Fulan! O Banu Abdul Manaf! O Bani Abdul Muttalib!' Mar sin chuaigh siad go léir i dtreo dó. Ansin dúirt an Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: 'Cad a cheapfá dá n-inseodh mé duit go dtiocfadh trúpa marcach amach trí bhun an chnoic seo chun ionsaí a dhéanamh ort. An gcreidfidh tú mé?' D'fhreagair siad, 'Ní bhfuaireamar riamh thú ag bréagnú'. Dúirt an Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam arís: "Go deimhin, tugaim scéal bagrach duit faoi phionós pianmhar." Dúirt Ibn Abbas, 'D'achnaigh Abu Lahab, 'Is mairg duit! An bhfuil tú ag iarraidh orainn teacht le chéile díreach chun an t-ábhar seo a chloisteáil - is é sin chun an scéal faoin mbagairt cinniúna a insint -'. Ansin d'imigh Abu Lahab. Mar sin tháinig an litir anuas: '-Caillfear dhá lámh Abu Lahab, agus is cinnte go ndéanfar dochar dó-' Mar sin léigh al-A'masy go dtí deireadh na litreach'. Agus d'inis sé dúinn [Abu Bakr bin Abu Syaibah] agus [Abu Kuraib], a dúirt sé, d'inis sé dúinn [Abu Muawiyah] ó [al-A'masy] leis an sanad seo. Dúirt sé, ‘Dhreap Teachtaire Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam go barr an tSafa lá amháin agus dúirt sé, ‘A chairde’, de réir hadith Abu Usamah, agus níor luaigh sé nochtadh an véarsa, ‘-Tabhair rabhadh do do ghaolta is gaire-’.