Nabi tetap menyampaikan dakwah dan bersabar atas penolakan kasar Abdullah bin Ubay di majelis yang berisi muslim, musyrik, dan Yahudi

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ رَافِعٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ حِمَارًا عَلَيْهِ إِكَافٌ تَحْتَهُ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأَرْدَفَ وَرَاءَهُ أُسَامَةَ وَهُوَ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ وَذَاكَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ أَخْلَاطٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتْ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ لَا تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمْ الْقُرْآنَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ أَيُّهَا الْمَرْءُ لَا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَلَا تُؤْذِنَا فِي مَجَالِسِنَا وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ مِنَّا فَاقْصُصْ عَلَيْهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ اغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ قَالَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَتَوَاثَبُوا فَلَمْ يَزَلْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ ثُمَّ رَكِبَ دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ أَيْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ إِلَى مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ قَالَ كَذَا وَكَذَا قَالَ اعْفُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاصْفَحْ فَوَاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ الَّذِي أَعْطَاكَ وَلَقَدْ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبُحَيْرَةِ أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَهُ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ فَعَفَا عَنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ يَعْنِي ابْنَ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ وَزَادَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ

ইয়াক আমাক [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম আল হানজালি] আৰু [মুহাম্মদ বিন ৰফি’] আৰু [আব্দ বিন হুমাইদে] কৈছে আনহাতে লাফাজ ইবনু ৰফী’ৰ পৰা, [ইবনু ৰফীয়ে] কয়; আমাক কৈছে, আনহাতে বাকী দুজনে কৈছে; আমাক জনাইছে [আব্দুৰাজাকে] আমাক [মামমাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা জনাইছে যে [উছামাহ বিন জাইদে] তেওঁক জনাইছে, যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এটা গাধত উঠিছিল আৰু তাৰ তলত ফদাকিয়াই নিৰ্মাণ কৰা এটা পুৰণি কম্বল আছিল। ইফালে পিছফালে উছামা ঘোঁৰাত উঠি আছিল। সেই সময়ত তেওঁ বদৰ যুদ্ধৰ পূৰ্বে বানি হাৰিথ বিন খজৰাজ গাঁৱৰ ছাদ বিন উবাদাহক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ গৈছিল। -যাত্ৰাৰ মাজভাগত- তেওঁ মুছলমান, মূৰ্তি পূজা কৰা মুশ্বৰিক আৰু ইহুদীৰে গঠিত এখন মজলিছ পাৰ হৈ গ’ল আৰু ইয়াৰ ভিতৰত আব্দুল্লা বিন উবাই আৰু আব্দুল্লা বিন ৰাৱাহাও আছিল। আমাৰ খোজৰ ধূলি দেখি আব্দুল্লা বিন উবাইয়ে নাকটো ওৰণিৰে ঢাকি দিলে, ‘আমাৰ ওপৰত ধূলি ছটিয়াই নিদিব’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক সম্ভাষণ জনালে, তাৰ পিছত ৰৈ নামি গ’ল। তেওঁ তেওঁলোকক কোৰআনৰ আয়াত পঢ়ি আল্লাহৰ ওচৰলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল, কিন্তু আব্দুল্লা বিন উবেই ক’লে, ‘হেহ... ইয়াতকৈ ভাল একো নাই নেকি? যদি আপুনি কোৱা কথাখিনি সঁচা, তেন্তে আমাৰ সভাত বাধা নিদিব, ঘৰলৈ গৈ আপোনাৰ ওচৰলৈ অহা মানুহবোৰক পঢ়ক'। গতিকে আব্দুল্লা বিন ৰাৱাহাহে মাত মাতিলে, ‘আমাৰ মাজলিছলৈ আহক, সঁচাকৈয়ে আমি সেইটো ভাল পাওঁ’। উছামাই ক’লে, ‘তাৰ পিছত মুছলমান, মুশ্বৰিকিয়ান আৰু ইহুদীসকলৰ মাজত বাকযুদ্ধ হ’ল, যেতিয়ালৈকে প্ৰায় যুদ্ধ আৰম্ভ নহ’ল। কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁলোকক শান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ বাহনত উঠি ছা’আদ বিন উবাদাৰ ঘৰলৈ গ’ল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে: ‘হে ছা’দ, আপুনি জানেনে আবু হুবাবে এইমাত্ৰ কি ক’লে? - তেওঁৰ অৰ্থ আব্দুল্লা বিন উবাই - তেওঁ এই আৰু এই কথা কৈছে।' তাৰ পিছত ছাইদে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁক ক্ষমা কৰা, আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে আল্লাহে আপোনাক যি দিছে, সেইখিনি আপোনাক দিছে, আপোনাৰ আগমনৰ আগতে এই দেশৰ মানুহে তেওঁৰ ওপৰত মুকুট পিন্ধিবলৈ আৰু পাগুৰি মেৰিয়াই দিবলৈ সন্মত হৈছিল। কিন্তু ঈশ্বৰে আপোনাক দিয়া সত্যৰ দ্বাৰা ইয়াক বিফল কৰিলে। তাৰ বাবেই তেওঁ তোমাৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা অনুভৱ কৰে। সেইবাবেই তেওঁ আপুনি দেখাৰ দৰে বহুত টেনট্ৰাম নিক্ষেপ কৰিছিল'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক ক্ষমা কৰিলে। আৰু মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ৰফী’] আমাক কৈছে [হুজ্জাইনে] - অৰ্থাৎ ইবনে আল মুছান্নাই - আমাক [লাইতছ] [‘উকাইল]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা এইদৰে এটা ইছনাদৰ সৈতে কৈছে, অলপ সংযোজন কৰি, ‘আব্দুল্লাই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ আগতেই হৈছিল’।