Hadith Representative
Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
Imam Muslim : 307و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
۽ اسان کي [ابو ڪريب محمد بن العلاء] ٻڌايو آهي [ابو اسامه] [العماسي] کان [عمرو بن مرة] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس] تائين ٻڌايو ته هن چيو ته: 'جڏهن آيت نازل ٿي ته: 'پنهنجن ويجهن مائٽن کي ڊيڄاريو، يعني پنهنجن مائٽن کي جيڪي سچا مخلص آهن' -قسط اسي صيعارة؛ 214-. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻاهر آيا ۽ صوفا جي ٽڪري تي چڙهندا رهيا ۽ رڙ ڪئي جيئن سڏي رهيا هجن: 'اي منهنجا دوستو'. انهن مان ڪجهه حيران ٿيا ته ڪير رڙ ڪري رهيو آهي. انهن مان ڪجهه جواب ڏنو، 'محمد'. پوءِ اهي سندس طرف گڏ ٿيڻ لڳا. پوءِ هن چيو: 'اي بني فلان! بني فلان! بني فلان! اي بني عبدالمناف! اي بني عبدالمطلب!' پوءِ اهي سڀ سندس ويجهو آيا. رسول الله صلي الله عليه وسلم پوءِ چيو؛ 'جيڪڏهن مان توهان کي ٻڌايان ته گهوڙي سوارن جو هڪ لشڪر توهان تي حملو ڪرڻ لاءِ هن ٽڪريءَ جي پيرن مان نڪرندو ته توهان ڇا سوچيندا؟ ڇا توهان مون تي يقين ڪندا؟' انهن جواب ڏنو، 'اسان توهان کي ڪڏهن به ڪوڙو نه ڏٺو آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻيهر فرمايو؛ "يقيناً، مان توهان کي دردناڪ عذاب جي ڌمڪي ڏيندڙ خبر کڻي آيو آهيان." ابن عباس چيو؛ 'ابو لهب کي ڊاڙ هنئي، 'توهان تي افسوس! ڇا توهان اسان کي صرف هي معاملو ٻڌڻ لاءِ گڏ ٿيڻ لاءِ چئي رهيا آهيو - يعني عذاب جي ڌمڪي جي خبر ٻڌائڻ لاءِ -'. پوءِ ابو لهب هليو ويو. پوءِ خط نازل ٿيو؛ '- ابو لهب جا ٻئي هٿ تباهه ٿي ويندا، ۽ يقيناً هو بدبخت ٿيندو-' اهڙي طرح العماسي خط جي آخر تائين پڙهيو'. ۽ اسان کي [ابوبڪر بن ابو شعيب] ۽ [ابو ڪريب] کي ٻڌائيندي چيو؛ اسان کي [ابو معاويه] کي [العماسي] کان هن سند سان ٻڌايو آهي. هو چوي ٿو؛ 'رسول الله ﷺ هڪ ڏينهن شفا تي چڙهندا هئا ۽ چيو: 'اي منهنجا دوستو'، ابو اسامه جي حديث جي مطابق، ۽ هن آيت جي نازل ٿيڻ جو ذڪر نه ڪيو آهي، 'پنهنجن ويجهن مائٽن کي ڊيڄاريو'.'