Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Bizə [Əli bin Abdullah] bizə [Əzhər bin Səad] bizə [İbn Aun] dedi ki, [Musa bin Ənəs] mənə [Ənəs bin Malik radiyallahu anhu]-dan xəbər verib ki, Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm - Sabit bin Qeysi itirib. Sonra bir kişi: “Ey Allahın Rəsulu, sənə onun harada olduğunu xəbər verəcəyəm”, - dedi. Beləliklə, bu kişi evində başını aşağı əyərək oturan Sabitlə qarşılaşdı. Kişi: “Sənə nə olub?” - deyə soruşdu. Sabit: “Pis” - cavab verdi. Əvvəllər Sabitin səsi Peyğəmbərin - sallallahu aleyhi və səlləm - səsindən daha uca idi. Sabit bütün yaxşı əməllərinin silindiyini və yer əhlinin - cəhənnəm - arasına daxil edildiyini hiss edirdi. Kişi onunla - sallallahu aleyhi və səlləm - görüşdü və ona Sabitin belə-belə dediyini dedi. Musa bin Ənəs dedi: “Sonra kişi - sonuncu dəfə böyük bir müjdə ilə onunla - sallallahu aleyhi və səlləm - görüşmək üçün qayıtdı.” O (sallallahu aleyhi və səlləm) dedi: “Sabitlə görüş və ona de ki, o, cəhənnəm əhlindən deyil, cənnət əhlindəndir”.