Hadith Representative
Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
Imam Muslim : 307و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
بىزگە [ئەبۇ كۇرايب مۇھەممەد بىن ئەلئەلا] بىزگە [ئەبۇ ئۇسامە] دىن [ئەل-ئەماسى] دىن [ئەمرۇ بىن مۇررە] دىن [سەئىد بىن جۇبەير] دىن [ئىبنى ئابباس] دىن ئۇ مۇنداق دېگەن: «ئەڭ يېقىن تۇغقانلىرىڭلارنى، يەنى چىن دىلىڭلاردىكى تۇغقانلىرىڭلارنى ئاگاھلاندۇرۇڭلار» دېگەن ئايەت نازىل بولغاندا، ئۇ مۇنداق دېگەن: «ئەسى شۈئەرە: 214- نومۇرلۇق ئايەت. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم سوففا تېغىغا چىقىپ، خۇددى «ئى دوستلىرىم» دەپ توۋلىغاندەك توۋلىدى. ئۇلارنىڭ بەزىلىرى كىمنىڭ توۋلاۋاتقانلىقىنى بىلمىدى. بەزىلىرى «مۇھەممەد» دەپ جاۋاب بەردى. شۇڭا ئۇلار ئۇنىڭغا قاراپ توپلىنىشقا باشلىدى. ئاندىن ئۇ: «ئى بەنى فۇلان! بەنى فۇلان! بەنى فۇلان! ئى بەنى ئابدۇل ماناف! ئى بەنى ئابدۇل مۇتتەلىپ!» دېدى. شۇڭا ئۇلارنىڭ ھەممىسى ئۇنىڭغا يېقىنلاشتى. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «ئەگەر مەن سىلەرگە بۇ تاغنىڭ ئېتىكىدىن بىر قوشۇن ئاتلىقلارنىڭ سىلەرگە ھۇجۇم قىلىدىغانلىقىنى ئېيتسام قانداق ئويلايسىلەر؟ ماڭا ئىشىنەمسىلەر؟» ئۇلار: «بىز سىلەرنىڭ ھەرگىز يالغان سۆزلەۋاتقانلىقىڭلارنى بايقىمىدۇق» دەپ جاۋاب بەردى. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم يەنە: «ھەقىقەتەن سىلەرگە ئازابلىق بىر خەۋەر ئېلىپ كەلدىم» دېدى. ئىبنى ئابباس: «ئەبۇ لەھەب: «ۋاي سىلەرگە! سىلەر بىزنى بۇ ئىشنى ئاڭلاش ئۈچۈن، يەنى ھالاكەت خەۋپى توغرىسىدىكى خەۋەرنى ئېيتىش ئۈچۈن يىغىلىشقا چاقىرىۋاتامسىلەر؟» دېدى. ئاندىن ئەبۇ لەھەب كەتتى. شۇنىڭ بىلەن خەت كەلدى: «-ئەبۇ لەھەبنىڭ ئىككى قولى ھالاك بولىدۇ، ئۇ چوقۇم زىيان تارتىدۇ-» ئەل ئەمەسى خەتنىڭ ئاخىرىغىچە ئوقۇدى. ئۇ بىزگە [ئەبۇ بەكرى بىن ئەبۇ شايبە] نى سۆزلەپ بەردى، [ئەبۇ كۇرايب] بىزگە [ئەبۇ مۇئاۋىيە] نى [ئەل ئەمەسى] دىن بۇ سەنەد بىلەن سۆزلەپ بەردى، دېدى. ئۇ مۇنداق دېدى: «رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم بىر كۈنى سافا چوققىسىغا چىقىپ، ئەبۇ ئۇسامەنىڭ ھەدىسىگە ئاساسەن: «ئى دوستلىرىم» دېدى، لېكىن ئۇ «ئەڭ يېقىن تۇغقانلىرىڭلارنى ئاگاھلاندۇرۇڭلار» دېگەن ئايەتنىڭ نازىل بولغانلىقىنى تىلغا ئالمىدى».