Hadith Representative
Hamzah memotong unta dan mengambil hatinya atas perintah Nabi SAW
Imam Bukhari : 2202حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّهُ قَالَأَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَغْنَمٍ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَارِفًا أُخْرَى فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ بَابِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لِأَبِيعَهُ وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ المُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ مَعَهُ قَيْنَةٌ فَقَالَتْ أَلَا يَا حَمْزُ لِلشُّرُفِ النِّوَاءِفَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا قُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ وَمِنْ السَّنَامِ قَالَ قَدْ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ وَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلَّا عَبِيدٌ لِآبَائِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ
आमकां सांगलां [इब्राहिम बिन मुसान] आमकां सांगलां [हिशाम] की [इब्न जुरैज] तांकां सांगलां म्हणलां, म्हाका सांगलां [इब्न शिहाब] कडल्यान [अली बिन हुसेन बिन अली] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान, हुसेन बिन अली] कडल्यान [अली बिन अबी थोलिब] रदलियाल्लाहु अनहुम कडल्यान की ताणें सांगलें, ‘म्हाका अल्लाच्या दूता वांगडा एक सोबीत उंट आसा सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लम बदराच्या झुजांतल्यान घोनीमाच्या खजिन्यांतल्यान'. ताणें म्हणलें: ‘आनी रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हाका आनीक एक उंट दिलो. एक दीस दोन उंटांक तण सोदपाक जाय आसतना एका अंसाराच्या घराच्या दाराच्या मुखार दोन उंटांक बांदून दवरले. म्हजे वांगडा कैनुका जमातीचो एक भांगरकार आशिल्लो, ताचे कडल्यान हांवें फातिमा आनी हमजाह बिन अब्दुल मुथोलिब हांच्या वलीमा खातीर -लग्नाच्या रिसेप्शनाक- मदत मागली, जांकां ताणें घरांत पियेलो. त्या वेळार ताचे वांगडा एक गावपी गुलाम आशिल्लो, तो गायतालो: ‘ह्या उंटाक तोंड दिवपाक कोण बळिश्ट मनीस’? देखून हमझा तलवार काडून दोनूय उंटांचे कुबड कापले, मागीर तांचें पोट कापून तांचीं काळजां घेतलीं.' इब्न शिहाबाक हांवें विचारलें; ‘ताच्या खांद्यावयल्यान कापलें काय?’ अशें म्हण्टात. ताणें म्हणलें: ताणें आपलो कुबड कापून घेतला'. इब्न शिहाबान म्हणलें, अली रदलीअल्लाहु अनहू म्हणालो: ‘तेन्ना हांवें एक भयानक दर्शन पळयलें आनी मागीर म्हाका पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मेळ्ळो जो त्या वेळार ताचे वांगडा जैद बिन हरितसाह आशिल्लो म्हणून हांवें ही घडणूक कळयली. म्हणून तो जैदा वांगडा भायर आयलो आनी हांवूय वांगडा आयलो, मागीर ताका हमझाक मेळ्ळो आनी ताका ताचेर राग आयलो. हमझान दोळे उगडले आनी म्हणलें: ‘तुमी म्हज्या आवय-बापायचे गुलाम सोडून हेर कोणूच न्हय’. देखून रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम परतून गेलो आनी तांकां सोडून गेलो. ही घडणूक सोऱ्याचेर बंदी घालचे पयलीं जाल्ली.