হাদিছ
Janda lebih berhak atas dirinya daripada walinya, dan gadis dimintai persetujuannya - diamnya adalah tanda setuju
Imam Tirmidzi : 1026حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَيِّمُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ فِي نَفْسِهَا وَإِذْنُهَا صُمَاتُهَاهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَقَدْ احْتَجَّ بَعْضُ النَّاسِ فِي إِجَازَةِ النِّكَاحِ بِغَيْرِ وَلِيٍّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَيْسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ مَا احْتَجُّوا بِهِ لِأَنَّهُ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّ وَهَكَذَا أَفْتَى بِهِ ابْنُ عَبَّاسٍ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّ وَإِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَيِّمُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْوَلِيَّ لَا يُزَوِّجُهَا إِلَّا بِرِضَاهَا وَأَمْرِهَا فَإِنْ زَوَّجَهَا فَالنِّكَاحُ مَفْسُوخٌ عَلَى حَدِيثِ خَنْسَاءَ بِنْتِ خِدَامٍ حَيْثُ زَوَّجَهَا أَبُوهَا وَهِيَ ثَيِّبٌ فَكَرِهَتْ ذَلِكَ فَرَدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِكَاحَهُ
[কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [মালিক বিন আনাছ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আল ফাদল]ৰ পৰা [নাফি’ বিন জুবাইৰ বিন মুথ’ইম]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘এগৰাকী বিধৱা মহিলাৰ নিজৰ ওপৰত নিজৰ ৰক্ষকতকৈ অধিক অধিকাৰ আছে, আনহাতে এগৰাকী কুমাৰীৰ অনুমতি বিচাৰিব লাগিব আৰু তেওঁৰ অনুমতি তেওঁৰ নীৰৱতা।' এইটো হাছান ছহীহ হাদীছ। [ছ্যুবাহ] আৰু [আতছ থাউৰী] [মালিক বিন আনাছ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে। কিছুমান মানুহে এই হাদীছৰ ভিত্তিত ৰক্ষক অবিহনে বিয়া কৰাটো জায়েজ বুলি কয়, কিন্তু এই হাদীছক প্ৰকৃততে প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি, কাৰণ ইবনে আব্বাছৰ পৰা নবী (ছাঃ)ৰ পৰা বহু উৎসৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে: ‘ৰক্ষীৰ সৈতে বাদে কোনো বিবাহ নহয়।’ ঠিক তেনেদৰে ইবনে আব্বাছেও হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পিছত ফাতোৱা জাৰি কৰিছিল যে ৰখীয়াৰ সৈতে বাদে কোনো বিবাহ নহয়। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বাক্যৰ অৰ্থ: ‘এগৰাকী বিধৱাৰ ওপৰত নিজৰ ৰক্ষকতকৈ অধিক অধিকাৰ আছে’। প্ৰায়বোৰ পণ্ডিতৰ মতে তাইৰ সন্মতি আৰু আদেশৰ ভিত্তিত নহ’লে অভিভাৱকে তাইক বিয়া কৰাব নোৱাৰে। যদি তাইৰ এতিয়াও বিয়া হৈ গৈছে, তেন্তে বিয়াখন অবৈধ, খানছা` বিন্ত খিদামৰ হাদীছ অনুসৰি, য’ত তাইৰ দেউতাকে তাইক বিয়া কৰাইছিল যদিও তাই বিধৱা আছিল আৰু তেওঁ সেইটো ঘৃণা কৰিছিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিয়া বাতিল কৰিলে।