Hadith Representative
Hamzah memotong unta dan mengambil hatinya atas perintah Nabi SAW
Imam Bukhari : 2202حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا هِشَامٌ أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّهُ قَالَأَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَغْنَمٍ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَارِفًا أُخْرَى فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ بَابِ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لِأَبِيعَهُ وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ المُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ مَعَهُ قَيْنَةٌ فَقَالَتْ أَلَا يَا حَمْزُ لِلشُّرُفِ النِّوَاءِفَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا قُلْتُ لِابْنِ شِهَابٍ وَمِنْ السَّنَامِ قَالَ قَدْ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ وَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلَّا عَبِيدٌ لِآبَائِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ
Hefur sagt okkur [Ibrahim bin Musa] að hann hafi sagt okkur [Hisham] að [Ibn Juraij] hafi sagt þeim, sagt mér [Ibn Shihab] frá ['Ali bin Husain bin 'Ali] frá [föður sínum, Husain bin 'Ali] frá ['Ali bin Abi Tholib] radliallahu 'anhum að hann hafi sagt: 'Ég á fallegan úlfalda með sendiboða Allahs sallallaahu 'alaihi wasallam úr fjársjóðum Ghonimah frá orrustunni við Badr.' Hann sagði: 'Og sendiboði Allahs sallallaahu 'alaihi wasallam gaf mér annan úlfalda. Dag einn batt ég tvo úlfalda fyrir framan dyrnar á húsi Ansars þegar ég vildi leita að grasi fyrir þá tvo. Með mér var gullsmiður frá Qainuqa' ættbálknum sem ég bað um hjálp frá við walimah - brúðkaupsveislu - Fatimu og Hamzah bin 'Abdul Muthollib sem hann drakk í húsinu.' Á þeim tíma var syngjandi þræll með honum sem söng: „Hver er sterki maðurinn til að horfast í augu við þennan unga úlfalda?“ Þá birtist Hamzah, dró sverð sitt, hjó af hnúka úlfaldanna tveggja, skar síðan upp maga þeirra og tók hjörtu þeirra.‘ Ég spurði Ibn Shihab: „Var það skorið af öxl hans?“ Hann sagði: „Hann hefur höggvið af hnúkinn sinn og tekið hann.“ Ibn Shihab sagði: „Ali radliallahu 'anhu: „Þá sá ég hræðilega sýn og þá hitti ég spámanninn sallallaahu 'alaihi wasallam sem á þeim tíma var með honum Zaid bin Haritsah og ég sagði frá atvikinu. Svo kom hann út með Zaid og ég kom líka með, þá hitti hann Hamzah og hann reiddist honum. Hamzah opnaði augun og sagði: „Þú ert enginn annar en þrælar foreldra minna.“ Þá fór Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam aftur og yfirgaf þau. Þessi atburður var áður en vínbannið var tekið.