Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
I dɔn tɛl wi [‘Ali bin Abdullah] dɔn tɛl wi [Azhar bin Sa’ad] dɔn tɛl wi [Ibn ‘Aun] se [Musa bin Anas] dɔn tɛl mi frɔm [Anas bin Malik radliallahu ‘anhu] se di Prɔfɛt sallallaahu ‘alaihi wasallam lɔs Thabit bin Qais den wan man se; 'O Mɛsenja fɔ Allah, a go tɛl yu usay i de'. So dis man mit Thabit we bin sidɔm na in os wit in ed butu. Di man aks se; ‘Wetin bad wit yu?’. Tabit bin ansa se; 'Bad'. Bifo dis tɛm, Thabit bin gɛt vɔys we lawd pas di vɔys fɔ di Prɔfɛt sallallaahu ‘alaihi wasallam. -Thabit bin fil se dɛn dɔn ɛras ɔl in gud tin dɛn ɛn put am insay di pipul dɛn we de na di wɔl -ɛl-. Di man mit am sallallaahu ‘alaihi wasallam ɛn tɛl am se Thabit tɔk dis ɛn dat. Musa bin Anas bin se; 'Den di man kam bak - fo mit am sallallaahu 'alaihi wasallam - fo di las taim wit big gud nyus. I sallallaahu ‘alaihi wasallam se: ‘Mit Thabit ɛn tɛl am se i nɔ de pan di pipul dɛn we de na ɛlfaya bɔt na pɔsin we de na ɛvin’.