Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

Meille on kerrottu [Abdul Aziz bin Abdullah], että [Ibrahim bin Sa'd] on kertonut meille [Ibn Shihabilta], [Atha' bin Yazid allaitsilta] ja [Abu Hurairahilta], että seuralaiset kysyivät: "Oi Allahin lähettiläs, näemmekö Herramme ylösnousemuksen päivänä?" Profeetta (rauha hänelle) sanoi sitten: "Onko teillä vaikeuksia nähdä kuuta täysikuun yönä?" "Ei", vastasivat ystävät. Profeetta (rauha hänelle) kysyi uudelleen: "Onko teillä vaikeuksia nähdä aurinkoa, kun ei ole pilviä?" Seuralaiset vastasivat: "Ei, oi Allahin lähettiläs". Profeetta sanoi: "Totisesti, te näette Hänet, samoin kuin Allah kokoaa ihmiset ylösnousemuksen päivänä ja sanoo: 'Joka jotakin palvoo, seuratkoon sitä, mitä palvoo'." Joten se, joka palvoo aurinkoa, seuraa aurinkoa, se seuraa kuuta, se, joka palvoo kuuta, se seuraa kuuta, se, joka palvoo taghutia, se seuraa taghutia, ja mitä tästä kansasta jää jäljelle, ovat heitä auttavat ihmiset tai tekopyhät - Ibrahim epäilee pääkirjoituksensa varmuutta -. Sitten Allah kohtasi heidät ja sanoi: "Minä olen teidän Herranne". Sitten he vastasivat: "Tämä on meidän asuinpaikkamme, jotta Herramme tuli luoksemme. Jos Herramme kohtaisi meidät, me tuntisimme hänet". Sitten Allah kohtasi heidät muodossa, jonka he tunsivat, ja Allah sanoi sitten: "Minä olen teidän Herranne". Sitten he sanoivat: "Te olette todellakin meidän Jumalamme". Hekin seurasivat Häntä. Helvetin kahden reunan välille asennettiin kävelysilta, ja minä ja kansani ylitimme sen ensimmäisinä. Kukaan ei uskaltanut puhua tuolloin paitsi apostolit, ja apostolien ainoa huuto tuolloin oli "Allaahumma sallim sallim - Oi Allah, pelasta meidät. Oi Allah, pelasta meidät-". Helvetissä on rautakoukkuja kuin orjantappuraisen Saadanin piikkejä. Ettekö tunne Saadanin orjantappuraista puuta? Seuralaiset vastasivat: "Kyllä, oi Allahin lähettiläs." Profeetta jatkoi: "Totisesti, puu on kuin Saadanin orjantappurainen puu, vain kukaan ei tiedä sen laajuutta paitsi Allah yksin. Se sieppaa kaikki tekojensa laajuuden mukaan, jotkut heistä ovat kurjia jäljellä olevien tekojensa kanssa tai ovat sidottuja tekojensa vuoksi, jotkut heistä tuhoutuvat, jotkut ovat ikuisia tekojensa kanssa tai ovat sidottuja tekojensa vuoksi, jotkut heistä lähetetään yli. Tai sanamuodolla kuten-." Sitten Allah ilmestyy, kunnes Allah on päättänyt palvelijoidensa kohtalon ja haluaa armollaan karkottaa Helvetin asukkaat. Hän käskee enkeleitä karkottamaan Helvetin asukkaat, jotka eivät yhdistä mitään Allahiin, nimittäin ne, jotka yhä haluavat armahtaa heitä, niiden joukosta, jotka todistavat, ettei ole muuta jumalaa kuin Allah. Enkelit tunnistavat heidät Helvetissä kumarruksen jälkien perusteella, koska Helvetti nielee Aadamin lapset muut kuin kumarruksen jäljet. Allah on kieltänyt Helvettiä nielemästä kumarruksen jälkiä, joten he nousevat siitä hiiltyneinä ruumiineen, ja sitten heitä pirskotellaan elämän vedellä, niin että se kasvaa sen alla kuin vilja kasvaa joessa. Sitten Allah lopettaa palvelijoidensa tuomitsemisen, ja heidän keskuuteensa jää mies, joka kääntää kasvonsa Helvettiä kohti, ja hän on viimeinen Helvetin asukkaista, joka astuu Paratiisiin, ellei hän rukoile: "Oi Herra, käännä kasvoni pois Helvetistä, sillä jo sen haju riittää vaivaamaan minua ja sen liekit ovat polttaneet minut." Sitten hän pyytää Allahilta mitä tahansa hän haluaa, ja Allah sanoo: "Jos täytän pyyntösi, ettet pyydä jotain muuta!" Hän vastaa: "Ei, Sinun kunniasi tähden, en pyydä mitään muuta." Ja hänen Herransa ottaa minkä tahansa lupauksen ja sitoumuksen, jonka Hän haluaa, ja kääntää kasvonsa pois Helvetistä. Mutta sitten hän kohtaa Paratiisin ja näkee sen kauneuden, ja hän pysyy hiljaa hetken ja pyytää: "Oi Allah, aseta minut Paratiisin portille." Allah kysyi: "Etkö luopunut lupauksestasi ja valastasi, ettet ikuisesti pyydä minulta muuta kuin mitä olen antanut? Oi sinä, Aadamin poika, kuinka onnellinen oletkaan pettääksesi." Mutta palvelija jatkoi aneluaan: "Oi Herrani", ja hän jatkoi Allahin anelemista, kunnes Allah kysyi: "Jos annan sinulle nyt mitä pyydät, älä pyydä enää toista pyyntöä." Hän vastasi: "Ei, Sinun kunniasi tähden, en pyydä Sinulta enää toista pyyntöä." Sitten henkilö luopui lupauksistaan ja valaistaan, joten Allah asetti hänet taivaan porteille. Mutta kun palvelija oli seissyt taivaan ovella, taivas avautui hänelle, niin että hän näki elämän ilot ja ilon siinä, niin että hän oli hiljaa, kuten Allah halusi hänen olevan hiljaa. Sitten hän pyysi: "Oi Herrani, astu minut taivaaseen?" Sitten Allah sanoi: "Hei, etkö ole luopunut lupauksestasi olla pyytämättä mitään muuta kuin mitä olen antanut, oi Adamin poika, kuinka nopeasti petit?" Niin palvelija pyysi: "Oi Herrani, älä anna minun tulla kurjimmaksi palvelijaksesi." Palvelija jatkoi aneluaan loputtomasti, kunnes Allah nauroi. Ja jos Allah on nauranut palvelijalle, Allahin on sanottava hänelle: "Astu taivaaseen". Jos palvelija on astunut sinne, Allah sanoo hänelle: "Näe uni." Niin palvelija kysyi Herraltaan ja näki unia, kunnes Allah muistutti häntä sanomalla siten, että kunnes palvelijan uni oli saavuttanut huippunsa, Allah sanoi hänelle: "Siinä kaikki on minulle, ja lisäsi niin edelleen". ['Atha' bin Yazid] sanoi: '[Abu Sa'id alkhudzri] ja Abu Hurairah eivät palauttaneet yhtäkään hadithistaan, joten jos Abu Hurairah olisi kertonut Allahin sanoneen 'ja teille yksi samanlainen', Abu Sa'id Al Khudzri sanoi 'ja kymmenen hänen kanssaan'. Oi Abu Hurairah?' Abu Hurairah sanoi: 'En muista mitään muuta kuin mitä hän sanoi 'sinulle ja kaltaisille'. Abu Sa'id Al Khudzri sanoi uudelleen: 'Todistan, että opettelin sen ulkoa Allahin lähettiläältä (rauha ja Allahin siunaukset olkoon hänen päällään), nimittäin sanat 'Ja teille kymmenen samanlaista'. Abu Hurairah sanoi: 'Se on viimeinen kerta, kun ihmiset pääsevät Paratiisiin'.'