Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Մեզ [Ալի բին Աբդուլլահին] պատմեցին, որ [Ազհար բին Սաադը] ասաց, որ [Իբն Աունը] ասաց, որ [Մուսա բին Անասը] ինձ [Անաս բին Մալիկից (ռադիալլահի օրհնությունը նրան) պատմել է, որ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն նրան) կորցրել է Սաբիթ բին Քայսին, և մի մարդ ասել է. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, ես քեզ կտեղեկացնեմ նրա գտնվելու վայրի մասին»: Այսպես, այս մարդը հանդիպեց Սաբիթին, որը նստած էր իր տանը՝ գլուխը կախ: Տղամարդը հարցրեց. «Ի՞նչ է պատահել քեզ»: Սաբիթը պատասխանեց. «Վատ»: Նախկինում Սաբիթը խոսել էր ավելի բարձր, քան Մարգարեի ձայնը: Սաբիթը զգաց, որ իր բոլոր գործերը ջնջվել են, և նա երկրի՝ դժոխքի բնակիչների մեջ է: Տղամարդը նույնպես հանդիպեց նրան (խաղաղություն և օրհնություն նրան) և պատմեց, որ Սաբիթն ասել է սա և դա: Մուսա բին Անասն ասաց. Ապա տղամարդը վերադարձավ՝ նրան դիմավորելու (խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա) վերջին անգամ՝ մեծ ուրախ լուրով։ Նա, Աստծո աղոթքներն ու խաղաղությունը նրա վրա լինեն, ասաց. «Հանդիպիր Սաբիթին և ասա նրան, որ նա դժոխքի բնակիչներից չէ, այլ դրախտի բնակիչ»։