Shafiyah tergelincir dari tunggangan Rasulullah SAW

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنِي بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمِ بْنِ حَيَّانَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ فِي مَقْسَمِهِ وَجَعَلُوا يَمْدَحُونَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا فِي السَّبْيِ مِثْلَهَا قَالَ فَبَعَثَ إِلَى دِحْيَةَ فَأَعْطَاهُ بِهَا مَا أَرَادَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّي فَقَالَ أَصْلِحِيهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ زَادٍ فَلْيَأْتِنَا بِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِفَضْلِ التَّمْرِ وَفَضْلِ السَّوِيقِ حَتَّى جَعَلُوا مِنْ ذَلِكَ سَوَادًا حَيْسًا فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ ذَلِكَ الْحَيْسِ وَيَشْرَبُونَ مِنْ حِيَاضٍ إِلَى جَنْبِهِمْ مِنْ مَاءِ السَّمَاءِ قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا رَأَيْنَا جُدُرَ الْمَدِينَةِ هَشِشْنَا إِلَيْهَا فَرَفَعْنَا مَطِيَّنَا وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَطِيَّتَهُ قَالَ وَصَفِيَّةُ خَلْفَهُ قَدْ أَرْدَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَعَثَرَتْ مَطِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ قَالَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلَا إِلَيْهَا حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَتَرَهَا قَالَ فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ لَمْ نُضَرَّ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَخَرَجَ جَوَارِي نِسَائِهِ يَتَرَاءَيْنَهَا وَيَشْمَتْنَ بِصَرْعَتِهَا

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әби Сәйибә] әйтте [Сиәбә] беҙгә [Сөләймәнде] [Сәбиттән] [Әнәстен] әйтте. Һәм ул икенсе маршруттан риүәйәт ителә, ул миңә [Ғабдулла бин Хәсим бин Хәййәнгә] һөйләнгән, ә унан лафажня, беҙгә [Бәхз] беҙгә [Сөләймән бин Мөғирә] [Сәбит] беҙгә [Әнәскә] һөйләгән; '-Хәйбәр һуғышы ваҡытында- Шәфия Дихияның бер өлөшөнә әйләнде, һуңынан кешеләр уны Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм алдында маҡтаны. Әнәс әйтте; Улар әйтте; — Беҙ уның кеүек әсирҙе күрмәнек. Әнәс дауам итте; Шунан Дихьйәгә ебәрҙе, шуға Дихйә -Шәфияны- уға алып килде, шунан әсәйемә тотторҙо, ул: «Кейендер», — тине. Әнәс әйтте; Шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Хәйбәргә сығып китте, ҡала уртаһына – Хәйбәргә килеп еткәс, туҡтап, ҙур тирмә ҡорҙо, иртәнсәк: “Кемдең ризығы күберәк, шул бында килтерһен”, – тине. Шунан кемдер финик һәм сауик ҡамыры менән килде, шунан ярайһы уҡ бейек мейестә ҡатыштырып, хайс - был киптерелгән һөт, ҡорот һәм финик ҡатнашмаһынан эшләнгән ризыҡ - булып китте. Артабан уны ашағандар, ямғыр һыуын йыйыу өсөн яһалма күлдән эскәндәр. Әнәс әйтте; Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм менән Шәфиәнең туй байрамы шул булды. Ул дауам итте; Шунан сәйәхәтебеҙҙе дауам иттек, Мәҙинә диуарҙарын күргәс, тулҡынланып, шунда уҡ аттарыбыҙҙы шпорланыҡ, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм кеүек, ул да үҙенең тауын шпорланы. Әнәс әйтте; Шул арала Шәфия Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам артынан атланып килә ине. Әнәс дауам итте; Ҡапыл Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәлләмдең тауы тайып китте лә, Шәфиә лә ҡолап төштө. Әнәс дауам итте; Һәм берәү ҙә уны күреп, Шәфиәне күрмәне, шуға ла Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) тороп Шәфияны ҡапланы. Әнәс әйтте; Шунан беҙ уның янына барҙыҡ, әммә ул: “Ярай”, – тине. Беҙ Мәҙинә ҡалаһына индек, ә уның ҡатындарына ҡараған ҡатын-ҡыҙ ҡолдар -Шәфияны күрергә сыҡты һәм уның башына килгән афәт өсөн уны йыуатты'.