Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ

हे आम्हाला [यह्या बिन सुलेमान] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे मला [इब्न वहाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे मला [उमर] यांनी सांगितले की [सलीम] यांनी त्यांना [अब्दुल्ला बिन उमर] यांच्याकडून कथन केले, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल असो, ज्यांनी म्हटले: मी कधीही [उमर] यांना एखाद्या गोष्टीबद्दल, "मला यावर संशय आहे" असे म्हणताना ऐकले नाही, आणि ती गोष्ट प्रत्यक्षात त्यांच्या संशयाप्रमाणेच घडली नाही असे कधीच झाले नाही. एकदा उमर बसले होते, तेव्हा अचानक एक सुंदर पुरुष त्यांच्यासमोरून गेला. उमर म्हणाले, "माझा संशय चुकीचा होता," किंवा "हा माणूस अजूनही आपल्या पूर्व-इस्लामी धर्माशी चिकटून आहे," किंवा "तो त्यांचा भविष्यवेत्ता आहे." 'त्या माणसाला इथे आणा.' मग त्या माणसाला 'उमर यांच्यासमोर बोलावण्यात आले, आणि त्याने आपला अंदाज सांगितला, 'मी यापूर्वी कधीही असे काही पाहिलेले नाही—एका मुसलमानाला अशा चर्चेला सामोरे जावे लागणे.' 'उमर यांनी पुन्हा म्हटले, 'खरंच, मी तुझ्याबद्दल माझ्या अंदाजाबाबत निश्चित आहे, जोपर्यंत तू मला काही वेगळं सांगत नाहीस.' त्या माणसाने सांगितले; "अज्ञानाच्या काळात मी खरोखरच त्यांचा जादूगार होतो." 'उमरने विचारले; "तुमच्या जिन्नने कधीही आणलेली सर्वात आश्चर्यकारक गोष्ट कोणती होती?" त्या माणसाने उत्तर दिले; "एकदा मी बाजारात असताना जिन्न माझ्याकडे आला. मला कळले की तो भीतीच्या अवस्थेत होता. जिन्न म्हणाला: 'तुम्हाला माहिती नाही का की तरुण उंटांच्या पीठ्यांपासून तो दूर गेला तेव्हा जिन्न गोंधळ आणि निराशेत आहेत?' 'उमर म्हणाले: 'जिन्न बरोबर आहे. मी त्यांच्या मूर्तींजवळ झोपलो होतो, (स्वप्नात) अचानक एक माणूस आला, त्याने एक बछडा उचलला आणि मग त्याची बलिदान केली. मग कोणीतरी इतक्या जोरात ओरडलं की मी कधीच इतकं मोठं आवाज ऐकला नव्हता. त्याने म्हटलं: 'अरे जलीह (शत्रूशी लढण्यात प्रामाणिक असणारा), खरंच नाजीह (यश) त्या वक्त्याच्या हाती आहे जो म्हणतो: "ला इलाहा इल्लल्लाह".' ते ऐकून लोक आश्चर्याने उडले. मी म्हणालो, 'हे सर्व काय आहे हे कळले नाही तोपर्यंत मी इथून जाणार नाही.' तेव्हा त्या माणसाने पुन्हा ओरडले, 'अरे जलिह, खऱ्या अर्थाने यश त्याच व्यक्तीचे आहे जो स्पष्टपणे बोलतो, जो म्हणतो, "ला इलाहा इल्लल्लाह."' म्हणून मी उठलो, आणि थोड्याच वेळात सांगण्यात आले, 'हा माणूस पैगंबर आहे.'