Hədis
Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Imam Bukhari : 3577حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ
Yəhya ibn Süleyman bizə danışdı, İbn Vəhb mənə danışdı, İbn Ömər mənə dedi ki, Salim ona Abdullah ibn Ömərdən (Allah ondan razı olsun) danışıb. O dedi: Ömərin heç bir səbəbdən "Şübhələnirəm" dediyini eşitməmişəm, amma həqiqət onun düşündüyü kimi olacaq. Bir gün Ömər oturmuşdu ki, yaraşıqlı bir kişi yanından keçdi. Ömər dedi: "Şübhəm yanlışdır" və ya "Bu adam hələ də cahiliyyə dövründən bəri dinindədir" və ya "O, onların kahinidir. Onu bura gətirin". Kişi Ömərin yanına çağırıldı və o, şübhəsini ona danışdı və dedi: "Bu gün heç vaxt müsəlmanın söhbətlə qarşılaşdığı kimi bir şey görməmişəm". Ömər yenidən dedi: "Mənə başqa bir şey deməsən, şübhəm barədə əminəm". Kişi dedi: "Mən cahiliyyə dövründə onların şamanları idim". Ömər soruşdu: "Cinin sənə gətirdiyi ən heyrətamiz şey nədir?". Kişi cavab verdi: “Bir gün bazarda olduğum zaman cin yanıma gəldi. Bilirdim ki, o qorxmuşdur. Cin dedi: “Bilmirsənmi ki, cinlər yəhərli dəvələri görüb üz çevirdikdən sonra çaşqınlıq və ümidsizlik içində idilər?” Ömər dedi: “Cin haqlıdır. Mən onların bütlərinin yanında yatarkən, yuxuda birdən bir kişi buzov gətirdi və onu kəsdi. Sonra kimsə o adamın səsi qədər ucadan eşitmədiyim bir qışqırıqla qışqırdı. O dedi: “Ey calih – düşmənlə döyüşdə ciddi olan – həqiqətən də nəcislik – uğur məsələsi – “La ilahə illəllah” deyən fəsahətli birinindir.” Beləliklə, insanlar təəccüblə tullandılar. Mən dedim: “Bütün bunların arxasında nə baş verdiyini öyrənənə qədər onu tərk etməyəcəyəm”. Sonra kişi yenidən qışqırdı: “Ey müdrik adam, həqiqətən də nəcislik məsələsi fəsahətli, “La ilahə illəllah” deyən birinindir.” Mən ayağa qalxdım və çox keçmədən mənə dedilər: “Bu adam Peyğəmbərdir”.