Bani Najjar, hargailah kebun kalian ini (lahan Masjid Nabawi)

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِيِنَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَدِيفَهُ وَمَلَأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَةِفَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ

اسان کي [عمران بن موسيٰ] ٻڌايو آهي، چيو آهي، اسان کي [عبدالوارث] ابو طيّه کان [انس بن مالڪ] ٻڌايو آهي، هن چيو ته انس بن مالڪ چيو ته جڏهن رسول الله ﷺ مديني ۾ آيا، ته بني عمرو بن عوف نالي هڪ ڳوٺ جي هڪ ميدان ۾ ترسيا. پاڻ ﷺ چوڏهن ڏينهن رهيا. پوءِ بني نجار جي سردارن ڏانهن ماڻهو موڪليا، ۽ اهي پنهنجون تلوارون ڪڍي آيا. مون رسول الله ﷺ کي پنهنجي اٺ تي ۽ ابو بڪر رضي الله عنهما کي سندس پويان سوار ڏٺو، جڏهن ته بني نجار جا سردار سندس چوڌاري هئا، جيستائين هو ابو ايوب جي صحن ۾ پهتو، ۽ جڏهن به نماز جو وقت ايندو هو ته پاڻ ﷺ نماز پڙهندا هئا. پوءِ پاڻ ﷺ ان جاءِ تي نماز پڙهندا هئا جتي ٻڪريون ٻڌل هونديون هيون، ۽ هڪ مسجد ٺاهڻ جو حڪم ڏنو. پوءِ هن بني نجار جي عهديدارن ڏانهن ماڻهو موڪليا ۽ اهي آيا، پوءِ رسول الله ﷺ انهن کي فرمايو، 'اي بني نجار، هن صحن جي قيمت مقرر ڪريو؟' انهن جواب ڏنو، 'الله جو قسم، اسان ان کي الله عزوجل کان سواءِ ٻئي ڪنهن کي نه وڪڻندا آهيون'. انس چيو؛ 'انهي جاءِ تي مشرڪن جون قبرون، عمارتن جا ٽڪرا ۽ کجور جا وڻ هئا. رسول الله ﷺ حڪم ڏنو ته مشرڪن جي قبرن کي ڊاهيو وڃي ۽ کجور جي وڻن جا بنياد ڪٽيو وڃي ۽ اڳين عمارتن کي برابر ڪيو وڃي. پوءِ هن مسجد جي قبلي جي طرف هڪ کجور جو وڻ ۽ مسجد جي ٻن پٿرن کي هڪ وڏو پٿر بڻايو. اهي هڪ آيت ڳائيندي محنت سان وڏا پٿر هڻڻ لڳا - جڏهن ته رسول الله ﷺ انهن سان گڏ هئا - جنهن ۾ چيو ويو هو: 'اي الله، آخرت جي ڀلائي کان بهتر ڪا به نيڪي ناهي. اي الله، انصار ۽ مهاجرن جي مدد ڪر'.