-

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّهُ قَالَأَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَغْنَمٍ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَارِفًا أُخْرَى فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ بَابِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لِأَبِيعَهُ وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ المُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ مَعَهُ قَيْنَةٌ فَقَالَتْ أَلَا يَا حَمْزُ لِلشُّرُفِ النِّوَاءِفَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا قُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ وَمِنْ السَّنَامِ قَالَ قَدْ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ وَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلَّا عَبِيدٌ لِآبَائِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ

Powiedział nam [Ibrahim bin Musa] powiedział nam [Hisham], że [Ibn Juraij] powiedział im, powiedział mi [Ibn Shihab] od [Ali bin Husain bin 'Ali] od [jego ojca, Husain bin 'Alego] od [Ali bin Abi Tholiba] radliallahu 'anhum, że powiedział: „Mam pięknego wielbłąda z Posłańcem Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam ze skarbów Ghonimah podczas bitwy pod Badr”. Powiedział: „A Prorok Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) dał mi kolejnego wielbłąda. Pewnego dnia przywiązałem dwa wielbłądy przed drzwiami kogoś z plemienia Ansar, gdy chciałem znaleźć trawę dla dwóch wielbłądów. Był ze mną złotnik z plemienia Qainuqa, którego poprosiłem o pomoc w organizacji walimah (wesela) Fatimy i Hamzy bin 'Abdul Mutholliba, którego pił w domu. W tym czasie, wraz z nim, śpiewający niewolnik zaśpiewał: „Kto jest najsilniejszy, by stawić czoła temu cielęciu?”. Wtedy Hamza pojawił się z mieczem i odciął garby dwóm wielbłądom, a następnie rozciął ich brzuchy i wyrwał im serca”. Zapytałem Ibn Szihaba: „Czy odcięto je od łopatki?” Powiedział: „Odciął mu garb i zabrał go”. Powiedział Ibn Szihab, mówiąc: „Ali radliallahu anhu”: „Miałem więc straszną wizję, a potem spotkałem Proroka (sallallaahu alaihi wasallam), który w tym czasie był z nim Zaid bin Harithah, więc opowiedziałem mu o tym zdarzeniu. Wyszedł więc z Zaidem, a ja też poszedłem, potem spotkał Hamzę i rozgniewał się na niego. Hamza otworzył oczy i powiedział: „Jesteście nikim innym, jak niewolnikami moich rodziców”. Wtedy Rasulullah (sallallaahu alaihi wasallam) wrócił i zostawił ich. To zdarzenie miało miejsce przed wprowadzeniem zakazu picia wina.