Shafiyah tergelincir dari tunggangan Rasulullah SAW

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنِي بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمِ بْنِ حَيَّانَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ فِي مَقْسَمِهِ وَجَعَلُوا يَمْدَحُونَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَيَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا فِي السَّبْيِ مِثْلَهَا قَالَ فَبَعَثَ إِلَى دِحْيَةَ فَأَعْطَاهُ بِهَا مَا أَرَادَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّي فَقَالَ أَصْلِحِيهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ زَادٍ فَلْيَأْتِنَا بِهِ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِفَضْلِ التَّمْرِ وَفَضْلِ السَّوِيقِ حَتَّى جَعَلُوا مِنْ ذَلِكَ سَوَادًا حَيْسًا فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ ذَلِكَ الْحَيْسِ وَيَشْرَبُونَ مِنْ حِيَاضٍ إِلَى جَنْبِهِمْ مِنْ مَاءِ السَّمَاءِ قَالَ فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا رَأَيْنَا جُدُرَ الْمَدِينَةِ هَشِشْنَا إِلَيْهَا فَرَفَعْنَا مَطِيَّنَا وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَطِيَّتَهُ قَالَ وَصَفِيَّةُ خَلْفَهُ قَدْ أَرْدَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَعَثَرَتْ مَطِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ قَالَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلَا إِلَيْهَا حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَتَرَهَا قَالَ فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ لَمْ نُضَرَّ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَخَرَجَ جَوَارِي نِسَائِهِ يَتَرَاءَيْنَهَا وَيَشْمَتْنَ بِصَرْعَتِهَا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবি ছায়াইবা] আমাক কৈছে [চিয়াবাবা] আমাক [চুলেমান] [থাবিতৰ] পৰা [আনাছৰ পৰা] কৈছে। আৰু ইয়াক আন এটা পথৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, মোক [আব্দুল্লাহ বিন হাছিম বিন হায়ান] কোৱা হৈছে আনহাতে তেওঁৰ পৰা লাফাঝ্ন্যাই, আমাক কৈছে [বাহজে] আমাক [ছাবিতৰ পৰা] [চুলাইমান বিন মুগিৰাহ] আমাক কৈছে [আনাছ] তেওঁ কৈছিল; '-খাইবাৰ যুদ্ধৰ সময়ত- শ্বাফিয়া দিহিয়াৰ অংশ হৈ পৰিল, তাৰ পিছত মানুহে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সন্মুখত তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিলে। অনাছে ক’লে; তেওঁলোকে ক’লে; 'আমি কেতিয়াও তেওঁৰ দৰে যুদ্ধবন্দী দেখা নাছিলো'। অনাছে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; তাৰ পিছত দিহিয়ালৈ পঠিয়াই দিলে, গতিকে দিহিয়াই -শ্বফিয়াহ- তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল, তাৰ পিছত মাৰ হাতত তুলি দিলে, ক’লে: ‘তাইক সাজ-পোছাক পিন্ধা’। অনাছে ক’লে; তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম খাইবাৰলৈ ওলাই গ’ল, যেতিয়া তেওঁ চহৰৰ মাজভাগত - খাইবাৰত উপস্থিত হ’ল- তেতিয়া তেওঁ ৰৈ এটা ডাঙৰ তম্বু বনালে, ৰাতিপুৱা তেওঁ ক’লে: ‘যাৰ হাতত অধিক ৰচনা আছে, তেওঁ ইয়ালৈ আনিব লাগে’। তাৰ পিছত কোনোবাই খেজুৰ আৰু ছাইক পিঠাগুৰি লৈ আহিল, তাৰ পিছত যথেষ্ট ওখ অভেনত মিহলাই হাইছ হোৱালৈকে মিহলাই দিলে - যিটো শুকান গাখীৰ, ঘিউ আৰু খেজুৰৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰী খাদ্য -। তাৰ পিছত তেওঁলোকে তাক খাই কৃত্ৰিম বিলৰ পৰা পান কৰি বৰষুণৰ পানী সংগ্ৰহ কৰিছিল। অনাছে ক’লে; সেইটোৱেই আছিল নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বিয়াৰ উদযাপন। তেওঁ কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; তাৰ পিছত আমি আমাৰ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলোঁ, যেতিয়া আমি মদীনাৰ দেৱাল দেখিলোঁ, আমি উত্তেজিত হৈ পৰিলোঁ আৰু লগে লগে আমাৰ পৰ্বতবোৰক জোকাৰি গ’ল, যেনেকৈ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামেও নিজৰ পৰ্বতক উদগনি দিলে। অনাছে ক’লে; ইফালে ছাফিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পিছফালে ঘোঁৰাত উঠি আছিল। অনাছে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; হঠাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰ্বত পিছলি গ’ল আৰু তেওঁ পৰিল, শ্বফিয়াহৰ দৰেই। অনাছে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল; আৰু কোনো লোকে তেওঁক দেখা নাপালে আৰু শ্বাফিয়াক দেখা নাপালে, গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উঠি শ্বাফিয়াক ঢাকি দিলে। অনাছে ক’লে; তাৰ পিছত আমি তেওঁৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ, কিন্তু তেওঁ ক’লে: ‘ঠিক আছে’। আমি মদীনা চহৰত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ, আনহাতে তেওঁৰ পত্নীৰ মহিলা দাসসকলে -শ্বফিয়াহ- চাবলৈ ওলাই আহি তেওঁৰ ওপৰত হোৱা দুৰ্যোগৰ বাবে তেওঁক সান্ত্বনা দিলে'।