Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

Imam Bukhari : 6885

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

Dywedwyd wrthym fod ['Abdul Aziz bin Abdullah] wedi dweud wrthym [Ibrahim bin Sa'd] gan [Ibn Shihab] gan ['Atha' bin Yazid allaitsi] gan [Abu Hurairah] bod y Cymdeithion wedi gofyn, 'O Negesydd Allah, a welwn ni ein Harglwydd ar Ddydd yr Atgyfodiad? ' Yna dywedodd Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam: 'Oes gennych chi anhawster gweld y lleuad ar noson lleuad lawn?' 'Na', atebodd y ffrindiau. Gofynnodd Rasulullah eto: 'Oes gennych chi anhawster gweld yr haul pan nad oes cymylau?' Atebodd y cymdeithion, 'Na, O Negesydd Allah'. Dywedodd y Proffwyd: 'Yn wir, fe welwch chi Ef yn ogystal ag y bydd Allah yn casglu pobl ar Ddydd yr Atgyfodiad ac yn dweud: 'Pwy bynnag sy'n addoli rhywbeth, gadewch iddo ddilyn yr hyn y mae'n ei addoli'. Felly pwy bynnag sy'n addoli'r haul, mae'n dilyn yr haul, pwy bynnag sy'n addoli'r lleuad, mae'n dilyn y lleuad, pwy bynnag sy'n addoli taghut, mae'n dilyn taghut, a'r hyn sy'n weddill o'r bobl hyn yw'r bobl sy'n eu helpu neu'r rhagrithwyr - mae Ibrahim yn amau sicrwydd ei olygyddiaeth-. Yna cyfarfu Allah â nhw a dweud, 'Myfi yw eich Arglwydd'. Yna atebasant, 'Dyma ein preswylfa fel y daeth ein Harglwydd atom, pe bai ein Harglwydd yn cwrdd â ni, byddem yn ei adnabod'. Yna cyfarfu Allah â nhw mewn ffurf yr oeddent yn ei hadnabod, yna dywedodd Allah: 'Myfi yw eich Arglwydd'. Yna dywedasant, 'Ti yw ein Duw yn wir'. Dilynasant Ef hefyd. Yna gosodwyd pont droed - pont - rhwng dau ymyl uffern a minnau a'm pobl oedd y cyntaf i'w chroesi. Ni feiddiodd neb siarad ar y pryd ar wahân i'r apostolion, tra mai unig gri'r apostolion ar y pryd oedd 'Allaahumma sallim sallim - O Allah, achub ni. O Allah, achub ni-'. Tra yn Uffern mae bachau haearn fel drain coeden ddrain o'r enw Sa'dan. Onid ydych chi'n adnabod coeden ddrain Sa'dan?' Atebodd y cyfeillion, 'Ydw, O Negesydd Allah.' Parhaodd y Proffwyd: 'Yn wir, mae'r goeden fel coeden ddrain Sa'dan, dim ond nad oes neb yn gwybod ei maint ond Allah yn unig. Mae'n herwgipio pawb yn ôl maint eu gweithredoedd, mae rhai ohonynt yn druenus gyda gweddill eu gweithredoedd neu wedi'u rhwymo gan eu gweithredoedd, mae rhai ohonynt wedi'u dinistrio, mae rhai yn dragwyddol gyda'u gweithredoedd neu wedi'u rhwymo gan eu gweithredoedd, mae rhai ohonynt yn cael eu hanfon ar draws. Neu gyda geiriad fel-. Yna mae Allah yn ymddangos, nes pan fydd Allah wedi gorffen penderfynu tynged Ei weision ac eisiau diarddel trigolion Uffern trwy Ei drugaredd, mae'n gorchymyn i'r angylion ddiarddel trigolion Uffern nad ydynt yn cysylltu dim ag Allah, sef y rhai sy'n dal i fod eisiau trugarhau wrthynt, ymhlith y rhai sy'n tystio nad oes duw ond Allah, felly bydd yr angylion yn eu hadnabod yn Uffern o olion ymostyngiad, oherwydd bod Uffern yn difa plant Adda heblaw olion ymostyngiad. Mae Allah wedi gwahardd Uffern rhag difa olion ymostyngiad, felly byddant yn dod allan ohoni gyda'u cyrff wedi'u llosgi, ac yna byddant yn cael eu taenellu â dŵr y bywyd fel y bydd yn tyfu oddi tani fel mae grawn yn tyfu mewn afon. Yna bydd Allah yn gorffen barnu Ei weision a bydd yna ddyn yn aros yn eu plith a fydd yn troi ei wyneb tuag at Uffern, a bydd ef yr olaf o drigolion Uffern i fynd i mewn i Baradwys, oni bai ei fod yn gweddïo, "O Arglwydd, tro fy wyneb oddi wrth Uffern, oherwydd mae ei arogl yn unig yn ddigon i'm poeni ac mae ei fflamau wedi fy llosgi." Yna bydd yn gofyn i Allah am beth bynnag y mae'n ei ddymuno, a bydd Allah yn dweud, "Os cyflawniaf dy gais, rhag i ti ofyn am rywbeth arall!" Bydd yn ateb, "Na, wrth Dy ogoniant, ni ofynnaf am unrhyw beth arall." A bydd ei Arglwydd yn cymryd pa bynnag addewid a gwarant y mae'n ei ddymuno ac yn troi ei wyneb oddi wrth Uffern. Ond yna bydd yn wynebu Paradwys ac yn gweld ei harddwch, a bydd yn aros yn dawel am ychydig ac yn gofyn, "O Allah, gwna fi wrth borth Paradwys." Gofynnodd Allah: 'Onid wyt ti wedi rhoi'r gorau i'th addewid a'th adduned i beidio â gofyn i mi am byth heblaw'r hyn a roddais i? O ti, Fab Adda, mor hapus yw hi i ti fradychu.' Ond parhaodd y gwas i erfyn, 'O fy Arglwydd,' a pharhaodd i erfyn ar Allah nes i Allah ofyn: 'Os rhoddaf i ti'r hyn a ofynnwch amdano nawr, paid â gofyn am gais arall eto'. Atebodd, 'Na, er mwyn Dy ogoniant, ni ofynnaf i Ti eto gyda chais arall'. Yna rhoddodd y person y gorau i'w addewidion a'i addunedau fel bod Allah yn ei gynnig i byrth y nefoedd. Ond pan oedd y gwas wedi sefyll wrth ddrws y nefoedd, agorodd y nefoedd iddo fel iddo weld pleserau bywyd a llawenydd ynddo fel ei fod yn dawel fel y mynnodd Allah iddo fod yn dawel. Yna erfyniodd, 'O fy Arglwydd, dewch fi i'r nefoedd,' yna dywedodd Allah, 'Hei, onid wyt ti wedi rhoi'r gorau i'th addewid i beidio â gofyn am unrhyw beth heblaw'r hyn a roddais i, O Fab Adda, mor gyflym y bradychodd ti'. Felly erfyniodd y gwas, 'O fy Arglwydd, paid â gadael i mi ddod yn was mwyaf truenus i ti,' parhaodd y gwas i erfyn yn ddiddiwedd nes i Allah chwerthin. Ac os yw Allah wedi chwerthin am was, rhaid i Allah ddweud wrtho 'Ewch i'r nefoedd'. Os yw'r gwas wedi mynd i mewn iddi, mae Allah yn dweud wrtho: 'Gwnewch freuddwyd'. Felly gofynnodd y gwas i'w Arglwydd a gwneud breuddwydion, nes i Allah ei atgoffa trwy ddweud yn y fath fodd nes bod breuddwyd y gwas wedi cyrraedd ei hanterth, dywedodd Allah wrtho: 'Dyna'r cyfan i mi, ac ychwanegodd fel 'na hefyd'. Dywedodd ['Atha' bin Yazid], 'Ni ddychwelodd [Abu Sa'id alkhudzri] ynghyd ag Abu Hurairah yr un o'i hadith, felly os oedd Abu Hurairah wedi adrodd bod Allah wedi dweud 'ac i ti un tebyg', dywedodd Abu Sa'id Al Khudzri 'a deg tebyg gydag ef' O Abu Hurairah? ' Dywedodd Abu Hurairah, 'Dydw i ddim yn cofio dim byd heblaw'r hyn a ddywedodd 'i ti a'r tebyg'. Dywedodd Abu Sa'id Al Khudzri eto, 'Rwy'n tystio fy mod wedi'i gofio gan Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno), sef y geiriau 'Ac i chi ddeg fel hyn'. Dywedodd Abu Hurairah, 'Dyna'r tro olaf y bydd person yn mynd i mewn i Baradwys'.