Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
A y’a fɔ an ye ko [Ali bin Abdullah] y’a fɔ an ye ko [Azhar bin Sa’ad] y’a fɔ an ye ko [Ibn Aun] ko [Musa bin Anas] y’a fɔ ne ye ka bɔ [Anas bin Malik radliallahu ‘anhu] la ko cira sallallahu a tununa Thabit a man ko Qais the; ‘E Ala ka ciden, n’ b’a yɔrɔ fɔ i ye’. O ra, nin cɛ bɛna ni Tabiti ye min tun siginin bɛ a ta bon kɔnɔ k’a kuun biri. Cɛɛ y’a ɲininga ko; ‘Mun lo b’i la?’. Tabiti ka o jaabi; 'Jugu'. Ka kɔn o ɲɛ, Sabiti ka kumakan tun ka bon ka tɛmɛ kira sallallahu alayihi wasallam kan kan kan. -Thabit tun b’a miiri ko a ka kɛwale ɲumanw bɛɛ jɔsira ka don dugukolo mɔgɔw cɛma -jahanama-. Cɛɛ nin y’a kunbɛn, k’a fɔ a ye ko Sabit ye nin fɔ, nin fɔ. Musa bin Anasi ko; ‘O kɔ, cɛɛ kɔsegira - ka taga a kunbɛn sallallaahu ‘alaihi wasallam - siɲɛ laban na ni kibaro diimanba ye. A ko: ‘Aw ka Tabit kunbɛn k’a fɔ a ye ko ale tɛ jahanama sigibagaw cɛma nka sankolo sigibaga lo’.