Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
अस्माकं [अली बिन् अब्दुल्लाह] इत्यस्मै कथितं यत् [अजहर बिन साआद] यत् [इब्न औन] उक्तवान् [मूसा बिन् अनस] [अनस बिन् मलिक रडियाल्लाहु अन्हु] इत्यस्मात् मां अवदत् यत् पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम इत्यनेन थाबित् बिन् कैस् इत्यस्य हानिः कृता तथा च एकः पुरुषः अवदत् 'हे अल्लाहस्य दूत, अहं भवन्तं तस्य स्थलं सूचयिष्यामि'। अतः अयं मनुष्यः स्वगृहे शिरसा नमस्कृत्य उपविष्टस्य थाबिट् इत्यनेन सह मिलितवान्। सः पुरुषः पृष्टवान्; 'किं भवतः प्रसङ्गः?' इति । थाबिट् इत्यनेन प्रत्युवाच; 'असमीचीनः'। पूर्वं थाबिट् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य स्वरात् अधिकं उच्चैः उक्तवान् आसीत् । -थबिट् अनुभूतवान्- यत् तस्य सर्वाणि कर्माणि मेटितानि सन्ति, सः च पृथिव्याः -नरक- वासिषु अन्यतमः अस्ति। सः पुरुषः अपि तं सल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लम् इत्यनेन सह मिलित्वा थाबिट् इदम् इदम् उक्तवान् इति निवेदितवान्। मूसा बिन् अनसः अवदत्; 'ततः सः पुरुषः पुनः आगतः -तस्य सल्लाह-अलैहि वसल्लम्- अन्तिमवारं महता सुखद-समाचारेन सह मिलितुं।' सः, ईश्वरस्य प्रार्थनाः शान्तिः च तस्य उपरि भवतु, अवदत्- 'थाबिट् इत्यनेन सह मिलित्वा तस्मै कथयतु यत् सः नरकस्य निवासीषु अन्यतमः नास्ति अपितु स्वर्गस्य निवासी अस्ति' इति।