Hadith Representative
Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih
Imam Bukhari : 3577حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ أَنَّ سَالِمًا حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ مَا سَمِعْتُ عُمَرَلِشَيْءٍ قَطُّ يَقُولُ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كَذَا إِلَّا كَانَ كَمَا يَظُنُّ بَيْنَمَا عُمَرُ جَالِسٌ إِذْ مَرَّ بِهِ رَجُلٌ جَمِيلٌ فَقَالَ لَقَدْ أَخْطَأَ ظَنِّي أَوْ إِنَّ هَذَا عَلَى دِينِهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَوْ لَقَدْ كَانَ كَاهِنَهُمْ عَلَيَّ الرَّجُلَ فَدُعِيَ لَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ اسْتُقْبِلَ بِهِ رَجُلٌ مُسْلِمٌ قَالَ فَإِنِّي أَعْزِمُ عَلَيْكَ إِلَّا مَا أَخْبَرْتَنِي قَالَ كُنْتُ كَاهِنَهُمْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَمَا أَعْجَبُ مَا جَاءَتْكَ بِهِ جِنِّيَّتُكَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا يَوْمًا فِي السُّوقِ جَاءَتْنِي أَعْرِفُ فِيهَا الْفَزَعَ فَقَالَتْ أَلَمْ تَرَ الْجِنَّ وَإِبْلَاسَهَا وَيَأْسَهَا مِنْ بَعْدِ إِنْكَاسِهَا وَلُحُوقَهَا بِالْقِلَاصِ وَأَحْلَاسِهَا قَالَ عُمَرُ صَدَقَ بَيْنَمَا أَنَا نَائِمٌ عِنْدَ آلِهَتِهِمْ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ بِعِجْلٍ فَذَبَحَهُ فَصَرَخَ بِهِ صَارِخٌ لَمْ أَسْمَعْ صَارِخًا قَطُّ أَشَدَّ صَوْتًا مِنْهُ يَقُولُ يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَوَثَبَ الْقَوْمُ قُلْتُ لَا أَبْرَحُ حَتَّى أَعْلَمَ مَا وَرَاءَ هَذَا ثُمَّ نَادَى يَا جَلِيحْ أَمْرٌ نَجِيحْ رَجُلٌ فَصِيحْ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقُمْتُ فَمَا نَشِبْنَا أَنْ قِيلَ هَذَا نَبِيٌّ
Јахја бин Сулејман ни кажа, Ибн Вахб ми кажа, Ибн Умар ми кажа дека Салим му кажал од Абдула бин Умар (нека Аллах биде задоволен од него) кој рекол: Никогаш не сум го слушнал Умар да каже од која било причина: „Се сомневам“, освен дека реалноста ќе биде каква што тој претпоставувал. Еден ден, Умар седел кога поминал еден убав човек. Умар рекол: „Моето сомневање е погрешно“, или „Овој човек сè уште се држи до својата религија од времето на незнаење“, или „Тој е нивниот гатач. Доведете го овде“. Човекот бил повикан кај Умар и тој му го кажал своето сомневање и рекол: „Никогаш не сум видел нешто слично денес, каде што муслиман се соочува со разговор“. Умар повторно рекол: „Сигурен сум - во моето сомневање - во тебе освен ако не ми кажеш нешто друго“. Човекот рекол: „Бев нивни шаман за време на ерата на џахилија“. Умар прашал: „Што е најневеројатното нешто што ти го донел твојот дух?“. Човекот одговорил; „Еден ден, кога бев на пазарот, ми дојде духот. Знаев дека е исплашен. Духот рече: „Не знаеш ли дека џинот беше збунет и очаен откако се сврте од гледањето на младите камили во нивните седла?“ Омар рече: „Џин е во право. Додека спиев во близина на нивните идоли, - во сон - одеднаш дојде еден човек носејќи теле и го закла. Потоа некој извика со крик што никогаш не сум го слушнал толку гласно како гласот на таа личност. Тој рече: „О, џалих - оној кој е сериозен во борбата против непријателот - навистина, работата на наџих - успехот - лежи во некој што е елоквентен, кој вели: „Ла илаха иллалах“. Па луѓето скокнаа изненадени. Јас реков: „Нема да го оставам додека не откријам што се случува зад сето ова“. Потоа човекот повторно извика: „О, мудрецу, навистина работата на наџих е со некој што е елоквентен, кој вели: „Ла илаха иллалах“.“ Па станав и не долго потоа беше кажано: „Овој човек е Пророкот“.