Tempat yang diperbolehkan untuk shalat: shalatlah kalian di kandang kambing dan jangan kalian shalat di tempat menderumnya unta

Imam Bukhari : 410

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَنَزَلَ أَعْلَى الْمَدِينَةِ فِي حَيٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي السُّيُوفِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ رِدْفُهُ وَمَلَأُ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُحِبُّ أَنْ يُصَلِّيَ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ وَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ وَأَنَّهُ أَمَرَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلَإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَقَالَ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا قَالُوا لَا وَاللَّهِ لَا نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلَّا إِلَى اللَّهِ فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَ فِيهِ مَا أَقُولُ لَكُمْ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَفِيهِ خَرِبٌ وَفِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ ثُمَّ بِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُمْ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَا خَيْرَ إِلَّا خَيْرُ الْآخِرَهْفَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ

আমাক কোৱা হৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক [আব্দুল ৱাৰিটছ] [আবু আত তায়াহ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম মদীনাত উপস্থিত হৈছিল আৰু বানি আমৰু বিন আউফৰ গাঁৱত ৰৈছিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাত চৈধ্য ৰাতি থাকিছিল। তাৰ পাছত নজ্জাৰ ল’ৰা-ছোৱালীক লগ কৰিবলৈ কাৰোবাক পঠিয়াই দিলে, গতিকে সিহঁতে শৰীৰত তৰোৱাল লৈ আহিল। মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক তেওঁৰ পৰ্বতত দেখিলোঁ যেতিয়া আবু বকৰ তেওঁৰ পিছফালে ঘোঁৰাত উঠি আবু আয়ুবৰ কুঁৱাত নপৰালৈকে বানি নজ্জাৰৰ নেতাসকলে তেওঁৰ চাৰিওফালে আছিল। প্ৰাৰ্থনাৰ সময় আহিলে লগে লগে নামাজ দি ভাল পায়, সেয়ে ছাগলীৰ গোহালিত নামাজ পঢ়ে। তাৰ পিছত মছজিদ নিৰ্মাণৰ নিৰ্দেশ দিলে, বাণী নজ্জাৰৰ বিষয়াসকলক লগ কৰিবলৈ কাৰোবাক পঠিয়াই দিলে। ৰাছুলে ক’লে, ‘হে নজ্জাৰ সন্তানসকল, তোমালোকৰ বাৰীৰ মূল্য কিমান?’ তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘নাই, আল্লাহৰ কচম। আল্লাহৰ বাহিৰে আমি বিক্ৰী নকৰো!' আনাছে ক’লে, ‘মই তোমাক কওঁ যে সেই বাৰীখনত বহু মুশ্বৰিকৰ কবৰ আছে, ধ্বংসপ্ৰাপ্ত ঘৰ আৰু খেজুৰ গছৰ অৱশিষ্টও আছে। গতিকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কবৰ ভাঙি ঘৰৰ ধ্বংসাৱশেষ সমতল কৰি খেজুৰ গছ উভালি তাৰ পিছত মছজিদৰ কিবলাৰ দিশৰ সন্মুখলৈ স্থানান্তৰিত কৰিবলৈ আদেশ দিলে। গতিকে তেতিয়া তেওঁ গছৰ পৰা মছজিদৰ দুৱাৰ সাজি নাছিদ গাই ইটা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল। আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামেও তেওঁলোকৰ লগত কাম কৰিছিল, ‘হে আল্লাহ। পৰলোকৰ মংগলৰ বাহিৰে আন একো ভাল নহয়, গতিকে আনছাৰ আৰু মুহাজিৰিনক ক্ষমা কৰক’।