Hamzah memotong unta dan mengambil hatinya atas perintah Nabi SAW

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّهُ قَالَأَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَغْنَمٍ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَارِفًا أُخْرَى فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ بَابِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لِأَبِيعَهُ وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ المُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ مَعَهُ قَيْنَةٌ فَقَالَتْ أَلَا يَا حَمْزُ لِلشُّرُفِ النِّوَاءِفَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا قُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ وَمِنْ السَّنَامِ قَالَ قَدْ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ وَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلَّا عَبِيدٌ لِآبَائِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ

Һөйләне беҙгә [Ибраһим бин Муса] беҙгә [Хишам] һөйләне, тип [Ибн Джурайж] уларға әйтте, тип әйтте, миңә [Ибн Шиһаб] [Ғәли бин Хөсәйен бин Ғәли] [атаһы, Хөсәйен бин Ғәли] [Ғәли бин Әби Тхолиб ҡәһүтиә әйтте], тип әйтте. Бәҙер һуғышынан Ғөнимә хазиналарынан Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән». Ул әйтте: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм миңә тағы бер дөйә бүләк итте. Бер көн ике дөйәгә үлән эҙләйем тигәс, ике дөйәне бер ансарҙарҙың өйөнөң ишеге алдында бәйләп ҡуйҙым. Минең менән Ҡайнуҡа ырыуынан алтынсы бар ине, унан Фатима һәм Хәмзә бин Ғәбдел Мөтөллибтең өйҙә эскән вәлимә -туй ҡабул итеүе өсөн ярҙам һораным. Ул ваҡытта уның менән бергә йырсы ҡол да булған, ул: «Был йәш дөйәгә ҡаршы торорлоҡ көслө кеше кем?» Шулай итеп, Хәмзә килеп сыҡты, ҡылыс тартып, ике дөйәнең ҡойроҡтарын ҡырҡты, шунан ҡорһаҡтарын ҡырҡып, йөрәктәрен алды». Мин Ибн Шиһабтан һораным; — Елкәһенән ҡырҡылғанмы? Ул: «Ул уның горбын ҡырҡып, уны алды», — тине. Ибн Шиһаб әйтте, Ғәли рәдлиаллаһу әнһү әйтте: «Шунан мин ҡот осҡос күренеш күрҙем һәм шунан һуң мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән осраштым, ул шул ваҡытта уның менән бергә булған Зәйет бин Харисах шуға күрә мин был ваҡиғаны хәбәр иттем. Шулай итеп, ул Зәйет менән сыҡты, мин дә бергә килдем, шунан Хәмзә менән осрашты, уға асыуланды. Хәмзә күҙҙәрен асып: «Һеҙ ата-әсәйемдең ҡолдарынан башҡа бер кем түгелһегеҙ», — тигән. Шуға күрә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡайтып китә һәм уларҙы ҡалдырып китә. Был ваҡиға шарапты тыйғанға тиклем булған.