Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka
Imam Muslim : 267حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَاسًا قَالُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْهُ فَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتَّبِعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي صُورَةٍ غَيْرِ صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ تَعَالَى فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتَّبِعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُؤْمِنُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُجَازَى حَتَّى يُنَجَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ يَعْرِفُونَهُمْ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ مِنْ ابْنِ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرَجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ مِنْهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فَعَلْتُ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ لَا تَسْأَلُنِي غَيْرَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ لَهُ فَهَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ عَلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْخَيْرِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ اللَّهُ مِنْهُ قَالَ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَيَسْأَلُ رَبَّهُ وَيَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ مِنْ كَذَا وَكَذَا حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ قَالَ لِذَلِكَ الرَّجُلِ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ
[Zuhair bin Harb]-ek [Ya'qub bin Ibrahim]-ek [nire aita] kontatu zigun [Ibn Shihab]-engandik [Ata' bin Yazid al-Laytsi]-rengandik [Abu Hurayrah]-ek jakinarazi zigun jendeak esan zuela: "Alaren Mezularia! Gure Jauna ikusteko gai izango al gara Piztuerako Egunean?". Ondoren, galdetu zuen: "Kalte egingo al dizue ilargia ikusteak hodeirik gabeko gau bete batean?". "Ez, Ala-ren Mezularia" erantzun zuten. Berriro galdetu zuen: "Kalte egingo al dizue eguzkia ikusteak egunez, hodeirik gabe, oskarbi dagoenean?". "Ez, Ala-ren Mezularia" erantzun zuten. Orduan, esan zuen: "Bai, horrela ere ikusteko gai izango zara. Ala-k jendea bilduko du Piztuerako Egunean eta esango du; «Zerbait gurtzen duenak, jarrai dezala gauza horri; eguzkia gurtzen duenak, jarrai dezala eguzkiari; ilargia gurtzen duenak, jarrai dezala ilargiari; eta taghut gurtzen duenak, jarrai dezala taghut, eta ummah hau geratuko da, non oraindik hipokritak dauden». Orduan, Allah Tabaraka wa Ta'ala-k ezagutu ez zuten forma batean egin zuen topo, eta esan zuen: «Zuen Jauna naiz». Baina erantzun zuten: «Alarengan bilatzen dut babesa zuengandik, hau da gure lekua gure Jaunak gurekin topo egin arte; gure Jaunak gurekin topo egiten badu, orduan ezagutuko dugu». Horren ondoren, Allah Ta'ala-k ezagutu zuten forma batekin egin zuen topo, Ala-k esan zuen: «Zuen Jauna naiz». Erantzun zuten: «Bai, gure Jauna zara». Beraz, jarraitu egin zioten. Eta shirath -zubiak- Jahannam-en bi aldeetan luzatuta zeuden, ni eta nire ummah-ak lehenengo zeharkatzen ginen bitartean, inork ez zuen hitz egin apostoluez gain, apostoluen otoitza garai hartan «O Ala, salba, salba» zen bitartean. Eta infernuan Sa'dan zuhaitzaren arantzak bezalako burdinazko kakoak daude. Ezagutzen al zenuen Sa'dan zuhaitza? Lagunek erantzun zuten: 'Bai, Ala-ren Mezularia'. Esan zuen: 'Egia esan, kako hauek Sa'dan zuhaitzaren antzekoak dira, baina inork ez daki bere tamaina, Ala izan ezik. Norbait harrapatuko du bere egintzen arabera, horien artean daude sinestunak direnak eta beren egintzengatik salbatzen direnak, eta horien artean daude beren egintzen mugak gainditzen dituztenak, eta horiek beren burua salbatuko dute, Ala-k bere zerbitzarien patua erabakitzen amaitu duenean eta infernuko biztanleak bere errukiarekin infernutik kendu nahi dituenean, orduan aingeruei aginduko die infernuko biztanleak kanporatzeko, Ala-rekin bazkiderik lotzen ez dutenak, hau da, Ala Ta'alak berarekin erruki izan dezan nahi dituenak, 'Ez dago Ala izan ezik jainko duinik' esaten dutenetatik. Aingeruek infernuan daudenak ezagutuko dituzte prostrazio marketatik, infernuak Adamen seme-alabak jango baititu prostrazio marketatik izan ezik. Ala-k infernuari debekatu zion prostrazio-markak irenstea, infernutik gorputz erreekin irteteko, eta gero nahrul hayyah-rekin ureztatzen dituzte - bizitzaren urez -, ibaian hazten den alea bezala hazi arte. Ala-k bere zerbitzarien arteko gaiak erabaki ondoren, eta haien artean bat geratu zenean aurpegia infernurantz zuzendu zuena, zeruko azken biztanlea izan zen zerura sartu zena, otoitz egin zuen: "Jauna, alde batera utzi nire aurpegia infernutik, bere usainak asaldatu bainau eta bere garrek erre nautelako". Ondoren, Ala-ri eskatu zion nahi zuena, eta Ala-k esan zuen: "Beste ezer eskatuko al duzu zure eskaera betetzen badut?". Hark erantzun zuen: "Ez, zure aintzagatik, ez dut beste ezer eskatuko". Eta bere Maisuak nahi zuen bezala hartu zituen promesak eta zinak, eta gero aurpegia infernutik alde batera utzi zuen. Zerura begiratu eta bere edertasuna ikusi zuenean, isildu egin zen denbora batez eta erregutu zuen: "Ala, jarri nazazu zeruko atean". Ala-k galdetzen du; «Ez al duzu utzi zure promesa eta zin hori, betiko eman dizudana baino ez eskatzeko egin duzuna?, Adamen semea, zein zoriontsua izango litzatekeen zuretzat traizioa egitea». Morroiak esan zuen: «Ai, ene Jauna...!». Eta oraindik erregutzen ari zen, Ala-k galdetu zion arte: «Beste zerbait eskatuko al duzu, zure eskaera onartzen badut?». Hark erantzun zuen: «Ez, zure aintzagatik, ez dizut berriro beste eskaerarik eskatuko». Orduan, pertsonak bere promesak eta zinak utzi zituen, eta Ala-k zeruko atean jarri zituen. Morroia zeruko atean zegoenean, zerua ireki zitzaion, bizitzaren plazerrak eta bertan dagoen poza ikusi ahal izan zituen, gero isildu egin zen une batez, eta erregutu zuen: «Ene Jauna, sartu nazazu zeruan». Ala-k dio: «Ez al duzu utzi zure promesa, eman dizudana baino ez eskatzeko egin duzuna?, Adamen semea, zein azkar traizionatu duzun». Morroiak esan zuen: «Ene Jauna, ez egin nazazu zure morroi miserableenetako bat». Eta ez zuen inoiz Ala-ri erregutzeari utzi, Ala Tabaraka wa Ta'ala-k beragatik barre egin zuen arte. Eta Ala-k zerbitzari bati barre egin izan balio, orduan Ala-k esango zion: "Sartu zeruan". Morroi bat sartu bada, Ala-k esaten dio: "Irudimenezkoa". Beraz, zerbitzari batek bere Jaunari galdetuko dio eta amets egingo du, Ala-k hau eta hau esanez gogorarazi arte, zerbitzariaren ametsa bere gailurrera iritsi arte, Ala-k esaten dio: "Hori zuretzat da eta zuretzat eta zuretzat antzekoa". ['Ata` bin Yazid]-ek esan zuen; [Abu Sa'id Al Khudri] eta Abu Hurairah-ek ez zuen bere haditha batere ukatu, Abu Hurairah-ek Ala-k zerbitzari bati esan zion haditha helarazi zuen arte: "Eta zuretzat antzekoa", orduan Abu Sa'idek esan zuen: "Eta hamar aldiz horrelakoa, Abu Hurairah". Abu Hurairah-ek esan zuen: «Ez dut memorizatu horrelako hitzak izan ezik, hots: 'Zuentzat antzekoak'», Abu Sa'idek esan zuen: «Lekuko naiz Allahren Mezulariaren esaldi hori memorizatu dudala, sallallaahu 'alaihi wasallam, hots, bere esana: 'Eta hamar aldiz horrela, oi Abu Hurairah'. Abu Hurairah-ek esan zuen: «Eta zerbitzari hori da Paradisuko jendearen artean sartzen den azkena». Esan digu [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi], esan digu [Abu Al Yaman], esan digu [Syu'aib] [Az Zuhri]-tik, esan zuen; jakinarazi digu [Sa'id bin Al Musayyab] eta ['Atha` bin Yazid Al Laitsi] [Abu Hurairah-ek] biei jakinarazi diela, lagunek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam galdetu ziotela: 'Oi Allahren Mezularia, ikusiko al dugu gure Jauna Piztuerako Egunean?'. Ondoren, narratzaileak haditha jarraitu zuen Ibrahim bin Sa'den hadithean bezala.