Hədis
Bani Najjar, hargailah kebun kalian ini (lahan Masjid Nabawi)
Imam Nasa'i : 695أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِيِنَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَدِيفَهُ وَمَلَأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَةِفَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ
Bizə [İmran ibn Musa] xəbər verib dedi; bizə [Əbdül Varits] xəbər verib [Əbu Təyyə]dən [Ənəs ibn Malikdən] dedi: Ənəs ibn Malik dedi: “Rəsulullah (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) Mədinəyə gəldikdə Bəni Əmru ibn Əuf adlı bir kənddə bir tarlada dayandı. O, (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) on dörd gün qaldı. Sonra Bəni Nəccar məmurlarının yanına adamlar göndərdi və onlar qılıncları ilə gəldilər. Mən Allah Rəsulunu (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) dəvəsinin üstündə, Əbu Bəkr radıyallahu anhu isə onun arxasında minərkən gördüm. Bəni Nəccar məmurları isə Əbu Əyyubun həyətinə çatana qədər onun ətrafında idilər və o, namaz vaxtı çatanda namaz qılırdı. Sonra o, keçilərin bağlandığı yerdə namaz qıldı və məscid tikilməsi əmrini verdi. Sonra o, Bəni Nəccar məmurlarının yanına adamlar göndərdi və onlar gəldilər. Rəsulullah (s.a.s) onlara dedi: “Ey Bəni Nəccar, bu həyətin qiymətini müəyyən edin?” Onlar dedilər: “Allaha and olsun ki, biz onu yalnız Allaha satırıq.” Ənəs dedi: “Əvvəllər həmin yerdə müşriklərin qəbirləri, binaların xarabalıqları və xurma ağacları var idi. Rəsulullah (s.a.s) müşriklərin qəbirlərinin sökülməsini, xurma ağaclarının təməllərinin kəsilməsini, eləcə də əvvəlki binaların düzəldilməsini əmr etdi. Sonra məscidin qibləsi istiqamətində bir xurma ağacı və məscidin iki daşı üçün böyük bir daş düzəltdi. Onlar böyük daşları ağır işlərlə daşımağa başladılar və Rəsulullah (s.a.s) onlarla birlikdə olarkən bir ayə oxudular: “Ey Allahım, axirətin xeyirindən daha yaxşı bir xeyir yoxdur. Ey Allahım, Ənsar və Mühacirlərə kömək et”.