Hadith Representative
Bani Najjar, hargailah kebun kalian ini (lahan Masjid Nabawi)
Imam Nasa'i : 695أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِيِنَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَدِيفَهُ وَمَلَأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَةِفَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ
O n'à informou ['Imran bin Musa] o l'à dito; o n’à dito [’Abdul Warits] da [Abu At-Tayyah] da [Anas bin Malik] o l’à dito; O Anas bin Malik, o l'à dito: «Quande o Rasulullah o l'é vegnuo à Mediña, o s'é fermou inte un campo inte un paise ch'o se ciammava Bani Amru bin Auf. O l'é arrestou pe quattòrze giorni. Dapeu o l'à mandou de gente a-i fonçionäi do Bani Najjar, e lô son vegnui co-e seu spade tiæ feua. O l'à visto o Messaggê de Allah in sciô seu cammello e o Abu Bakr Radliyallahu'anhu à cavallo derê à lê, tanto che i fonçionäi do Bani Najjar ean d'in gio à lê fin à quande o l'é arrivou into cortî de Abu Ayub, e o l'à pregou quande o tempo de preghea o l'arrivava. Dapeu o l'à pregou into pòsto donde e cavre ean ligæ, e o l'à ordenou de tiâ sciù unna moschea. Dapeu o l'à mandou gente a-i fonçionäi do Bani Najjar e lô son vegnui, dapeu o Rasulullah o ghe dixe: «O Bani Najjar, determina o prexo de sto cortî? ' An respòsto: 'Pe Allah, no ô vendemo feua che à Allah Azza wa Jalla''. O Anas o l'à dito: «Avanti inte quello pòsto gh'ea de tombe de politeisti, de roiñe de edifiçi, e de palme da dattile. O Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam o l'à ordenou che e tombe di politeisti fïsan desmantellæ e e base de palme da datto fïsan taggiæ zu, coscì comme o livellamento di vegi edifiçi. Dapeu o l'à fæto un erbo de datto a direçion da Qibla da moschea e unna grande pria e doe prie da moschea. An comensou à mesciâ de grende prie con un travaggio duô tanto che cantavan un verscio – tanto che o Rasulullah sallallaahu’alaihi wasallam o l’ea con loiatri – ch’o diva: ‘O Allah, no gh’é bontæ megio che a bontæ de l’atro mondo. O Allah, aggiutta o pòpolo Ansar e Muhajirin''.