Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Һөйләне беҙгә [Ғәли бин Абдулла] һөйләне [Әзһәр бин Сәғад] беҙгә һөйләне [Ибн Әүн] әйтте [Муса бин Әнәс] миңә [Әнәс бин Мәлик рәдлиаллаһу әнһү] һөйләне, тип пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләм юғалтҡан Сәбит бин кеше әйтте Ҡаис the; «Эй, Аллаһ илсеһе, уның ҡайҙа икәнен һиңә хәбәр итермен». Шулай итеп, был кеше үҙ өйөндә башын түбән эйеп ултырған Сабитҡа осрай. Ир һораны; — Нимә булды һиңә? Сабит яуап бирҙе; 'Яман'. Быға тиклем Сәбиттең тауышы пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм тауышынан көслөрәк булған. -Табит үҙенең бөтә изге эштәренең юйылып, ер -тамуҡ- халҡы иҫәбенә индерелгәнен тойҙо. Ир уға саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм осрап, Сәбиттең тегене-быныһын әйткәнен әйтә. Муса бин Әнәс әйтте; — Шунан һуң кеше ҡайтты — уны ҡаршы алырға саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм — һуңғы тапҡыр ҙур һөйөнөслө хәбәр менән. Ул: «Сәбит менән осрашығыҙ һәм уға уның тамуҡта йәшәүселәрҙән түгел, ә ожмахта йәшәүсе икәнен әйтегеҙ», — тигән.