Hadith Representative
Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Imam Bukhari : 3577حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ
يەھيا بىن سۇلايمان بىزگە سۆزلەپ بەردى، ئىبنى ۋەھب ماڭا ئېيتتى، ئىبنى ئۆمەر ماڭا سالىمنىڭ ئابدۇللاھ بىن ئۆمەردىن (ئاللاھ ئۇنىڭدىن رازى بولسۇن) سۆزلەپ بەرگەنلىكىنى ئېيتتى. ئۇ مۇنداق دېدى: مەن ئۆمەرنىڭ ھېچقانداق سەۋەبتىن «مەن گۇمان قىلىمەن» دېگەنلىكىنى ئاڭلىمىغان، پەقەت ھەقىقەت ئۇنىڭ گۇمان قىلغىنىدەك بولغان. بىر كۈنى ئۆمەر ئولتۇرغاندا، چىرايلىق بىر ئادەم ئۆتۈپ كەتتى. ئۆمەر: «مېنىڭ گۇمانىم خاتا» ياكى «بۇ ئادەم يەنىلا جاھىلىيەت دەۋرىدىن تارتىپ دىنىغا ئەمەل قىلىدۇ» ياكى «ئۇ ئۇلارنىڭ پالچىسى. ئۇنى بۇ يەرگە ئېلىپ كېلىڭلار» دېدى. ئۇ ئادەم ئۆمەرنىڭ يېنىغا چاقىرىلدى، ئۇ ئۇنىڭغا گۇمانىنى ئېيتىپ: «مەن بۈگۈنكىدەك بىر مۇسۇلماننىڭ سۆھبەتكە دۇچ كېلىدىغانلىقىنى ھەرگىز كۆرمىگەن ئىدىم» دېدى. ئۆمەر يەنە: «ماڭا باشقا نەرسە دېمىسىڭىز، مەن سىزگە بولغان گۇمانىمغا ئىشىنىمەن» دېدى. ئۇ ئادەم: «مەن جاھىلىيەت دەۋرىدە ئۇلارنىڭ شامىنى ئىدىم» دېدى. ئۆمەر: «جىنىڭىز سىزگە ئېلىپ كەلگەن ئەڭ ھەيران قالارلىق نەرسە نېمە؟» دەپ سورىدى. ئۇ ئادەم جاۋاب بەردى. «بىر كۈنى بازاردا تۇرغان ۋاقتىمدا، جىن ماڭا كەلدى. مەن ئۇنىڭ قورققانلىقىنى بىلدىم. جىن: «جىننىڭ ياش تۆگىلەرنى ئېگەرگە مىنىپ يۈرگەنلىكىنى كۆرۈپ، ئۇلارنىڭ بېشىنى قېيىۋالغاندىن كېيىن، ئۇلارنىڭ گاڭگىراپ، ئۈمىدسىزلەنگەنلىكىنى بىلمەمسەن؟» دېدى. ئۆمەر: «جىن توغرا دەيدۇ. مەن ئۇلارنىڭ بۇتلىرىنىڭ يېنىدا ئۇخلاۋاتقان ۋاقتىمدا، چۈشۈمدە بىر ئادەم موزاي ئېلىپ كېلىپ، ئۇنى بوغۇزلىدى. ئاندىن بىرسى مەن ھەرگىز ئاڭلىمىغان ئاۋازدا بىر ۋارقىرىدى. ئۇ: «ئى جالىھ - دۈشمەن بىلەن ئۇرۇش قىلىشتا جىددىي بولغان ئادەم - ھەقىقەتەن نىجىھ - مۇۋەپپەقىيەت - سۆزچان، «لا ئىلاھە ئىللەللاھ» دېگەن ئادەمگە باغلىق» دېدى. شۇڭا كىشىلەر ھەيرانلىقتىن سەكرىدى. مەن: «بۇلارنىڭ ھەممىسىنىڭ ئارقىسىدا نېمە ئىش بولۇۋاتقانلىقىنى بىلمىگۈچە ئۇنىڭدىن ئايرىلمايمەن» دېدىم. ئاندىن ئۇ ئادەم يەنە ۋارقىرىدى: «ئى دانا ئادەم، ھەقىقەتەن نىجىھنىڭ ئىشى سۆزچان، «لا ئىلاھە ئىللەللاھ» دېگەن ئادەمگە باغلىق». شۇڭا مەن ئورنىمدىن تۇردۇم، كۆپ ئۆتمەيلا: «بۇ ئادەم پەيغەمبەر» دېيىلدى.