Hadith Representative
Ar Rafi'
Imam Ahmad : 4108حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ حَصِيرَةَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ فَوَلَّى عَنْهُ النَّاسُ وَثَبَتَ مَعَهُ ثَمَانُونَ رَجُلًا مِنْ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ فَنَكَصْنَا عَلَى أَقْدَامِنَا نَحْوًا مِنْ ثَمَانِينَ قَدَمًا وَلَمْ نُوَلِّهِمْ الدُّبُرَ وَهُمْ الَّذِينَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِمْ السَّكِينَةَ قَالَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَتِهِ يَمْضِي قُدُمًا فَحَادَتْ بِهِ بَغْلَتُهُ فَمَالَ عَنْ السَّرْجِ فَقُلْتُ لَهُ ارْتَفِعْ رَفَعَكَ اللَّهُ فَقَالَ نَاوِلْنِي كَفًّا مِنْ تُرَابٍ فَضَرَبَ بِهِ وُجُوهَهُمْ فَامْتَلَأَتْ أَعْيُنُهُمْ تُرَابًا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ قُلْتُ هُمْ أُولَاءِ قَالَ اهْتِفْ بِهِمْ فَهَتَفْتُ بِهِمْ فَجَاءُوا وَسُيُوفُهُمْ بِأَيْمَانِهِمْ كَأَنَّهَا الشُّهُبُ وَوَلَّى الْمُشْرِكُونَ أَدْبَارَهُمْ
Безгә ['Аффан] сөйләде [Габдел Вахид бин Зияд] сөйләде [Әл-Харис бин Хаширә] сөйләде [Әл-Касим бин Абдуррахман] [әтисеннән] ул болай диде: [Габделла бин Мәсуд] әйтте: "Мин Хөнәйн сугышында Рәсүлүллаһ белән бергә идем. Аннары кешеләр аннан - сугыштан - йөз чөерделәр, һәм нибары сиксән мөһаҗир һәм ансар калды, аннары без дошманнан йөз чөермичә чигендек һәм аларга Аллаһ сакина - тынычлык җибәрде". Ибн Мәсуд әйтте: "Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам, ишәк белән ат никахыннан барлыкка килгән Багла атын киеп, ээрдән төшкәнче тиз йөрде, аннары мин: "Өскә күтәрел, Аллаһ сезне һичшиксез күтәрер", - дидем. Пәйгамбәр әйтте: "Миңа бер уч туфрак китерегез", - диде. Аннары ул аны дошманнарның йөзләренә сипте, күзләре туфрак белән тулганчы. Шуннан соң Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам кычкырды: «Мөһаҗирләр һәм әнсарлар кайда!» Мин аннары: «Алар шунда», – дип җавап бирдем. Аннары Пәйгамбәр миңа: «Аларны чакыр!» – дип әйтергә боерды. Аннары мин аларны чакырдым, алар уң кулларында кылычлары белән яшен кебек килделәр, ә мөшрикләр артка качтылар».