Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud
Imam Muslim : 269و حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَاسًا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ بِالظَّهِيرَةِ صَحْوًا لَيْسَ مَعَهَا سَحَابٌ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ صَحْوًا لَيْسَ فِيهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا كَمَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ أَحَدِهِمَا إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ لِيَتَّبِعْ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ كَانَ يَعْبُدُ غَيْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ مِنْ الْأَصْنَامِ وَالْأَنْصَابِ إِلَّا يَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ وَغُبَّرِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَيُدْعَى الْيَهُودُ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَمَاذَا تَبْغُونَ قَالُوا عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى النَّارِ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ ثُمَّ يُدْعَى النَّصَارَى فَيُقَالُ لَهُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ لَهُمْ كَذَبْتُمْ مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ صَاحِبَةٍ وَلَا وَلَدٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَاذَا تَبْغُونَ فَيَقُولُونَ عَطِشْنَا يَا رَبَّنَا فَاسْقِنَا قَالَ فَيُشَارُ إِلَيْهِمْ أَلَا تَرِدُونَ فَيُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ كَأَنَّهَا سَرَابٌ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا لَمْ يَبْقَ إِلَّا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ تَعَالَى مِنْ بَرٍّ وَفَاجِرٍ أَتَاهُمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى فِي أَدْنَى صُورَةٍ مِنْ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا قَالَ فَمَا تَنْتَظِرُونَ تَتْبَعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانَتْ تَعْبُدُ قَالُوا يَا رَبَّنَا فَارَقْنَا النَّاسَ فِي الدُّنْيَا أَفْقَرَ مَا كُنَّا إِلَيْهِمْ وَلَمْ نُصَاحِبْهُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ لَا نُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى إِنَّ بَعْضَهُمْ لَيَكَادُ أَنْ يَنْقَلِبَ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ فَتَعْرِفُونَهُ بِهَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ فَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ إِلَّا أَذِنَ اللَّهُ لَهُ بِالسُّجُودِ وَلَا يَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ اتِّقَاءً وَرِيَاءً إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ ظَهْرَهُ طَبَقَةً وَاحِدَةً كُلَّمَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ خَرَّ عَلَى قَفَاهُ ثُمَّ يَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ وَقَدْ تَحَوَّلَ فِي صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا ثُمَّ يُضْرَبُ الْجِسْرُ عَلَى جَهَنَّمَ وَتَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجِسْرُ قَالَ دَحْضٌ مَزِلَّةٌ فِيهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكٌ تَكُونُ بِنَجْدٍ فِيهَا شُوَيْكَةٌ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ فَيَمُرُّ الْمُؤْمِنُونَ كَطَرْفِ الْعَيْنِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَالطَّيْرِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُرْسَلٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنْ النَّارِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ بِأَشَدَّ مُنَاشَدَةً لِلَّهِ فِي اسْتِقْصَاءِ الْحَقِّ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ لِلَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لِإِخْوَانِهِمْ الَّذِينَ فِي النَّارِ يَقُولُونَ رَبَّنَا كَانُوا يَصُومُونَ مَعَنَا وَيُصَلُّونَ وَيَحُجُّونَ فَيُقَالُ لَهُمْ أَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ فَتُحَرَّمُ صُوَرُهُمْ عَلَى النَّارِ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا قَدْ أَخَذَتْ النَّارُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَإِلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا مَا بَقِيَ فِيهَا أَحَدٌ مِمَّنْ أَمَرْتَنَا بِهِ فَيَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا أَحَدًا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا مِمَّنْ أَمَرْتَنَا أَحَدًا ثُمَّ يَقُولُ ارْجِعُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ خَلْقًا كَثِيرًا ثُمَّ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ نَذَرْ فِيهَا خَيْرًا وَكَانَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ يَقُولُ إِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي بِهَذَا الْحَدِيثِ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا } فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ شَفَعَتْ الْمَلَائِكَةُ وَشَفَعَ النَّبِيُّونَ وَشَفَعَ الْمُؤْمِنُونَ وَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ مِنْهَا قَوْمًا لَمْ يَعْمَلُوا خَيْرًا قَطُّ قَدْ عَادُوا حُمَمًا فَيُلْقِيهِمْ فِي نَهَرٍ فِي أَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ نَهَرُ الْحَيَاةِ فَيَخْرُجُونَ كَمَا تَخْرُجُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ أَلَا تَرَوْنَهَا تَكُونُ إِلَى الْحَجَرِ أَوْ إِلَى الشَّجَرِ مَا يَكُونُ إِلَى الشَّمْسِ أُصَيْفِرُ وَأُخَيْضِرُ وَمَا يَكُونُ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ يَكُونُ أَبْيَضَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ كُنْتَ تَرْعَى بِالْبَادِيَةِ قَالَ فَيَخْرُجُونَ كَاللُّؤْلُؤِ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِمُ يَعْرِفُهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ الَّذِينَ أَدْخَلَهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ ثُمَّ يَقُولُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَمَا رَأَيْتُمُوهُ فَهُوَ لَكُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُونَ يَا رَبَّنَا أَيُّ شَيْءٍ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا فَيَقُولُ رِضَايَ فَلَا أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَ مُسْلِم قَرَأْتُ عَلَى عِيسَى بْنِ حَمَّادٍ زُغْبَةَ الْمِصْرِيِّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي الشَّفَاعَةِ وَقُلْتُ لَهُ أُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَ مِنَ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ لِعِيسَى بْنِ حَمَّادٍ أَخْبَرَكُمُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَرَى رَبَّنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ إِذَا كَانَ يَوْمٌ صَحْوٌ قُلْنَا لَا وَسُقْتُ الْحَدِيثَ حَتَّى انْقَضَى آخِرُهُ وَهُوَ نَحْوُ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا قَدَمٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ بَلَغَنِي أَنَّ الْجِسْرَ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرَةِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَمَا بَعْدَهُ فَأَقَرَّ بِهِ عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِهِمَا نَحْوَ حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ إِلَى آخِرِهِ وَقَدْ زَادَ وَنَقَصَ شَيْئًا
Eta [Suwaid bin Sa'idek] kontatu zidan, esan zuen, [Hafs bin Maisarah-ek] kontatu zidan [Zaid bin Aslam-engandik] ['Ata' bin Yasar-engandik] [Abu Sa'id Al Khudri-rengandik] Alaren Mezulariaren garaian (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) jende talde batek galdetu zuela: 'Alaren Mezularia! Ikusiko al dugu gure Jauna Piztuerako Egunean?' Hark erantzun zuen: 'Lan egiten al duzue eguzkia ikusteko hodeirik gabeko egun argi batean?' Haiek erantzun zuten: 'Ez, Ala-ren Mezularia'. Orduan esan zuen: 'Lan egiten al duzue ilargia ikusteko hodeirik gabeko ilargi bete batean?' Haiek erantzun zuten: 'Ez'. Orduan esan zuen: 'Ez duzue bultzatzen zuen Jauna ikusteko, baina bietako bat ikusteko bultzatzen ez duzuen bezala'. Piztuera Egunean, deitzaile batek oihu egingo du: «Jarrai dezatela herri guztiek lehen gurtzen zutena», inork ez arte Ala ez den beste gurtzen idolo eta estatuen moduan, baizik eta infernura eroriko dira, Ala gurtzen dutenak izan ezik inor geratu arte; bai jende ona bai txarra, eta Liburuaren gainerako Jendea, orduan juduak deitu eta galdetu zieten: «Zer gurtzen zenuten?». Erantzun zuten: «Uzair, Ala-ren semea, gurtzen genuen». Orduan esan zen: «Gezurra esan duzue, Ala-k ez ditu emazteak eta seme-alabak sortu. Orduan, zer nahi duzue?». Erantzun zuten: «Egarri gara, gure Jauna, eman iezaguzu zerbait edateko». Orduan, egarria asetzeko zerbaiten seinalea egin zitzaien, eta infernura eraman zituzten, miraje baten bidez bezala, batzuek beste batzuk jo zituzten, eta gero infernura erori ziren. Orduan, kristauak deitu zituzten, eta galdetu zieten: «Zer gurtzen zenuten?». Erantzun zuten: «Mesias, Ala-ren semea, gurtzen genuen». Orduan esango zaie: «Gezurra esan duzue». Ala-k ez ditu emazteak eta seme-alabak hartzen'. Esango zaie: 'Zer nahi duzue?'. Esango dute: 'Egarri gara, gure Jauna! Eman iezaguzu edaten'. Esango du: 'Orduan, iradokiko zaie: 'Ez al duzue edango?'. Eta Infernuan bilduko dira miraje bat balitz bezala, batzuk besteak joz, eta gero bertan eroriz, Ala gurtzen dutenak izan ezik, zuzenen eta pobreen artean, inor ez dadin geratu. Orduan, Ala etorriko zaie ikus dezaketen forma arinenean. Ala-k esango du: 'Zer zain zaudete, nazio bakoitzak gurtzen duena jarraitzen duenean?'. Esango dute: 'Gure Jauna! Mundu honetako jendeengandik bereizi ginen haiengandik behar genuena behar genuenean, baina ez ginen haiekin adiskidetu'. Orduan, Ala-k esango du: 'Ni naiz zure Jauna'. Beraz, esango dute: 'Alarengan bilatzen dut babesa zuregandik; ez dugu ezer lotuko Ala-rekin'. Bi edo hiru aldiz esan zuten, eta batzuk ia buelta eman zuten, orduan Ala-k galdetu zuen; "Ba al dago zure eta Haren artean seinalerik, zeinaren bidez ezagutu ahal izango dituzuen?" erantzun zuten; "Bai", orduan Bere txahala agerian geratu zen, beraz, ez zen inor geratu lehenago Ala-ri barnetik -zintzotasunez- ahozpeztu zitzaionik, Ala-k ahozpeztzen utzi ezean. Eta ez da inor geratzen lehenago ego eta riya`-gatik ahozpeztu zenik, Ala-k bere bizkarra tolestu ezean, ahozpeztu nahi zuen bakoitzean lepoaren atzealdean erortzen zen. Orduan buruak altxatu zituzten eta Ala lehen aldiz ikus zezaketen forma batean aldatu zen, Ala-k esan zuen: v "Zure Jauna naiz". Beraz, esan zuten: "Zu zara gure Jauna". Orduan zubi bat luzatu zen Jahannam gainean, eta bitartekaritza egin zen une horretan, marmaratu zuten; "O Ala, salba, salba". Norbaitek galdetu zuen; "O Ala-ren Mezularia, zer da zubi hori?" erantzun zuen; "Leku irristakor bat, irristatu daitekeena, burdinazko arraskagailuak, burdinazko kakoak eta arantzazko zuhaitzetatik egindako burdinazko arantzak daude. Orduan, sinestunak begi keinu batean bezala igaroko dira, tximista bezala, haize bezala, hegaztiak bezala, lasterka dabiltzan zaldiak bezala eta zaldizko animaliak bezala. Orduan, salbatuko diren musulmanak egongo dira, batzuk zatitu eta atzeratuko direnak eta beste batzuk infernura botako direnak. Horrela, sinestunak infernutik askatzen direnean, nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, zuetako inork ez du hain temati Ala-ri erregutzen al-Haq eskatzean Judizio Egunean infernuan dauden bere anaiengatik, oihu egiten dute; Gure Jauna, beti gurekin barau egiten dute, gurekin otoitz egiten dute eta gurekin Hajj egiten dute". Beraz, esan zitzaien: "Atera ezagutzen dituzun pertsonak". Beraz, haien formak beltzak ziren infernuko suak erre zituelako, gero infernuak jandako hainbeste jende atera zuten txahalen erdiraino eta belaunetaraino. Orduan esan zuten: "Jauna, ez gara gehiago geratzen zuk agindu diguzun inorekin". Orduan Ala-k esan zuen; "Zoazte bueltan, orduan, dinar baten balioa duen bihotzean aurkitzen duzuena, atera ezazu". Kopuru handia atera zuten, eta gero esan zuten: "Ai gure Jauna, ez dugu bertan utzi zuk agindu diguzun inor". Orduan Ala-k esan zuen: "Zoazte bueltan, orduan, dinar erdi baten balioa duen bihotzean aurkitzen duzuena, atera ezazu". Beraz, diru asko gastatu zuten. Gero, berriro esan zuten: "Ai gure Jauna, ez dugu bertan utzi zuk agindu diguzun inor". Orduan Ala-k esan zuen: "Zoazte bueltan, orduan, arto-ale bat bezain ona den bihotzean aurkitzen duzuena, atera ezazu". Beraz, berriro kopuru oso handia atera zuten. Gero, esan zuten: "Ai gure Jauna, ez dugu bertan ezer onik utzi". Abu Sa'id al Khudri-k esan zuen: «Hadith hau sinesten ez baduzu, irakurri bertso hau: -Egia esan, Ala-k ez dio inori kalterik egiten zarrah-ek bezainbeste, eta zarrah bezain bertute handirik baldin badago, ziur aski Ala-k biderkatuko du eta sari handia emango dio». -Galderak. An Nisa: 40-. Orduan Ala-k esan zuen: «Aingeruek, profetek eta sinestunek bitartekari izan dute, orain bitartekaririk egin ez dutenak dira Errukitsuenak». Orduan Ala-k esku bat hartu zuen infernuko sakonetik, eta hortik Ala-k atera zuen batere onik egin ez zuen herri bat, eta jada ikatz beltzaren itxura zuten. Orduan Ala-k zeruaren aurrean zegoen ibaira bota zituen, bizitzaren ibaia deitzen dena. Orduan ibaitik ateratzen dira ibaiaren korrontean hazten diren haziak bezala, ez al dituzu ikusten arroketan edo zuhaitzetan hazten -arrastaka- eguzki-argia atzetik? Orduan, haziak bezala hazten direnak horixkak eta berdexkak dira, itzalean daudenak zuriak izango diren bitartean». Lagunek galdetu zuten orduan: «Beduinoen eremu batean artzain lanetan ariko bazina bezala?». Jarraitu zuen: «Orduan, perlak bezala atera ziren, eta belauniko zeruko jendeak ezagutu zitzakeen eraztunak zituzten. Eta Alak askatu eta zeruan jarri zituen pertsonak dira, inolako ekintza onik edo adeitasunik gabe. Orduan, Alak esan zuen: «Sartu zeruan. Ikusten duzuena, hori izango duzu». Haiek erantzun zuten: «Ene Jauna, benetan eman diguzu lurreko biztanleei inoiz eman ez diezun zerbait». Orduan, Alak esan zuen: «-Izan ere, zuretzat prestatu duguna hau guztia baino hobea da». Berriro esan zuten: «Ene Jauna, zer da hau guztia baino hobea!». Alak erantzun zuen: «Nire plazerra da, ez naiz inoiz zurekin haserretuko». Muslimek esan zuen: «Hadith hau errezitatu nuen [Isa bin Hammad Zughbah al Mishri]-ren aurrean bitartekaritzari buruz». Esan nion: «Hadith hau helarazten dizut, [Laits bin Sa'd]-engandik [Khalid bin Yazid]-engandik [Sa'id bin Abu Hilal]-engandik [Zaid bin Aslam]-engandik [Atha bin Yasar]-engandik [Abu Sa'id Al Khudri]-rengandik entzun duzuna, esan zuen: «Alaren Mezularia, ikusiko al dugu gure Rabb?». Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Sallam-ek erantzun zion: «Arriskurik sentitzen al duzu eguzkia egun argi batean ikustean?». Guk erantzun genuen: «Ez». Orduan, hadith-a jarraitu nuen amaitu arte. Eta hadith hau Hafsh bin Maisarah-en hadith-aren antzekoa da». Eta bere hitzen ondoren gehitu zuen: «egintzarik edo onik gabe». Orduan esan zitzaien: «Zuentzat ikusi zenutena eta berarekin horrela izan zen». Abu Sa'idek esan zuen: «Konturatu naiz zubiak ilea baino txikiagoak eta ezpatak baino zorrotzagoak direla». Eta Laith hadith-ean ez dago ezabatzerik: 'Esan zuten: 'Gure Maisu, munduan inori ematen ez zaion zerbait eman diguzu'. Eta ondorengo esaldia. Eta Isa bin Hammad-ek ados egon zen'. Esan digute [Abu Bakar bin Abu Syaibah-ek] esan digula [Ja'far bin Aun-ek] esan digula [Hisyam bin Sa'd-ek] esan digula [Zaid bin Aslam] bigarren isnad-aren berdina dela, Hafsh bin Maisarah-en hadith-a bezala, azken esaldira arte, eta batuketak eta kenketak daude'.