Bani Najjar, hargailah kebun kalian ini (lahan Masjid Nabawi)

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِيِنَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَدِيفَهُ وَمَلَأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أَمَرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَةِفَانْصُرْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ

আমাক জনাইছে [‘ইমৰাণ বিন মুছা] তেওঁ ক’লে; আমাক [আব্দুল ৱাৰিটছ] [আবু আত-তায়াহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; আনাছ বিন মালিক, তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম মদীনালৈ আহি বানি আমৰু বিন আউফ নামৰ গাঁৱৰ এখন পথাৰত ৰৈ গ’ল। তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম চৈধ্য দিন থাকিল। তাৰ পাছত বাণী নজ্জাৰৰ বিষয়াসকলৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠিয়াই দিলে, আৰু তেওঁলোকে তৰোৱাল উলিয়াই আহিল। মই দেখিলোঁ যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ উটত উঠি আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুক তেওঁৰ পিছফালে উঠি আছে, আনহাতে বানি নজ্জাৰৰ বিষয়াসকলে তেওঁৰ চাৰিওফালে আছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁ আবু আয়ুবৰ চোতালত নপৰে, আৰু তেওঁ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়াই নামাজৰ সময় আহিছিল তেতিয়াই নামাজ পঢ়িছিল। তাৰ পিছত ছাগলী বান্ধি থোৱা ঠাইত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নামাজ আদায় কৰিলে, আৰু মছজিদ নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ বাণী নজ্জাৰৰ বিষয়াসকলৰ ওচৰলৈ মানুহ পঠিয়াই দিলে আৰু তেওঁলোক আহিল, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁলোকক ক’লে, ‘হে বানি নজ্জাৰ, এই চোতালৰ দাম নিৰ্ণয় কৰা? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, 'আল্লাহৰ কচম আমি ইয়াক আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাৰ বাহিৰে বিক্ৰী নকৰো''। আনাছে ক’লে, ‘পূৰ্বতে সেই ঠাইত মুশ্বৰিকসকলৰ কবৰ, অট্টালিকাৰ ধ্বংসাৱশেষ, খেজুৰ গছ আছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মুশ্বৰিকসকলৰ কবৰ ভাঙি খেজুৰ গছৰ ভিত্তি কাটি দিয়াৰ লগতে পূৰ্বৰ অট্টালিকাসমূহ সমতল কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। তাৰ পিছত মছজিদৰ কিবলাৰ দিশত খেজুৰ গছ আৰু মছজিদৰ শিল দুটাৰ ওপৰত এটা ডাঙৰ শিল বনাই দিলে। তেওঁলোকে এটা আয়াত গাই কঠোৰ পৰিশ্ৰমেৰে ডাঙৰ ডাঙৰ শিল লৰচৰ কৰিবলৈ ধৰিলে - আনহাতে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম তেওঁলোকৰ লগত আছিল - য'ত লিখা আছিল: 'হে আল্লাহ, পৰলোকৰ মঙ্গলতকৈ ভাল মঙ্গল নাই।' হে আল্লাহ, আনছাৰ আৰু মুহাজিৰিন মানুহক সহায় কৰক''।