Hadith Representative
Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Imam Bukhari : 3577حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ
[Yahya bin Sulaiman] díxonos, [Ibn Wahb] díxome, [Umar] díxome que [Salim] lle contou de [Abdullah bin Umar] que Radliallahu Anhuma dixo: "Nunca oín [Umar] por ningún motivo dicir: "Sospeito que é así", pero a realidade será a que el sospeitaba". Unha vez que Umar estaba sentado, de súpeto pasou un home guapo. Umar dixo: "A miña adiviña é incorrecta" ou "Este home aínda se aferra á súa relixión desde a época da ignorancia" ou "É o seu adiviño. Tráeo aquí". Entón, chamaron ao home ante Umar e este contou a súa adiviña e dixo: "Nunca vin nada como hoxe, é dicir, un musulmán sendo confrontado cunha conversa". Umar volveu dicir: "Estou seguro, da miña adiviña, sobre ti, a menos que me digas outra cousa". O home dixo: "De feito, fun o seu adiviño no tempo da ignorancia". Umar preguntou: "Cal é a cousa máis incrible que che trouxo o teu xenio?". O home respondeu; Un día, cando estaba no mercado, o xenio achegouse a min. Sabía que estaba asustado. O xenio dixo: "Non sabes que o xenio estaba confundido e desesperado despois de virarse ao ver os camelos novos nas súas selas?". Umar dixo: "Jin ten razón. Mentres eu durmía preto dos seus ídolos, nun soño, de súpeto chegou un home traendo un becerro e matouno. Entón alguén gritou cun berro que nunca escoitara tan forte como a voz desa persoa. El dixo: "Oh, jalih, alguén que se toma en serio a loita contra o inimigo, de feito, a cuestión do najih, o éxito, reside en alguén elocuente, que di: 'Laa ilaaha illallah'". Entón a xente deu un salto sorprendida. Eu dixen: "Non o deixarei ata que descubra o que está a suceder detrás de todo isto". Entón o home volveu gritar: "Oh, home sabio, de feito, o asunto do najih está con alguén elocuente, que di: 'Laa ilaaha illallah'". Entón erguínme e non moito despois dixeron: "Este home é o Profeta".