Imam Bukhari : 3344
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ قَالَ أَنْبَأَنِي مُوسَى بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْتَقَدَ ثَابِتَ بْنَ قَيْسٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَعْلَمُ لَكَ عِلْمَهُ فَأَتَاهُ فَوَجَدَهُ جَالِسًا فِي بَيْتِهِ مُنَكِّسًا رَأْسَهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ شَرٌّ كَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَتَى الرَّجُلُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ مُوسَى بْنُ أَنَسٍ فَرَجَعَ الْمَرَّةَ الْآخِرَةَ بِبِشَارَةٍ عَظِيمَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَلَكِنْ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
გვითხრა ['ალი ბინ აბდულა] გვითხრა [აზჰარ ბინ საადმა] გვითხრა [იბნ'უნმა] თქვა [მუსა ბინ ანასმა] მითხრა [ანას ბინ მალიქ რადლიალაჰუ'ანჰუდან], რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა დაკარგა თაბიტ ბინ კაისი, შემდეგ კაცმა თქვა; "ო, ალლაჰის შუამავალო, მე შეგატყობინებთ მის ადგილსამყოფელს." ასე რომ, ეს კაცი შეხვდა თაბიტს, რომელიც თავის სახლში იჯდა თავდახრილი. ჰკითხა კაცმა; "რა გჭირს?". თაბიტმა უპასუხა; "ცუდი". ადრე თაბიტს უფრო მაღალი ხმა ჰქონდა, ვიდრე წინასწარმეტყველ სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამის ხმა. (თაბიტი გრძნობდა) მისი ყველა კეთილი საქმე წაშლილია და შედიოდა დედამიწის (ჯოჯოხეთის) მცხოვრებთაგან. კაცი შეხვდა მას სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამ და უთხრა, რომ თაბიტმა თქვა ეს და ეს. მუსა ბინ ანასმა თქვა; "შემდეგ კაცი დაბრუნდა (მასთან შესახვედრად შალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამ) ბოლოჯერ დიდი სასიხარულო ამბით. მან თქვა: "გაიცანი თაბიტი და უთხარი, რომ ის არ არის ჯოჯოხეთის მცხოვრებთა შორის, არამედ სამოთხის მკვიდრია."