Disingkaplah betis-nya hingga orang-orang yang menyembah Allah tetap bersujud

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ إِذَا كَانَتْ صَحْوًا قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ يَوْمَئِذٍ إِلَّا كَمَا تُضَارُونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا ثُمَّ قَالَ يُنَادِي مُنَادٍ لِيَذْهَبْ كُلُّ قَوْمٍ إِلَى مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ فَيَذْهَبُ أَصْحَابُ الصَّلِيبِ مَعَ صَلِيبِهِمْ وَأَصْحَابُ الْأَوْثَانِ مَعَ أَوْثَانِهِمْ وَأَصْحَابُ كُلِّ آلِهَةٍ مَعَ آلِهَتِهِمْ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ وَغُبَّرَاتٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ ثُمَّ يُؤْتَى بِجَهَنَّمَ تُعْرَضُ كَأَنَّهَا سَرَابٌ فَيُقَالُ لِلْيَهُودِ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ قَالُوا كُنَّا نَعْبُدُ عُزَيْرَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ قَالُوا نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ ثُمَّ يُقَالُ لِلنَّصَارَى مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ فَيَقُولُونَ كُنَّا نَعْبُدُ الْمَسِيحَ ابْنَ اللَّهِ فَيُقَالُ كَذَبْتُمْ لَمْ يَكُنْ لِلَّهِ صَاحِبَةٌ وَلَا وَلَدٌ فَمَا تُرِيدُونَ فَيَقُولُونَ نُرِيدُ أَنْ تَسْقِيَنَا فَيُقَالُ اشْرَبُوا فَيَتَسَاقَطُونَ فِي جَهَنَّمَ حَتَّى يَبْقَى مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ فَيُقَالُ لَهُمْ مَا يَحْبِسُكُمْ وَقَدْ ذَهَبَ النَّاسُ فَيَقُولُونَ فَارَقْنَاهُمْ وَنَحْنُ أَحْوَجُ مِنَّا إِلَيْهِ الْيَوْمَ وَإِنَّا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِيَلْحَقْ كُلُّ قَوْمٍ بِمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَإِنَّمَا نَنْتَظِرُ رَبَّنَا قَالَ فَيَأْتِيهِمْ الْجَبَّارُ فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي رَأَوْهُ فِيهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَلَا يُكَلِّمُهُ إِلَّا الْأَنْبِيَاءُ فَيَقُولُ هَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ آيَةٌ تَعْرِفُونَهُ فَيَقُولُونَ السَّاقُ فَيَكْشِفُ عَنْ سَاقِهِ فَيَسْجُدُ لَهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ وَيَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ لِلَّهِ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَيَذْهَبُ كَيْمَا يَسْجُدَ فَيَعُودُ ظَهْرُهُ طَبَقًا وَاحِدًا ثُمَّ يُؤْتَى بِالْجَسْرِ فَيُجْعَلُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْجَسْرُ قَالَ مَدْحَضَةٌ مَزِلَّةٌ عَلَيْهِ خَطَاطِيفُ وَكَلَالِيبُ وَحَسَكَةٌ مُفَلْطَحَةٌ لَهَا شَوْكَةٌ عُقَيْفَاءُ تَكُونُ بِنَجْدٍ يُقَالُ لَهَا السَّعْدَانُ الْمُؤْمِنُ عَلَيْهَا كَالطَّرْفِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَنَاجٍ مَخْدُوشٌ وَمَكْدُوسٌ فِي نَارِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَمُرَّ آخِرُهُمْ يُسْحَبُ سَحْبًا فَمَا أَنْتُمْ بِأَشَدَّ لِي مُنَاشَدَةً فِي الْحَقِّ قَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ الْمُؤْمِنِ يَوْمَئِذٍ لِلْجَبَّارِ وَإِذَا رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ نَجَوْا فِي إِخْوَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَعْمَلُونَ مَعَنَا فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ دِينَارٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ وَيُحَرِّمُ اللَّهُ صُوَرَهُمْ عَلَى النَّارِ فَيَأْتُونَهُمْ وَبَعْضُهُمْ قَدْ غَابَ فِي النَّارِ إِلَى قَدَمِهِ وَإِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ نِصْفِ دِينَارٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا ثُمَّ يَعُودُونَ فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجُوهُ فَيُخْرِجُونَ مَنْ عَرَفُوا قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَإِنْ لَمْ تُصَدِّقُونِي فَاقْرَءُوا{ إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا }فَيَشْفَعُ النَّبِيُّونَ وَالْمَلَائِكَةُ وَالْمُؤْمِنُونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَقِيَتْ شَفَاعَتِي فَيَقْبِضُ قَبْضَةً مِنْ النَّارِ فَيُخْرِجُ أَقْوَامًا قَدْ امْتُحِشُوا فَيُلْقَوْنَ فِي نَهَرٍ بِأَفْوَاهِ الْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِي حَافَتَيْهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ قَدْ رَأَيْتُمُوهَا إِلَى جَانِبِ الصَّخْرَةِ وَإِلَى جَانِبِ الشَّجَرَةِ فَمَا كَانَ إِلَى الشَّمْسِ مِنْهَا كَانَ أَخْضَرَ وَمَا كَانَ مِنْهَا إِلَى الظِّلِّ كَانَ أَبْيَضَ فَيَخْرُجُونَ كَأَنَّهُمْ اللُّؤْلُؤُ فَيُجْعَلُ فِي رِقَابِهِمْ الْخَوَاتِيمُ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الرَّحْمَنِ أَدْخَلَهُمْ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ عَمَلٍ عَمِلُوهُ وَلَا خَيْرٍ قَدَّمُوهُ فَيُقَالُ لَهُمْ لَكُمْ مَا رَأَيْتُمْ وَمِثْلَهُ مَعَهُوَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُهِمُّوا بِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوْ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلَائِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَيْءٍ لِتَشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ قَالَ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنْ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا وَلَكِنْ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ سُؤَالَهُ رَبَّهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَكِنْ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ ثَلَاثَ كَلِمَاتٍ كَذَبَهُنَّ وَلَكِنْ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا آتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ وَقَرَّبَهُ نَجِيًّا قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ النَّفْسَ وَلَكِنْ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَرُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ قَالَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنْ ائْتُوا مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي فَيَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ أَيْضًا يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّانِيَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ وَسَلْ تُعْطَهْ قَالَ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ قَالَ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ قَالَ قَتَادَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنْ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمْ الْجَنَّةَ حَتَّى مَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلَّا مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَيْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ قَالَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ{ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا }قَالَ وَهَذَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وُعِدَهُ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan digu [Yahya bin Bukair-ek] esan digu [Allaits bin Sa'd-ek] [Khalid bin Yazid-ek] [Sa'id bin Abu Hilal-ek] [Zaid-ek] ['Atha' bin Yasar-ek] [Abu Sa'id Al Khudzri-k] esan duela: 'Galdetu genuen, 'Alaren Mezularia, gure Jauna ikusiko al dugu Piztuerako Egunean?' Profetak erantzun zion: 'Zaila egiten al zaizu eguzkia eta ilargia ikustea distiratsu daudenean?' erantzun genuen, 'Ez'. Profetak jarraitu zuen: 'Horrela ez zenuen zailtasunik izan zure Jauna ikusteko garai hartan, biak ikusteko zailtasuna izan ezik'. Gero esan zuen: 'Orduan deitzaile bat zegoen oihuka: 'Joan dadila herri bakoitza gurtzen duenarengana!'. Beraz, gurutzearen gurtzaileak joan ziren beren gurutzeekin, eta irudien gurtzaileak beren estatuetara, eta Jainkoaren gurtzaile guztiak beren jainkoekin egon ziren, Jainkoa gurtzen zutenak bakarrik geratu arte, onak edo gaiztoak izan, eta aurreko liburuko jendea. Orduan Jahannam ekarri eta instalatu zuten, miraje bat bezala izan zen, eta gero juduei galdetu zieten: "Zer gurtzen zenuten?". Erantzun zuten: "Uzair gurtzen genuen, Alaren semea". Orduan ahots bat entzun zen: "Gezurra diozue! Alak ez du emazterik ez seme-alabarik". Orduan, zer nahi duzue?". Erantzun zuten: "Zerbait edateko emango bazenigu gustatuko litzaiguke!". Orduan ahots bat entzun zen: "Edan, lagunok!". Gero infernura erori ziren. Gero Nashara jendeari galdetu zieten: "Zer gurtzen zenuten?". Erantzun zuten: "Isa al Messiah gurtzen genuen, Jainkoaren semea". Erantzun zieten: "Gezurra diozue guztiok! Alak ez du emazterik ez seme-alabarik ere, eta zer nahi duzue?". Erantzun zuten: "Zerbait edateko eman nahi dizuegu!". Orduan erantzun zuen: "Edan, lagunok!". Eta berehala erori ziren infernura, Ala gurtzen zuten gizakiak bakarrik geratu arte, onak edo desobedienteak izan. Galdetu zieten: «Zergatik atxilotu zintuzteten, beste gizakiak jada joan baziren ere?». Erantzun zuten: «Gu banandu ginen haiengandik eta gu gara Bera gehien behar dugun jendea». Deitzaile bat bere buruari oihuka entzun genuen: «Herri guztiek topa dezatela gurtzen dutena! Gu bakarrik gaude gure Jainkoaren zain». Jarraitu zuen: «Orduan, Ala - Al Jabbar - inoiz ikusi ez zuten forma batean etorri zitzaien lehen aldiz, eta orduan Ala-k esan zuen: «Ni naiz zuen Jauna». Erantzun zuten: «Zu zara gure Jauna, eta inork ez zuen ausartu harekin hitz egiten, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak izan ezik». Gero, profetek esan zuten: «Ez al dago zuek eta Ala-ren artean ezagutzen duzuen seinalerik?». Erantzun zuten: «Bai, hain zuzen ere, txahala», beraz, Ala-k bere txahala agerian utzi zuen, sinestun guztiak haren aurrean ahozpeztu zitezen. Gero, riya eta sum'ah dela eta, Ala aurrean ahuspeztu zirenak geratu ziren, ahuspeztu eta bizkarra berriro zati bat bihurtuz. Gero, Jahannam-eko oinezkoentzako zubiak ekarri eta Jahannam-eko bi ertzen artean instalatu ziren. Galdetu genuen: "Alaren Mezularia, zein da Jahannam zubiaren misterioa?". Profetak erantzun zuen: "Zubia errailetik irten daiteke, erori, burdinazko kakoak ditu, arantza zabal eta zorrotzak ditu, arantzak Sa'dan izeneko egur arantzatsuz egingo dira - egur arantzatsu zorrotza. Hain azkar pasatzen diren sinestunak, batzuk begi keinu bat bezalakoak dira, batzuk tximista bezalakoak, batzuk haize bezalakoak eta batzuk aukeratutako zaldi baten antzekoak". Badira zaldiz ibiltzen direnak bezalakoak, bizirik irauten dutenak eta benetan salbatzen direnak, baina baita burdinazko kakoek zatitu edo infernuko infernura bota ondoren bizirik irauten dutenak ere, gizakiak azken aldiz arrastaka igaro arte, eta ezin zara hain tematia izan ni madarikatzen zuretzat argi dagoen egiaren aurka, une horretan Allah Al Jabbar-engan sinestun bat baino. Lagunen artean seguru daudela ikusten badute, esaten dute: "Gure Jauna, bai, gure lagunek gurekin otoitz egin eta gurekin barau egin, eta gurekin ekintza onak egin!". Allah Ta'ala-k esan zuen: "Zoazte, zuen artean fedearen dinar baten pisua aurkitzen duenak bihotzean, atera ezazu", eta Allah-ek debekatu egin du infernuan egotea. Beraz, lagunengana etorri ziren batzuk infernuan murgilduta zeuden bitartean, batzuk oinen zolaraino, txahalen erdiraino, beraz, atera zituzten nor ziren, gero itzuli ziren eta Allah-ek esan zuen: "Zoazte berriro, eta bihotzean aurkitzen duzuna fedearen atomo bat bezain astuna dena, atera ezazu". Beraz, ezagutzen zuten edonor atera zuten'. Rasulullah-k esan zuen: 'Ez badidazu sinesten, irakurri: '-Alak ez du mostaza hazi baten pisua ere bidegabeki onartzen, ontasuna baldin badago, orduan Alak saria biderkatzen du-' -G. An Nisaa': 40-, orduan profetak shallallahu 'alaihi wasallam, aingeruak eta sinestunak, guztiek bitartekari izan ziren. Orduan Ala Al Jabbar-ek esan zuen: Nire bitartekaritza oraindik hor dago. Orduan Ala-k eskukada bat hartuko du Sutik eta erretako pertsona batzuk kenduko ditu, gero Paradisuko atean dagoen ibaira botako dituzte, 'Bizitzaren Ibaia' izenekoa, bi ertzetan hazi daitezen, aleak hazten diren bezala, arroken eta zuhaitzen ondoan ikusten dituzun ur putzuetan; eguzkirantz makurtzen dena berdea izango da, eta itzalrantz makurtzen dena zuria izango da, eta gero lepoan eraztunak dituzten perlak bezala agertuko dira. Ondoren, Paradisura sartuko dira, Paradisuko jendeak esan arte: 'Ar Rahmanen 'utaqa' dira - Ar Rahmanek askatu zituen pertsonak - Alak ez zituen onartu egindako ekintzengatik, ezta eskaini zuten onagatik ere, beraz, erantzungo zaie: 'Zuentzat ikusten duzuena eta antzekoak'. [Hajjaj bin Minhal]-ek esan zuen; esan digu [Hammam bin Yahya]-k esan digu [Qatadah] [Anas] radliyallahu'anhu-rengandik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuela: 'Piztuerako Egunean sinestunak atxikita egongo dira horrek tristetu arte. Esan zuten: 'Ai, gure Jaunari bitartekaritza eskatzen badiogu, gauden lekutik eroso senti gaitezen'. Adamengana joan eta esan zioten: «Zu, Adam, gizateria osoaren arbasoa zara, Ala-k bere eskuekin sortu zintuen, zerua zure bizileku bihurtu zuen eta aingeruak zure aurrean makurtu zituen, Ala-k gauza guztien izenak ere irakatsi zizkizun, zure Jaunaren aurrean gure alde bitartekari izan zaitezen, gure lekuan erosotasuna eman ahal izateko». Baina Adamek erantzun zuen: «Hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik». Ala-ren Mezulariak jarraitu zuen: «Orduan, Adamek gogorarazi zien egindako akatsa, hau da, debekatutako zuhaitzetik jatea debekatuta egon arren, eta esan zuen: «Zoazte Noerengana, lehen profeta izan baitzen, sallallaahu 'alaihi wasallam, Ala-k lurreko biztanleei bidali zuena». Noerengana joan ziren, baina Noek ere erantzun zuen: «Barkatu, ez dut hemen zuen alde bitartekari izateko eskubiderik», eta Noek aipatu zuen egindako akatsa, hau da, bere Jaunari ezagutzarik gabe galdetzea eta esatea: «Zoazte Ibrahimengana, Khalilur Rahman delako - Arrahmanen maitea-». Alaren Mezulariak bere istorioa jarraitu zuen: «Ibrahimengana etorri ziren, baina Ibrahimek ere erantzun zuen: “Barkatu, ez dut hemen zuen alde bitartekari izateko eskubiderik”. Orduan, Ibrahimek bere akatsa aipatu zuen, hain zuzen ere, egindako hiru gezur, eta esan zuen: “Zoazte Musarengana, Alak Tora eman zion zerbitzari batengana, hitz egin berarekin eta hurbildu ahalik eta gehien Harengana”. Rasulullahk jarraitu zuen: «Moisesengana etorri ziren, baina Moisesek ere erantzun zuen: ‘Barkatu, hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik’, eta Musak gogorarazi zion egindako akatsa, hau da, arima bat arrazoi justifikaturik gabe hiltzea, eta esan zuen: ‘Saiatu Jesusengana joaten, Alaren zerbitzari eta bere apostolu batengana, Alaren espiritua eta bere hitzak’. Jesusengana joan ziren, baina Isak ere erantzun zuen: ‘Barkatu, hemen ez dut zuen alde bitartekari izateko eskubiderik’, eta esan zuen: ‘Saiatu Muhammadengana joaten, Alak bere aurreko eta etorkizuneko bekatuak barkatu dizkion zerbitzari batengana’. Orduan etorri zitzaizkidan - Muhammad - eta baimena eskatu nion nire Jaunari bere etxean eta Harekin topo egiteko baimena eman zidaten, hura ikusi nuenean, orduan lurrera erori nintzen, Ala-k utzi zidan uzten didan bezala. Ala-k orduan esan zuen: 'Altxa burua, Muhammad, esan, entzuna izango zara, eskatu bitartekaritza, bitartekaritza eman zaizu, eskatu, eman zaizu'. Orduan burua altxatu nuen eta nire Jauna goraipatu nuen irakatsi zizkidan laudorioekin, gero bitartekaritza egin nuen eta mugak eman zizkidan. Gero atera eta zerura sartu nituen'. Qatadah-k esan zuen: 'Eta entzun nion esaten ere: 'Orduan atera nintzen, gero infernutik atera nituen eta zerura sartu nituen. Horren ondoren, bigarren aldiz itzuli nintzen eta baimena eskatu nion nire Jaunari bere etxean eta Harekin topo egiteko baimena eman zidaten, hura ikusten banuen, orduan lurrera erori nintzen. Ala-k orduan utzi ninduen Ala-k nahi duen bezala izaten, orduan Ala-k esan zuen: 'Altxa burua, Muhammad, eta esan entzuna izango zarela, eta bitartekaritza egin, bitartekaritza izango duzu, eta eskatu eta emango zaizu'. Orduan, burua altxatu eta laudorioak eta laudorioak eskaini nizkion nire Jainkoari, berak irakatsi zidan bezala. Orduan, bitartekari izan nintzen, eta muga bat eman zidan, irten eta zeruan sartzeko'. Qatadah-ek esan zuen: 'Eta entzun nion esaten: 'Eta abiatu nintzen infernutik ateratzeko, gero zeruan sartu nituen'. Qatadah-ek esan zuen: 'Eta entzun nion esaten: 'Beraz, abiatu eta infernutik atera nituen, eta gero zeruan sartu nituen, infernuan Koranak dituenak izan ezik ezer geratu ez zen arte, edo betikoa izan behar zuela esan nahi zuen, gero bertso hau irakurri zuen: '-zure Jaunak leku laudagarri batean altxa zaitzala-' -Qs. Al Isra': 79-. Profetak esan zuen: 'Hau da zure profeta sallallaahu 'alaihi wasallam'-ri agindutako geltoki laudagarria.