Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

इमाम बुखारी : 6885

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتْبَعْهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا شَافِعُوهَا أَوْ مُنَافِقُوهَا شَكَّ إِبْرَاهِيمُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَنَا رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فِي صُورَتِهِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ وَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُهَا وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا الرُّسُلُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ السَّعْدَانَ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ مَا قَدْرُ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بَقِيَ بِعَمَلِهِ أَوْ الْمُوثَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ أَوْ الْمُجَازَى أَوْ نَحْوُهُ ثُمَّ يَتَجَلَّى حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ بِرَحْمَتِهِ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا مِمَّنْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَرْحَمَهُ مِمَّنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَيَعْرِفُونَهُمْ فِي النَّارِ بِأَثَرِ السُّجُودِ تَأْكُلُ النَّارُ ابْنَ آدَمَ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ تَحْتَهُ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ مِنْهُمْ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ عَلَى النَّارِ هُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَإِنَّهُ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَدْعُو اللَّهَ بِمَا شَاءَ أَنْ يَدْعُوَهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي رَبَّهُ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ مَا شَاءَ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ عَلَى الْجَنَّةِ وَرَآهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدِّمْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ أَبَدًا وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ وَيَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مَا شَاءَ مِنْ عُهُودٍ وَمَوَاثِيقَ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا قَامَ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَرَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحَبْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ أَيْ رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ أَلَسْتَ قَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ مَا أُعْطِيتَ فَيَقُولُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ لَا أَكُونَنَّ أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ مِنْهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ قَالَ لَهُ ادْخُلْ الْجَنَّةَ فَإِذَا دَخَلَهَا قَالَ اللَّهُ لَهُ تَمَنَّهْ فَسَأَلَ رَبَّهُ وَتَمَنَّى حَتَّى إِنَّ اللَّهَ لَيُذَكِّرُهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا حَتَّى انْقَطَعَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ لَا يَرُدُّ عَلَيْهِ مِنْ حَدِيثِهِ شَيْئًا حَتَّى إِذَا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا حَفِظْتُ إِلَّا قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَشْهَدُ أَنِّي حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلَهُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ

आम्हाला ['अब्दुल अजीज बिन अब्दुल्ला] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इब्राहीम बिन सा'द] यांच्याकडून, [इब्न शिहब] यांच्याकडून, ['अथा' बिन याझीद अल-लैसी] यांच्याकडून आणि [अबू हुरैरा] यांच्याकडून हदीस सांगितली की सहचार्‍यांनी विचारले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, आपण पुनरुत्थान दिवशी आपल्या प्रभूला पाहू का?' ' त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'पूर्ण चंद्राच्या रात्री चंद्र पाहणे तुम्हाला अवघड वाटते का?' 'नाही,' असे सहचार्‍यांनी उत्तर दिले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा विचारले: 'जेव्हा आकाशात ढग नसतात तेव्हा सूर्य पाहणे तुम्हाला अवघड वाटते का?' साथींनी उत्तर दिले, 'नाही, हे अल्लाहचे प्रेषित.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'खरोखरच, तुम्ही त्याला तसाच पाहाल जसा अल्लाह मानवजातीला पुनरुत्थान दिवशी एकत्र करेल आणि म्हणेल: "जो कोणी एखाद्या गोष्टीची उपासना करतो, त्याने त्याचीच उपासना करावी."' म्हणून ज्याने सूर्याची उपासना केली असेल तो सूर्याचा पाठलाग करील; ज्याने चंद्राची उपासना केली असेल तो चंद्राचा पाठलाग करील; ज्याने ताघूतची उपासना केली असेल तो ताघूतचा पाठलाग करील; आणि या समुदायात जे उरले ते त्याचे समर्थक किंवा ढोंगी असतील – इब्राहिमला अचूक शब्दलेखनाची खात्री नव्हती. मग अल्लाह त्यांच्याशी भेटेल आणि म्हणेल, 'मी तुमचा प्रभू आहे.' त्यांनी उत्तर दिले, 'ही आमची निवासस्थान आहे; आमचा प्रभू आमच्याकडे येईल. जर आमचा प्रभू आमच्याशी भेटला, तर आम्ही नक्कीच त्याला ओळखू.' मग अल्लाह त्यांच्याकडे अशा रूपात आला ज्याला त्यांनी ओळखले, आणि अल्लाहने म्हटले, 'मी तुमचा प्रभू आहे.' त्यांनी म्हटले, 'तू खरोखरच आमचा प्रभू आहेस.' आणि त्यांनी त्याचा अनुसरण केले. मग नरकाच्या दोन काठांदरम्यान एक पूल बांधण्यात आला, आणि मी आणि माझे लोक त्यावरून प्रथमच पार झाले. त्या वेळी पैगंबरांव्यतिरिक्त कोणीही बोलण्याचे धाडस केले नाही, आणि त्या वेळी पैगंबरांचा एकमेव आक्रोश होता 'अल्लाहुम्मा सल्लिम सल्लिम (अरे अल्लाह, आम्हाला वाचव. अरे अल्लाह, आम्हाला वाचव)' आता, नरकात सा'दान नावाच्या काटेरी झाडाच्या काट्यांसारखे लोखंडी काटे आहेत. तुम्हाला सा'दान नावाचे काटेरी झाड माहीत नाही का?" साथींनी उत्तर दिले, "होय, अल्लाहचे प्रेषित." पैगंबर म्हणाले: "खरोखर, ते झाड सा'दानच्या काटेरी झाडासारखेच आहे, परंतु त्याचा खरा आकार अल्लाहशिवाय कोणीही जाणत नाही. तो वृक्ष कोणालाही त्यांच्या कर्मांच्या मापाप्रमाणे धरतो; त्यात काहीजण त्यांच्या कर्मांच्या अवशेषांमुळे नाश पावतात किंवा त्यांच्या कर्मांनी बांधले जातात; त्यात काहीजण त्यांच्या कर्मांमुळे शाश्वतपणे नाश पावतात किंवा त्यांच्या कर्मांनी बांधले जातात; आणि त्यात काहीजण पार नेले जातात. किंवा तत्सम शब्दांत. मग अल्लाह स्वतः प्रकट होतो, जेव्हा अल्लाहने आपल्या सेवकांचे नशीब ठरवणे पूर्ण केले आणि आपल्या दयेने नरकातील रहिवाशांना मुक्त करण्याची इच्छा धरली, तो देवदूतांना आदेश देतो की ज्यांनी अल्लाहशी काहीही सामील केलेले नाही, अशा नरकातील रहिवाशांना मुक्त करावेत; म्हणजेच ज्यांच्यावर तो अजूनही दया दाखवू इच्छितो, आणि जे साक्षी देतात की अल्लाहशिवाय कोणताही खरा देव नाही; अशा प्रकारे देवदूत नरकात त्यांच्या प्रणामचिन्हांवरून त्यांना ओळखतात, कारण नरक आदमच्या संततीला त्यांच्या प्रणामचिन्हांशिवाय सर्व काही भस्म करून टाकतो. अल्लाह नरकाला सज्दाचे ठसे खाण्यास प्रतिबंधित करतो, त्यामुळे ते ज्वालेने काळे झालेले शरीर घेऊन नरकातून बाहेर येतात; मग त्यांच्यावर जीवन जल शिंपडले जाते, आणि ते त्यात नदीच्या प्रवाहात बिया जशा वाढतात तशा वाढतात. नंतर अल्लाह आपल्या सेवकांवरील आपले न्याय पूर्ण करतो, आणि त्यांच्यात एक असाही असतो जो आपले चेहरे नरकाकडे वळवतो; आणि तोच पूर्वीचा नरकाचा रहिवासी असतो जो शेवटी स्वर्गात प्रवेश करतो, तो प्रार्थना करतो, 'अरे प्रभू, माझं चेहरं नरकापासून दूर वळव, कारण त्याचा वासच मला त्रास देण्यास पुरेसा आहे आणि त्याच्या ज्वाळांनी मला आधीच जळून टाकलं आहे.' मग तो व्यक्ती आपल्याला हवे तसे अल्लाहकडे प्रार्थना करतो, तेव्हा अल्लाह म्हणतो: 'जर मी तुझी विनंती मान्य केली, तर कदाचित तू नंतर आणखी एखादी कृपा मागेलस! त्याने उत्तर दिले, 'नाही, तुझ्या महिमेची शपथ, मी आणखी काहीच मागत नाही.' आणि त्याच्या प्रभूने त्याचा करार आणि शपथ आपल्या इच्छेनुसार स्वीकारला, आणि त्याने स्वर्गाकडे चेहरा वळवला. पण मग त्याने स्वर्गाकडे वळून त्याची सुंदरता पाहिली; तो क्षणभर शांत राहिला आणि विनंती केली, 'अरे अल्लाह, मला स्वर्गाच्या द्वारावर ठेव.' अल्लाहने विचारले: 'तुम्ही आधीच मला जे मी दिले आहे त्यापेक्षा काहीही मागणार नाही अशी प्रतिज्ञा आणि वचन दिले नव्हते का? 'अरे आदमाच्या पुत्रा, माझ्याशी विश्वासघात करून तुला किती आनंद होतोय.' तरीही त्या दासाने विनवणी सुरूच ठेवली, 'अरे माझ्या प्रभू,' आणि तो अल्लाहकडे विनवणी करत राहिला जोपर्यंत अल्लाहने विचारले: 'जर मी तुला आता जे मागतोस ते दिलं, तर तू पुन्हा काहीतरी वेगळं मागरशील ना?' त्याने उत्तर दिलं, 'नाही, तुझ्या महिमेची शपथ, मी तुझ्याकडे आणखी काही मागत नाही.' मग त्या माणसाने आपला संकल्प आणि प्रतिज्ञा केली, त्यामुळे अल्लाहने त्याला स्वर्गाच्या द्वारात प्रवेश दिला. पण जेव्हा तो दास स्वर्गाच्या द्वारावर उभा राहिला, तेव्हा स्वर्ग त्याच्यासमोर उघडले आणि त्याने त्यातील जीवनाच्या सुखसोयी आणि आनंद पाहिले, तेव्हा तो गप्प बसला—अल्लाहच्या इच्छेनुसार तो गप्पच राहिला. मग त्याने विनंती केली, 'अरे माझ्या प्रभू, मला स्वर्गात प्रवेश दे,' तेव्हा अल्लाहने म्हटले, 'अरे आदमाच्या पुत्रा, मी जे दिले आहे त्याव्यतिरिक्त काहीही मागत नाही अशी तुझी प्रतिज्ञा नव्हती का? किती लवकर तू तुझ्या शब्दाला विश्वासघात केलास.' मग त्या सेवकाने विनवणी केली, 'अरे माझ्या प्रभू, मला तुझा सर्वात दुर्दैवी सेवक होऊ देऊ नकोस,' आणि त्या सेवकाने अखंडपणे विनवणी करत राहिलं जोपर्यंत अल्लाहने हसले नाही. आणि जर अल्लाह एखाद्या सेवकावर हसला, तर तो त्याला नक्कीच म्हणतो, 'स्वर्गात प्रवेश कर.' जेव्हा तो सेवक त्यात प्रवेश करतो, तेव्हा अल्लाह त्याला म्हणतो, 'कृपया एखादी इच्छा माग.' मग त्या सेवकाने आपल्या प्रभूला विनंती केली आणि मागण्या केल्या, जोपर्यंत अल्लाहने त्याला असे काही सांगून स्मरण करून दिले, आणि सेवकाच्या इच्छा त्यांच्या शिखरावर पोहोचल्या, आणि अल्लाहने त्याला म्हटले: 'हे सर्व माझ्यासाठी आहे, आणि त्यापेक्षा अधिकही.' ['अथा बिन् याझीद्] म्हणाले, "[अबू सईद अल-खुद्री] आणि अबू हुरैरा यांनी हदीसचा एकही शब्द सोडला नाही, इतके की जेव्हा अबू हुरैरा यांनी सांगितले की अल्लाहने म्हटले, 'आणि तुझ्यासाठी त्यासारखेच', तेव्हा अबू सईद अल-खुद्री म्हणाले, 'आणि त्याबरोबर त्यासारखे दहा पटीने', हे अबू हुरैरा? अबू हुरैरा म्हणाले, 'मला त्यांच्या शब्दांव्यतिरिक्त काहीही आठवत नाही, "तुमच्यासाठी आणि त्यासारखेच."' अबू सईद अल-खुद्री पुन्हा म्हणाले, 'मी साक्ष देतो की मी हे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडूनच स्मरण केले आहे, म्हणजेच शब्द आहेत, "आणि तुमच्यासाठी त्यासारखे दहापट."' अबू हुरैरा म्हणाले, 'तोच शेवटचा व्यक्ती आहे जो स्वर्गात प्रवेश करेल.'