Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

Esan digutenez, ['Abdul Aziz bin Abdullah]-ek [Ibrahim bin Sa'd] esan digu [Ibn Shihab-ek] ['Atha' bin Yazid allaitsi]-ek [Abu Hurairah-ek]. Lagunek galdetu zuten: "Alaren Mezularia, gure Jauna ikusiko al dugu Piztuerako Egunean?". Orduan, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Zailtasunak dituzue ilargia ikusteko ilbeteko gauean?". "Ez", erantzun zuten lagunek. Rasulullah-ek berriro galdetu zuen: "Zailtasunak dituzue eguzkia ikusteko hodeirik ez dagoenean?". Lagunek erantzun zuten: "Ez, Ala-ren Mezularia". Profetak esan zuen: "Egia esan, ikusiko duzue, baita Ala-k jendea bilduko du Piztuerako Egunean eta esango du: "Zerbait gurtzen duenak, jarrai dezala gurtzen duena". Beraz, eguzkia gurtzen duenak eguzkiari jarraitzen dio, ilargia gurtzen duenak ilargiari jarraitzen dio, taghut gurtzen duenak taghut-i jarraitzen dio, eta herri honetatik geratzen dena laguntzen dieten pertsonak edo hipokritak dira -Ibrahimek zalantzan jartzen du bere editorialaren ziurtasuna-. Orduan, Ala-k topo egin zien eta esan zien: "Ni naiz zuen Jauna". Orduan erantzun zuten: "Hau da gure bizilekua, gure Jauna guregana etorri baita, gure Jaunak gu topo egingo balu, ezagutuko genuke". Orduan, Ala-k topo egin zien ezagutzen zuten moduan, Ala-k esan zuen: "Ni naiz zuen Jauna". Orduan esan zuten: "Zu zara, hain zuzen ere, gure Jainkoa". Haiek ere jarraitu zioten. Oinezkoentzako zubi bat - zubi bat - instalatu zen infernuko bi ertzen artean eta ni eta nire jendea izan ginen hura zeharkatzen lehenak. Inork ez zuen ausardiarik hitz egiten garai hartan, apostoluez gain, apostoluen oihu bakarra garai hartan "Allaahumma sallim sallim - O Ala, salba gaitzazu. O Ala, salba gaitzazu-" zen bitartean. Infernuan, berriz, burdinazko amuak daude, Sa'dan izeneko zuhaitz arantzatsu baten arantzak bezalakoak. «Ez al duzue ezagutzen Sa'daneko zuhaitz arantzatsua?» Lagunek erantzun zuten: «Bai, Alaren Mezularia». Profetak jarraitu zuen: «Egia esan, zuhaitza Sa'daneko zuhaitz arantzatsuaren antzekoa da, baina inork ez daki bere hedadura, Ala izan ezik. Denak bahitzen ditu beren egintzen hedaduraren arabera, batzuk zorigaiztokoak dira gainerako egintzekin edo beren egintzek lotzen dituzte, batzuk suntsituak dira, batzuk betikoak dira beren egintzekin edo beren egintzek lotzen dituzte, batzuk bidaliak dira». Edo antzeko hitzekin: «Orduan Ala agertzen da, Ala-k bere zerbitzarien patua erabakitzen amaitu eta Infernuko biztanleak bere errukiaz kanporatu nahi dituen arte, aingeruei agindu die Ala-rekin ezer lotzen ez duten Infernuko biztanleak kanporatzeko, hots, oraindik haiekin erruki izan nahi dutenak, Ala beste jainkorik ez dagoela testigantza ematen dutenen artean, beraz, aingeruek Infernuan ezagutuko dituzte prostrazio arrastoetatik, Infernuak Adamen seme-alabak prostrazio arrastoetatik kanporatzen baititu». Ala-k debekatu dio Infernuari prostrazioaren arrastoak irenstea, beraz, gorputzak erreta aterako dira bertatik, eta gero bizitzaren urez zipriztinduko dira, azpian haz dadin ibaian alea hazten den bezala. Orduan Ala-k amaituko du bere zerbitzariak epaitzea eta haien artean geratuko da Infernurantz aurpegia zuzenduko duen gizon bat, eta Infernuko biztanleen artean Paradisura sartzen den azkena izango da, "Jauna, alde batera utzi nire aurpegia Infernutik, bere usaina bakarrik nahikoa baita ni gogaitzeko eta bere sugarrak erre naute". Orduan Ala-ri nahi duena eskatuko dio, eta Ala-k esango dio: "Zure eskaera betetzen badut, beste zerbait eska ez dezazun!". Hark erantzungo dio: "Ez, zure aintzagatik, ez dut beste ezer eskatuko". Eta bere Jaunak nahi duen promesa eta zin egingo du eta aurpegia Infernutik aldenduko du. Baina gero Paradisura begira jarriko da eta bere edertasuna ikusiko du, eta isilik egongo da denbora batez eta galdetuko du: "Ala, egin nazazu Paradisuko atean". Ala-k galdetu zuen: «Ez al zenuen amore eman nizunaz gain beste ezer ez eskatzeko promesa eta zin egina? Ai zu, Adamen semea, zein zoriontsua den traizioa egiteagatik». Baina morroiak erregutzen jarraitu zuen: «Ene Jauna», eta Ala-ri erregutzen jarraitu zion Ala-k galdetu zion arte: «Eskatzen duzuna ematen badizut orain, ez eskatu beste eskaerarik berriro». Hark erantzun zuen: «Ez, zure aintzagatik, ez dizut berriro eskatuko beste eskaerarik». Orduan, pertsonak bere promesak eta zinak utzi zituen, eta Ala-k zeruko ateetara eraman zuen. Baina morroia zeruko atean zegoenean, zerua ireki zitzaion, bizitzaren plazerrak eta bertan poza ikusi zituen, eta isildu egin zen, Ala-k isiltzea nahi zuen bezala. Orduan, erregutu zuen: «Ene Jauna, sartu nazazu zeruan». Orduan, Ala-k esan zuen: «Ez al duzu amore eman nizunaz gain beste ezer ez eskatzeko promesa, Adamen semea, zein azkar traizionatu duzun». Beraz, morroiak erregutu zuen: «Jauna, ez utzi Zure morroi miserableena izaten», morroiak etengabe erregutzen jarraitu zuen Ala-k barre egin zuen arte. Eta Ala-k morroi bati barre egin badio, Ala-k esan behar dio: «Sartu zeruan». Morroia sartu bada, Ala-k esaten dio: «Mesedez, egin amets bat». Beraz, morroiak bere Jaunari galdetu eta ametsak egin zituen, Ala-k gogorarazi zion arte, morroiaren ametsa bere gailurrera iritsi arte, Ala-k esan zion: «Hori da niretzat dena, eta horrelakoak ere gehitu zituen». ['Atha' bin Yazid]-ek esan zuen: «[Abu Sa'id alkhudzrik] Abu Hurairah-ekin batera ez zuten bere hadith-ik itzuli, beraz, Abu Hurairah-k kontatu izan balu Ala-k «eta zuri antzeko bat» esan zuela, Abu Sa'id Al Khudzrik esan zuen: «eta hamar antzeko berarekin». O Abu Hurairah? Abu Hurairah-k esan zuen: «Ez dut ezer gogoratzen «zuretzat eta antzekoentzat» esan zuena izan ezik». Abu Sa'id Al Khudzrik berriro esan zuen: «Deklaratzen dut Alaren Mezulariarengandik (bakea eta Alaren bedeinkapenak berarengan izan daitezela) buruz ikasi nuela, hain zuzen ere, 'Eta hamarrentzat gustuko' hitzak. Abu Hurairahk esan zuen: «Hori da pertsona bat Paradisura sartuko den azken aldia».