Hadith Representative
Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
Imam Muslim : 307و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
Ni akɛɛ wɔ akɛ [Abu Kuraib Muhammad bin al-’Ala] ekɛɛ wɔ akɛ [Abu Usamah] kɛjɛ [al-A’masy] kɛjɛ [Amru bin Murrah] kɛjɛ [Sa’id bin Jubair] kɛjɛ [Ibn Abbas] ekɛɛ, ‘Beni ajie kuku lɛ kpo lɛ kpo lɛ, ‘-Ha owekumɛi ni bɛŋkɛ bo lɛ anɔkwa tawuu, anɔkwa-' -S. 214-. No hewɔ lɛ, Rasulullah je kpo ni ekwɔ Soffa Gɔŋ lɛ nɔ ni ebolɔ tamɔ nɔ ni eetsɛ akɛ: ‘O minanemɛi’. Amɛteŋ mɛi komɛi miisusu mɔ ni bolɔɔ lɛ he. Amɛteŋ mɛi komɛi ha hetoo akɛ, ‘Muhammad’. No hewɔ lɛ, amɛbɔi amɛhe buamɔ kɛmiiba eŋɔɔ. Kɛkɛ ni ekɛɛ akɛ: ‘Oo Bani Fulan! Bani Fulan! Bani Fulan! O Banu Abdul Manaf! O Bani Abdul Mutalib! ’ No hewɔ lɛ, amɛ fɛɛ amɛtsi amɛbɛŋkɛ lɛ. No sɛɛ lɛ, Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam kɛɛ akɛ: ‘Mɛni obaasusu kɛji mikɛɛ bo akɛ okpɔŋɔi anɔtaralɔi akuu ko baaje kpo kɛtsɔ gɔŋ nɛɛ shishi koni amɛbatutua bo? Ani obaahe mi oye? ’ Amɛha hetoo akɛ, ‘Wɔnako bo ni omaleɔ pɛŋ’. Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ ekoŋŋ akɛ: “Lɛɛlɛŋ, mikɛ toigbalamɔ ni yeɔ mɔ awui he sane ko ni woɔ mɔ he gbeyei miiba nyɛŋɔɔ.” Ibn Abbas kɛɛ akɛ, ‘Abu Lahab tsɔ hiɛ ekɛɛ lɛ akɛ, ‘Kpoo aha bo! Ani oobi ni wɔbua wɔhe naa koni wɔnu sane nɛɛ kɛkɛ - ni ji ni wɔgba hiɛkpatamɔ he gbeyeishemɔ lɛ he adafitswaa -'. Kɛkɛ ni Abu Lahab shi. No hewɔ lɛ wolo lɛ ba shi: '-Abu Lahab niji enyɔ lɛ baafite, ni anɔkwale mli lɛ ebaana awui-' Nakai al-A'masy kane kɛyashi wolo lɛ naagbee'. Ni ekɛɛ wɔ [Abu Bakr bin Abu Syaibah] kɛ [Abu Kuraib], ekɛɛ, ekɛɛ wɔ [Abu Muawiyah] kɛjɛ [al-A’masy] kɛ sanad nɛɛ. Ekɛɛ akɛ, ‘Allah bɔfo sallallaahu ‘alaihi wasallam lɛ kwɔ kɛtee Safa lɛ yiteŋ gbi ko ni ekɛɛ, ‘O minanemɛi’, taakɛ Abu Usamah hadith lɛ tsɔɔ lɛ, ni etsĩii kuku lɛ kpojiemɔ lɛ tã akɛ, ‘-Ha owekumɛi ni bɛŋkɛ bo kpaakpa lɛ kɔkɔ-’.