Akan keluar dari neraka yang mempunyai iman sebesar biji sawi

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا مَعْبَدُ بْنُ هِلَالٍ الْعَنَزِيُّ قَالَاجْتَمَعْنَا نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَذَهَبْنَا إِلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَذَهَبْنَا مَعَنَا بِثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ لَنَا عَنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَإِذَا هُوَ فِي قَصْرِهِ فَوَافَقْنَاهُ يُصَلِّي الضُّحَى فَاسْتَأْذَنَّا فَأَذِنَ لَنَا وَهُوَ قَاعِدٌ عَلَى فِرَاشِهِ فَقُلْنَا لِثَابِتٍ لَا تَسْأَلْهُ عَنْ شَيْءٍ أَوَّلَ مِنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَقَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَؤُلَاءِ إِخْوَانُكَ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ جَاءُوكَ يَسْأَلُونَكَ عَنْ حَدِيثِ الشَّفَاعَةِ فَقَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ مَاجَ النَّاسُ بَعْضُهُمْ فِي بَعْضٍ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِإِبْرَاهِيمَ فَإِنَّهُ خَلِيلُ الرَّحْمَنِ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُوسَى فَإِنَّهُ كَلِيمُ اللَّهِ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِعِيسَى فَإِنَّهُ رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ لَهَا وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْتُونِي فَأَقُولُ أَنَا لَهَا فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي وَيُلْهِمُنِي مَحَامِدَ أَحْمَدُهُ بِهَا لَا تَحْضُرُنِي الْآنَ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ وَأَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مِنْهَا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ شَعِيرَةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَعُودُ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مِنْهَا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ أَوْ خَرْدَلَةٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ ثُمَّ أَعُودُ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ لَكَ وَسَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي أُمَّتِي فَيَقُولُ انْطَلِقْ فَأَخْرِجْ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ أَدْنَى أَدْنَى أَدْنَى مِثْقَالِ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ فَأَخْرِجْهُ مِنْ النَّارِ فَأَنْطَلِقُ فَأَفْعَلُ فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ أَنَسٍ قُلْتُ لِبَعْضِ أَصْحَابِنَا لَوْ مَرَرْنَا بِالْحَسَنِ وَهُوَ مُتَوَارٍ فِي مَنْزِلِ أَبِي خَلِيفَةَ فَحَدَّثْنَاهُ بِمَا حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ فَأَتَيْنَاهُ فَسَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَأَذِنَ لَنَا فَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا سَعِيدٍ جِئْنَاكَ مِنْ عِنْدِ أَخِيكَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَلَمْ نَرَ مِثْلَ مَا حَدَّثَنَا فِي الشَّفَاعَةِ فَقَالَ هِيهْ فَحَدَّثْنَاهُ بِالْحَدِيثِ فَانْتَهَى إِلَى هَذَا الْمَوْضِعِ فَقَالَ هِيهْ فَقُلْنَا لَمْ يَزِدْ لَنَا عَلَى هَذَا فَقَالَ لَقَدْ حَدَّثَنِي وَهُوَ جَمِيعٌ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً فَلَا أَدْرِي أَنَسِيَ أَمْ كَرِهَ أَنْ تَتَّكِلُوا قُلْنَا يَا أَبَا سَعِيدٍ فَحَدِّثْنَا فَضَحِكَ وَقَالَ خُلِقَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا مَا ذَكَرْتُهُ إِلَّا وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ حَدَّثَنِي كَمَا حَدَّثَكُمْ بِهِ قَالَ ثُمَّ أَعُودُ الرَّابِعَةَ فَأَحْمَدُهُ بِتِلْكَ الْمَحَامِدِ ثُمَّ أَخِرُّ لَهُ سَاجِدًا فَيُقَالُ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَسَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَقُولُ يَا رَبِّ ائْذَنْ لِي فِيمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَقُولُ وَعِزَّتِي وَجَلَالِي وَكِبْرِيَائِي وَعَظَمَتِي لَأُخْرِجَنَّ مِنْهَا مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

Esan digu [Sulaiman bin Harbek] esan digu [Hammad bin Zaid] esan digu [Ma'bad bin Hilal Al 'Anazik] esan zuela: "Gu, Basrahko jendea, bildu eta [Anas bin Malik] biltzera joan ginen, gero Thabit Al Bunanirekin joan ginen Bitartekaritza hadith-ari buruz galdetzeko asmoz. Ez genekien Anas bin Mlik bere jauregian zegoenik, beraz, lehenik otoitz egiten ari zenean ezagutu genuen. Gero baimena eskatu genion eta baimena eman zigun ohean eserita zegoela. Beraz, Thabiti esan genion: "Ez galdetu ezer bitartekaritza hadith-a baino lehen". Orduan Thabitek galdetu zuen: "O Abu Hamzah, Basrahko jendearengandik zure lagunak etorri zaizkizu bitartekaritza hadith-ari buruz galdetzera". Orduan Anasek esan zuen: "Muhammad shallallahu 'alaihi wasallamek esan digu: 'Piztuera Eguna iristen bada, gizakiak elkarren gainean egongo dira'. Gero, Adamengana joan eta esan zioten: 'Lagundu iezaguzu zure Jaunarengandik bitartekaritza lortzen'". Baina Adamek erantzun zuen hau bakarrik: «Ez dut hori egiteko eskubiderik, baina etorri Ibrahimengana, Khalilurrahman delako - Arrahmanen maitalea -». Gero Ibrahimengana joan ziren, baina zoritxarrez Ibrahimek esan zuen: «Ez dut hori egiteko eskubiderik, saiatu Musarengana joaten, Ala-k hitz egin zion profeta delako - Kaliimullah -». Moisesengana joan ziren, baina Moisesek esan zuen: «Ez dut hori egiteko eskubiderik, saiatu Jesusi galdetzen, Jainkoaren espiritua eta bere hitzak direlako». Beraz, Jesusengana joan ziren. Baina Jesusek ere esan zuen: «Barkatu, ez dut hori egiteko eskubiderik, baina saiatu Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam' ezagutzen». Niregana etorri ziren, beraz, esan nuen: «Orduan, nire Jaunaren baimena eskatu nuen eta baimendu egin zitzaidan, Ala-k goraipamenak inspiratu zizkidan, eta horiek goraipatzeko erabili nituen, eta orain goraipamen horiek etorriko balira, ez nituzke errezitatuko». Orduan erori eta haren aurrean ahozpeztu nintzen, eta orduan Alak esan zuen: «Oi Muhammad, altxa burua, esan entzungo zaituztela, eskatu, emango zaizu, eskatu laguntza eta emango zaizu laguntza». Beraz, esan nuen: «Oi ene Jainkoa, nire herria, nire herria». Alak erantzun zuen: «Zoazte eta atera infernutik bihotzean fede ale bat duen edonor». Beraz, haiengana joan nintzen bitartekaritza eman nien arte. Gero, nire Jainkoarengana itzuli nintzen eta laudorio hauek eskaini nizkion, gero erori nintzen haren aurrean ahozpeztuz, eta orduan ahots bat entzun zen: «Oi Muhammad, altxa burua eta esan entzungo zaituztela, eta eskatu eta emango zaizu, eta eskatu bitartekaritza eta emango zaizu bitartekaritza». Beraz, esan nuen: «Nire herria, nire herria», eta orduan Alak esan zuen: «Zoazte eta atera bihotzean fede mostaza hazi bat duen edonor», beraz, joan eta atera nuen. Gero, laudorio horiek eskaintzera itzuli eta haren aurrean ahuspeztu nintzen, eta orduan Ala-k berriro esan zuen: «Oi Muhammad, altxa burua, esan entzungo zaituztela, eskatu eta emango zaizu, eta eskatu bitartekaritza eta emango zaizu bitartekaritza». Beraz, esan nuen: «Oi ene Jauna, nire herria, nire herria». Orduan Ala-k esan zuen: «Zoazte eta atera bihotzean fedea duen edonor, mostaza ale bat baino gutxiago bada ere», beraz, joan eta Sutik atera nituen. Anasetik itzuli ginenean, gure lagun batzuei esan nien: «Ai, Al-Hasanetik pasako bagina -Abu Khalifahren etxean isolatuta dagoena-». Orduan, Al-Hasanek Anas bin Malikek esandakoa esan genion. Gero, harengana joan eta agurtu egin genuen, baimena eman zigun eta esan genion: «Oi Abu Sa'id, zure anaia Anas bin Malikengandik itzuli ondoren etorri gara ikustera. Inoiz ez dugu ikusi bitartekaritzaz esan zigunaren antzeko ezer». Orduan, esan zuen: «Aupa!». Beraz, haditha kontatu genion eta han gelditu ginen. Baina esan zuen: «Aupa! Hori al da dena?». Guk erantzun genion: «Ez gaitu gehiago handitu». Orduan esan zuen: «Egia esan, behin esan zidan hori - primeran - duela hogei urte, ez dakit ahaztu zitzaion edo ez zitzaion gustatu geroago amore eman bazenuen». Orduan esan genion: «Abu Sa'id, mesedez, esadazu!». Al Hasanek barre egin eta esan zuen: «Egia esan, gizakiak presaka sortu ziren. Ez nuen aipatu, baina zuri kontatuko dizuet. Anasek esan dit, zuri esan dizuen bezala». Profetak esan zuen: «Orduan, laugarren aldiz itzuli nintzen, eta laudorioz otoitz egin nuen, gero lurrera erori nintzen eta oihu egin zidaten: «Muhammad, altxa burua, esan entzungo zaituztela, eskatu eman zaitzatela eta eskatu bitartekaritza, bitartekaritza emango dizutela», orduan esan nuen: «Jaun maitea, utzi iezadazu La-Ilaaha-Illallah esaten dutenentzat!». Orduan, Alak erantzun zuen: «Nire aintza, maiestate eta handitasunagatik, Laa-Ilaaha-Illallah esaten duen edonor kanporatuko dut».