Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Cuɛ kɔn la̱r ['Ali bin Abdullah] cuɛ kɔn la̱r [Adhär bin Tha'ad] cuɛ kɔn la̱r [Ibn 'Aun] cuɛ jɛ la̱r kɔn [Mutha bin Anath] cuɛ ɣä la̱r ɣä kä [Anath bin Malik radliallahu 'anhu] ɛn ɣöö ci gök Thabit a bin Qais ɛ bath; 'Ɣɔ̱ɔ̱n Jak Kuɔth, bä ji̱ la̱r gua̱a̱thdɛ'. Ɛ jɛn, cu wut ɛmɛ röm kɛ Tha-bit min nyuur rɛy duëëlɛ kä cɛ wi̱cdɛ luɔ̱th. Cu wut ɛ thiec i̱; 'Ɛŋu mi ci tuɔɔk kä ji̱?'. Cu Tha-bith ɛ loc i̱; 'Mi jiëk'. Kɛ nhiam, ɛn Thabit tëë kɛ jɔw mi̱ di̱i̱t mi̱ leny jɔw göökni tin ca gɔ̱r i̱ sallallaahu 'alaihi wasallam. -Thabit cuɛ car ɛn ɣöö lätkɛ diaal tin gɔw ca kɛ woc kä ca kɛ mat rɛy nɛɛni tin cieŋ wi̱i̱ muɔ̱ɔ̱n -hell-. Cu wut ɛmɔ röm kɛ jɛ kä cuɛ jɛ jiök i̱ Thabit cɛ nɛmɛ lat kä ɛ jɛn. Cu Muthɛ bin Anath ɛ lar; 'Kä cu wut ɛmɔ luny jɔk - kɛ ɣöö bɛ wä röm kɛ jɛ sallallaahu 'alaihi wasallam - kɛ gua̱a̱th in jɔak kɛ ruac mi̱ gɔaa mi̱ di̱i̱t. Cuɛ sallallaahu 'alaihi wasallam wee: 'Ji̱n Thabit kä läri jɛ i̱ jɛn /cɛ te rɛy nɛɛni̱ tin cieŋ rɛy maac duŋdɛ ɣöö ɛ raan nhial'.