Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Безгә ['Әли бин Абдуллаһ] [Әзһәр бин Саад] [Ибн 'Аун] [Муса бин Әнәс] миңа [Әнәс бин Мәлик радыйаллаһу ганһу]дан сөйләгәнен риваять иттеләр. Пәйгамбәр саллаллоҳу галейһи вәссәлам Сабит бин Кайсны югалткан һәм бер кеше: "Әй Аллаһның Илчесе, мин сезгә аның кайдалыгын хәбәр итәм", - дигән. Шулай итеп, бу кеше өендә башын иеп утырган Сабит белән очрашкан. Теге кеше: "Сиңа нәрсә булды?" - дип сораган. Сабит: "Начар", - дип җавап биргән. Элегрәк Сабит Пәйгамбәр саллаллоҳу галейһи вәссәламнең тавышыннан да катырак сөйләшкән. -Сабит - барлык гамәлләре юкка чыкканын һәм җир йөзендәге җәһәннәм кешеләре арасында калганын сизгән. Теге кеше аның белән саллаллоҳу галейһи вәссәлам очрашкан һәм Сабитның теге-моны әйткәнен сөйләгән. Муса бин Әнәс болай дигән: Шуннан соң ул кеше -саллаллаху алейхи һәм сәләм - белән соңгы тапкыр очрашу өчен зур шатлыклы хәбәр белән кайтты. Ул, Аллаһының догалары һәм сәламе аңа булсын, болай диде: "Сабит белән очраш һәм аңа җәһәннәм әһеленнән түгел, ә җәннәт әһеле икәнен әйт".