Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Bukhari : 764حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَاأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُمَارُونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُمَارُونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْ فَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الشَّمْسَ وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الْقَمَرَ وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَدْعُوهُمْ فَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَجُوزُ مِنْ الرُّسُلِ بِأُمَّتِهِ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ إِلَّا الرُّسُلُ وَكَلَامُ الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ يُوبَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو حَتَّى إِذَا أَرَادَ اللَّهُ رَحْمَةَ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ اللَّهُ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَيُخْرِجُونَهُمْ وَيَعْرِفُونَهُمْ بِآثَارِ السُّجُودِ وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ فَكُلُّ ابْنِ آدَمَ تَأْكُلُهُ النَّارُ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ قِبَلَ النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَقُولُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فُعِلَ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَ ذَلِكَ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي اللَّهَ مَا يَشَاءُ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ بِهِ عَلَى الْجَنَّةِ رَأَى بَهْجَتَهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ قَالَ يَا رَبِّ قَدِّمْنِي عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعُهُودَ وَالْمِيثَاقَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنْتَ سَأَلْتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَيَقُولُ فَمَا عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُ غَيْرَ ذَلِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا بَلَغَ بَابَهَا فَرَأَى زَهْرَتَهَا وَمَا فِيهَا مِنْ النَّضْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ وَيْحَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعُهُودَ وَالْمِيثَاقَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ فَيَضْحَكُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ ثُمَّ يَأْذَنُ لَهُ فِي دُخُولِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ تَمَنَّ فَيَتَمَنَّى حَتَّى إِذَا انْقَطَعَ أُمْنِيَّتُهُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا أَقْبَلَ يُذَكِّرُهُ رَبُّهُ حَتَّى إِذَا انْتَهَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ لِأَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ لَكَ ذَلِكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَمْ أَحْفَظْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَوْلَهُ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ
Esan digu [Abu Al Yamanek], esan digu [Syu'aibek] [Az Zuhritik], esan dit [Sa'id bin Al Musayyabek] eta ['Atha' bin Yazid Al Laitsik] [Abu Hurairahk] biei esan ziela jendeak esaten duela: 'Alaren Mezularia, ikusiko al dugu gure Jauna Piztuera Egunean?'. Hark erantzun zuen: 'Argumenta al dezakezue ilargia gau betean ikus dezakezuela, hodeirik ez badago oztopatzen?'. Haiek erantzun zuten: 'Ez, Ala-ren Mezularia'. Berriro galdetu zuen: 'Argumenta al dezakezue eguzkia ikus dezakezuela, hodeirik ez badago oztopatzen?'. 'Ez'. Orduan esan zuen: 'Bai, horrela ere ikusteko gai izango zarete. Gizakiak bilduko dira Piztuera Egunean, eta orduan Ala Subhaanahu Wa Ta'alak esango du: 'Zerbait gurtzen duenak jarraituko dio'. Beraz, haien artean eguzkiari jarraitzen diotenak daude, haien artean ilargiari jarraitzen diotenak daude eta haien artean taghut-thaghut-ari jarraitzen diotenak ere badaude. Beraz, ummah hau geratzen da, eta horien artean hipokritak daude. Orduan, Ala haiengana etorri eta esan zuen: "Zuen Jauna naiz". Esan zuten: "Hau da gure lekua gure Jauna etorri arte. Gure Jauna datorrenean, ziur ezagutuko dugu". Orduan, Ala haiengana etorri eta esan zuen: "Zuen Jauna naiz". Orduan, Ala-k deitu zituen, eta Ash Shirath Jahannam-eko infernuan zabaldu zen. Eta ni izan nintzen Apostoluen eta haien herriaren artean pasatzen lortu zuen lehen pertsona. Egun hartan inork ezin zuen hitz egin Apostoluek izan ezik, eta Apostoluen hitzak hauek izan ziren: "Oh Ala, salba, salba". Eta Jahannam-en burdina bat dago punta okertua duena, Sa'dan arantza baten antzekoa - arantza zorrotzak dituen landarea -. Ikusi al duzue inoiz Sa'dan arantza?". Erantzun zuten: "Bai, ikusi dut". Jarraitu zuen: «Egia esan, Sa'dan arantza bezalakoa da, baina inork ez daki arantzaren tamaina, Ala izan ezik. Arantza hauek gizakiak ziztatuko dituzte haien egintza onen arabera. Batzuk zatitan urratu ziren beren egintzaengatik, eta beste batzuk zatitan moztu eta gero bizirik iraun zuten. Beraz, Ala-k bere errukia eman nahi dionean infernuko biztanleetatik nahi duenari, Ala-k aingeruei agindu zien Ala gurtu duen edonor kanporatzeko. Beraz, Malikatek atera zituzten, haien prostrazio marken markagatik ezagutu zituztenak -atsarus prostrazioak-. Eta Ala-k debekatu egin dio suari jatea - erretzea - prostrazioak, gero infernutik ateratzen dira. Adamen ondorengoen seme-alaba guztiak infernuak erreko ditu, atsarus prostrazioa dutenak izan ezik. Beraz, erreta aterako dira, eta bizitzaren urez zipriztinduko dira, eta ibaiertzetan hazten diren haziak bezala haziko dira. Orduan Ala-k amaituko du bere zerbitzarien arteko epaiketa. Eta Paradisuaren eta Infernuaren artean egongo den gizon bat bakarrik geratuko da, eta Infernuko biztanleen artean sartzen den azkena izango da». Infernurantz begira jarriko du aurpegia eta esango du: «Jauna, alde batera utzi nire aurpegia Infernutik! Izan ere, bere haizeak pozoitu nau eta bere txingarrek erre naute». Orduan, Ala-k esango du: «Beste aukera bat emanez gero, ez al zenuke beste zerbait eskatuko?». Esango du: «Ez, zure aintzagatik, Ala!». Beraz, Ala-k promesa eta itun bat emango dio nahi duenaren arabera. Orduan, Ala-k aurpegia Infernutik aldenduko du. Gero, bere aurpegia Paradisura begira dagoenean, bere lorategiak eta edertasuna ikusiko ditu eta harrituta geratuko da, Ala-k nahi duen bezala. Orduan esango du: «Jauna, hurbildu nazazu Paradisuko ateetara!». Ala Azza Wa Jalla-k esan zuen: «Ez al zenuen agindu eta akordiorik egin aurreko eskaeraren ondoren ezer ez eskatzeko?». Pertsonak erantzun zuen: «Jauna, ez dut zure sorkuntzarik zorigaiztokoena izan nahi». Ala-k berriro galdetu zuen: «Zure eskaera orain eman bazaizu, ez al duzu beste ezer eskatuko etorkizunean?». Gizonak erantzun zuen: «Ez, zure aintzagatik». 'Ez dut beste ezer eskatuko honen ondoren'. Beraz, bere Maisuak promesak eta bonuak eman zizkion pertsonak nahi zuenaren arabera. Ondoren, pertsona zeruko atera hurbiltzen da. Beraz, pertsona zeruko atera iritsi zenean, zeruaren edertasuna eta lorategi berdeak eta bertan zegoen poza ikusi zituen, pertsona isiltasunean harrituta geratu zen Ala-k nahi zuenaren arabera. Orduan pertsonak esan zuen: 'Jauna, eraman nazazu zerura!' Ala-k dio: 'Ai zu, zure promesak ez betetzeagatik. Ez al duzu agindu eta akordiorik egin eskatu zenuena eman ondoren ezer ez eskatzeko?' Pertsonak esan zuen: 'Jauna, ez egin nazazu zure sorkaririk zorigaiztokoena'. Beraz, Ala Azza Wa Jalla-k barre egin zuen hori entzutean. Orduan, Ala-k pertsona horri zerura sartzen utzi zion. Horren ondoren, Ala Azza Wa Jalla-k esan zuen: 'Imajinatu!' Orduan, pertsonak imajinatu zuen, imajinatu zuena amaitu ondoren, Ala-k esan zion: 'Hemendik'. Eta horrela gogorarazi zion bere Maisuak pertsonari, pertsonak imajinatzeari utzi zionean, Ala-k berriro esan zuen arte: "Hau guztia zuretzat da eta antzeko zerbait". [Abu Sa'id Al Khudri-k Abu Hurairah-i esan zion: "Egia esan, Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Alak esan zuen: 'Hau guztia zuretzat da eta antzeko hamar mota'. [Abu Hurairah-ek] esan zuen: 'Ez dut gogoratzen Ala-ren Mezulariarengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, bere hitzak izan ezik: 'Hau guztia zuretzat da eta antzeko zerbait'. Abu Sa'id Al Khudri-k esan zuen: "Egia esan, entzun nion esaten: 'Hau guztia zuretzat dira eta antzeko hamar mota'".