Bani Najjar, hargailah kebun kalian ini (lahan Masjid Nabawi)

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِيِنَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَدِيفَهُ وَمَلَأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَةِفَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ

हे आम्हाला ['इमरान बिन मुसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला ['अब्दुल वारीस] यांनी [अबू अत-तय्याह] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अनास बिन मलिक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अनस बिन मालिक म्हणाले, "जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मदीना येथे आले, तेव्हा ते बनी अम्रु बिन औफ या वसाहतीतील एका मोकळ्या मैदानात थांबले. ते तेथे चौदा दिवस राहिले. नंतर त्यांनी बनी नज्जरच्या नेत्यांकडे एक संदेशवाहक पाठवला, आणि ते आपली तलवारी काढून आले. मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांचे ऊंट चढलेले पाहिले, त्यांच्या मागे अबू बक्र (रज़ियल्लाहु अन्हु) बसले होते, आणि बनी नज्जरचे नेते त्यांना घेरून घेऊन आले, जोपर्यंत ते अबू आय्यूब यांच्या अंगणात पोहोचले. आणि ते, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम), जेव्हा जेव्हा नमाजाची वेळ येई तेव्हा नमाज अदा करीत. मग त्याने, त्यावर शांति आणि आशीर्वाद असोत, त्या ठिकाणी नमाज अदा केली जिथे बकरी बांधलेल्या होत्या, आणि त्याने मस्जिद बांधण्याचा आदेश दिला. त्यानंतर त्यांनी बनी नज्जरच्या नेत्यांना बोलावले, आणि ते आले. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांना विचारले, 'अरे बनी नज्जर, या अंगणाची किंमत किती आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'अल्लाहु अकबर, आम्ही ते सर्वशक्तिमान आणि सर्वोच्च अल्लाहला वगळता कोणालाही विकणार नाही.' अनस म्हणाले, "त्या ठिकाणी बहुदेववाद्यांच्या समाधी, इमारतींचे अवशेष आणि खजूरची झाडे होती. अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी बहुदेववाद्यांच्या समाधी हटवण्याचे, खजूरच्या झाडांचे खोड कापण्याचे आणि इमारतींचे अवशेष समतोल करण्याचे आदेश दिले. नंतर त्यांनी खजूरच्या झाडाला मशीदचे किब्ला आणि एका मोठ्या दगडाला मशीदच्या दोन स्तंभांपैकी एक म्हणून निश्चित केले. ते मोठे दगड मोठ्या कष्टाने हलवत होते आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्यामध्ये असतानाच हे श्लोक जपले: 'ऐ अल्लाह, परलोकच्या चांगुलपणापेक्षा मोठे काहीही चांगुलपण नाही. ऐ अल्लाह, अन्सार आणि मुहाजिर यांना मदत कर.'